Auður í allra þágu….

Ég þoli það ekki að vera slöpp, án þess þó að geta réttlætt leti og aðgerðarleysi með því að vera löglega veik, bara slöpp.
Mér var meira að segja boðið í bíó í gær og ég sagði hiklaust já en endaði með því að afþakka seinna um kvöldið þar sem ég gat ekki fengið mig til að taka mig til fyrir að fara út úr húsi. Enda fór ég að sofa rétt eftir níu. Þetta stendur þó allt til bóta. Ég vaknaði um sjöleytið í morgunn og er að fara í annað viðtalið mitt vegna MPA ritgerðarinnar rétt fyrir hádegi. Svo verð ég vonandi nægilega fersk til að pikka það inn, ásamt því fyrra, eftir hádegi.

Svo langar mig að hvetja alla til að mæta á fund í kvöld. Í kvöld verður Svandís Svavarsdóttir, borgarstjóraefni VG á fundi í mínu hverfi og allir æstir aðdáendur mínir geta búist við að sjá mig þar ef ég fæ pössun fyrir Freyjuna mína.

Þessa helgina sat ég upp í Háskóla Íslands á þingi unga fólksins. Hugmyndin að þinginu finnst mér, ólíkt Arngrími, sniðug en það verður að útfæra hugmyndina mun betur svo ég gæti talist sátt við formið á því.

Nefndastarfið var allt of knappt, lítill tími til umræðu og fínpússunar tillagna. Þinginu sjálfu var einhverra hluta vegna stjórnað mest allan tímann af Borgari, sem var reyndar ágætur í því, en vildi helst komast hjá því að fólk væri að tjá sig ónauðsynlega mikið eða bara nokkuð, sökum tímaskorts.

Talandi um Borgar, þá verð ég að leggja það á minnið að óska eftir námskeiði hjá honum í sálfræðihernaði. Ég held að engin maður hefði getað látið þessar örfáu frávísunartillögur mínar hljóma jafn margar, langar og leiðinlegar. Það var eitthvað með það hvernig hann las upp nafnið mitt, helst á undan og eftir hverri tillögu, AUÐUR LILJA ERLINGSDÓTTIR. Mér var satt að segja hætt að líka vel við nafnið mitt sjálfri. Svo þegar kom að SUS-ara tillögunum var skyndilega nóg að segja að þessi eða hinn hefði lagt fram eftirfarandi frávísanartillögum og þær svo lesnar upp án þess að lesa nafnið upp í hvert sinn þannig að maður fékk ekki ekki óbeit á þeim strax í upphafi. Ég gæti sagt nokkuð margar svona sálfræðisögur hérna en læt þessa duga. Eftir að hafa tekið kúrs sem hét Propaganda and persuasion hef ég óbilandi húmor fyrir svona strategíu.

Í heildina litið var samt mjög gaman. Það er hollt fyrir sálina að komast aðeins út úr Já-samfélaginu sínu þar sem allir eru sammála manni og læra upp á nýtt hvernig á að rökstyðja fyrir öðrum að ég sé á móti skólagjöldum, fylgjandi kvennfrelsi og heilbrigðiskerfi fyrir alla svo fá dæmi séu tekin. Ég hlakka til að sjá ályktanir þingsins í heild sinni síðar í vikunni.

Á einhver diktafón sem viðkomandi getur lánað mér? Mig sárvantar slíkan fyrir morgundaginn.

Ég er loksins komin af stað með að skipuleggja viðtöl fyrir lokaritgerðina mína og enn betra - búin að bóka fyrsta viðtalið og komin með vilyrði fyrir öðru. Nú þarf ég bara að leggjast yfir kenningar um stjórnun og fræðilega umfjöllun um stjórnunarumboð til að klára kenningarkaflann minn.

Það er alltaf verið að spyrja mig um hvað ég er að skrifa og á alltaf jafn erfitt með að svara því. Nú er ég komin með lausnina á þessum vanda. Ég ætla að læra utan af rannsóknarspurninguna mína og kyrja hana í sífellu þegar ég er spurð.

Hún er:

• Hefur stjórnunarumboð forstöðumanna aukist í kjölfar átaks ríkisstjórnar Íslands um nýskipan í ríkisrekstri?
- Telja forstöðumenn að regluverk hins opinbera í starfsmannamálum sé of takmarkandi fyrir stjórnunarrétt sinn?
- Telja forstöðumenn æskilegt að færa starfsumhverfi ríkisstarfsmanna nær því sem almennt gerist á
vinnumarkaði?

