Ef dóttir mín fengi indjánanafn væri það án efa “hún sem týnir bækur úr hillum”. Algjör eftirlætisiðja hennar er að standa upp við bókahilluna og týna hverja bókina á fætur annarri út og henda á gólfið. Þegar hún er komin með vænan stafla hlammar hún sér svo aftur niður og fer að tæta í bunkanum. Ég er ekki frá því að hún sé nokkuð öflug í þessu - er þegar búin að rífa kjölin utan af einhverri Karl Marx bókinni hans Freys, heila opnu úr aðferðabók sem ég á, baksíðuna af bók eftir Svan Kristjáns og míga ofan á bók um hagfræðikenningar Karl Marx.
3 Responses
December 15th, 2005 at 10:22
Tilviljun? Eða yfirlýsing…
December 15th, 2005 at 10:49
Oohh, finnst henni svona gaman að afbyggja? Þú átt eftir að sjá hana í bókmenntafræði eftir tuttugu ár …
December 15th, 2005 at 12:57
Stelpan er greinilega hægri sinnuð, kannski er hún umskiptingur?