Í dag tók ég til í eldhúsinu hjá mér. Ég vaknaði fyrir allar aldir og var að til rúmlega fimm í dag … og það í þessu litla eldhúsi. Ég er nú ekki beinlínis þekkt fyrir að vera óð í þrifunum en það er ótrúlega gefandi svona í lok dagsins að labba inn í eldhúsið og sjá hvað allt er hreint og fallegt, allar hillur, örbylgjuofninn og hver einasta flís. Ég meina - eitthvað þarf ég að hafa fyrir stafni til að afsaka það að ég sé ekki að skrifa mastersritgerðina!
Meðan að á þrifunum stóð setti ég á útvarpið og fyrsta stöðin sem ég náði inn var Útvarp Saga. Mikið lifandi skelfingar ósköp er þetta furðulegt útvarpsefni. Í morgunþættinum gerði greyið útvarpsstjórinn ekkert nema að þusa um að henni hefði ekki borist boð, né fréttatilkynning um athöfnina sem fór fram í kirkjugarðinum um helgina og því væri kvenréttindabaráttan greinilega bara háð af lítilli klíku Eftir það tuðaði hún yfir því að hún væri eini útvarpsstjórinn og útvarpseigandinn á Norðurlöndunum og enginn fulltrúi femínista hefði áhuga á að tala við hana. ÆJ! Greyið! En hvað það er nú skrýtið miðað við málflutning hennar.
June 22nd, 2005 at 00:02
Ég sé að þú hefur erft viðhorf til tiltekta frá móður þinni. Ég þekki líka þessa góðu tilfinningu jum að koma í hreint eldhús en ég læt það afar sjaldan eftir mér. Ekki veit ég hvers vegna.
Mamma