Líst ykkur ekki vel á þetta?

Ég fór í ræktina í morgunn og lét undan áralöngum draum mínum um að smakka það sem á að vera hollast af öllu hollu, hveitigras-safa. Þetta er reyndar óhemju bragðvont þannig að drykkurinn er innbyrður á svipaðann hátt og tequila, sem skot, en ég sver það ég er betri og heilbrigðari manneskja fyrir vikið (sama hvað Elli segir).

Ef þið sjáið mig gangandi um bæinn, geislandi af heilbrigði, er það sem sagt hveitigrassafanum að þakka ekki reykleysinu og aukinni hreyfingu.

Ég held svei mér þá að ég hafi fáranlega góð áhrif á vini mína. Einn vinur minn sem hefur rifist hvað mest við mig um femínisma og femíníska orðnotkun var að lesa yfir innganginn að ritgerðinni minni og sendi mér eftirfarandi athugasemd:

Mín setning var:
Til að halda utan um umræðuefnið notaðist rannsakandi við gátlista sem hann hafði sett saman.

Hans athugasemd:
Til að halda utan um umræðuefnið notaðist rannsakandi við gátlista sem hún hafði sett saman. (Til að hafa þetta kynjafræðilega rétt????)

Þó að hann hafi eflaust verið að meina athugasemdina sem stríðni og kaldhæðni er a.m.k. greinilegt að hann hefur hlustað á mín rök og les texta með þau í huga.

Ég er mjög sátt

Fór á mótmæli á laugardaginn. Held svei mér þá að Finnlandsferðin hafði auðgað framlag okkar UVG liða til mótmælamenningar á Íslandi. Við máluðum geðveik skilti, blésum upp blöðrur í hundraðatali og vorum með flottasta slagorðakórinn. Mér var mikið hrósað fyrir raddstyrk minn. Ætli ég hafi þetta ekki upp úr því að búa með Frey… ég meina eitthvað verður maður að æfa raddböndin fyrir rökræður við hann. Fyrir nokkrum árum leitaði ég í örvæntingu að hljóðkút handa makanum. Í dag tek ég varla eftir raddstyrk hans lengur, nú er skýringin á því komin - þ.e. ég tala sennilega jafn hátt og hann.

Slagorðakórinn söng:

Hvað viljum við?
Ekkert stríð!

Hvað viljum við?
Bara frið!

Einfalt en virkar

Skref 1: Herinn á brott (x)
Skref 2: Segja upp varnarsamningnum ( )
Skref 3: Ísland úr NATO ( )

Alltaf gaman þegar tekið er skref í rétta átt sama hver á frumkvæðið að því.

Vinkona mín náði annars að skýra viðbrögð ríkisstjórnarinnar mjög vel í ræktinni í morgunn. Ríkisstjórnin er eins og einstaklingur sem hefur verið sagt upp af makanum en hreinlega neitar að viðurkenna það og meðtaka og heldur þess vegna áfram að mæta í fjölskylduboðin eins og ekkert hafi í skorist.

Stundum heyri ég af sögusögnum sem eru á sveimi sem eru svo fjarstæðukenndar að ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta. Nýverið heyrði ég svo rætna kjaftasögu um vin minn að ég veit hreinlega ekki hvernig ég á að bregðast við. Ég endaði þó með að segja vini mínum frá þessu svo hann gæti ákveðið sjálfur hvernig hann vildi tækla þetta, hvort hann vildi hlæja af ruglinu og meinfýsninni í fólki eða fronta þá sem dreifa rógburðinum. Eftir á að hyggja er ég ekki viss um að það hafi verið sniðugt, hefði ef til vill frekar átt að reka þetta ofan í viðkomandi sjálf og fría hann frá vitneskjum og áhyggjum af slíkri heimsku.

Ég var að renna í gegnum myndirnar mínar og mundi skyndilega eftir því að allar myndirnar frá Finnlandi eru í tölvunum hjá Sindra og Þórunni. Mikið væri nú gaman að fá þær svo ég geti skellt þeim hérna á netið öðrum til skemmtunar. Hér eru þó örfáar, og þá meina ég örfáar, myndir frá Finnlandi og Danmörku þar sem ég fór á stelpudjamm með Erlu og Drífu

Hér eru líka nokkrar myndir frá sumarbústaðarferðinni síðustu helgi.