1. Neyða manninn sinn til að lita á sér hárið þrátt fyrir hávær mótmæli hans
2. Klippa sig sjálf yfir vaskinum
3. Horfa hvolpaaugum á lærðu hárgreiðslukonuna sem kemur í heimsókn á sunnudeginum og sína henni hræðilegu klippinguna.
4. Samþykkja með semingi að leyfa henni að laga þetta ókeypis
Kostnaður samtals: 2000 kr. (í stað 10.000)
Á forsíðu Morgunblaðsins 18. ágúst birtist frétt þess efnis að Íslandi hafi að mestu verið lokað fyrir fólki utan Evrópu. Þetta er rakið til þess að reglur um frjálsan atvinnu- og bótarétt launafólks innan Evrópska atvinnusvæðisins hafa tekið gildi hérlendis. Íslensk stjórnvöld eru nefnilega svo sniðug að um leið og þessi aukni réttur fólks á Evrópska atvinnusvæðinu tók gildi var einfaldlega ákveðið að draga úr rétti fólk utan þess svæðis. Þetta er látið gilda jafnt yfir alla og ekki tekið tillit til þess hvort um er að ræða um fólk sem er að sækja um atvinnuleyfi í fyrsta skipti eða hvort um er að ræða einstakling sem er að skilja við íslenskan maka vegna ofbeldis í hjónabandi. Útlendingar sem hafa verið giftir íslenskum ríkisborgurum í stuttan tíma en svo skilið við makann eru í sömu stöðu í þessu ferli og einstaklingar sem hafa aldrei komið til landsins og eru að sækja um dvalarleyfi í fyrsta sinn.
Einni konu hefur þegar verið vísað úr landi á grundvelli þessa. Sú kona þurfti að leita til slysadeildar vegna áverka eftir heimilisofbeldi og er lögfræðingur slysadeildar að undirbúa ákæru á hendur fyrrverandi eiginmanni konunnar.
Hvernig má vera að þessi staða sé kominn upp? Ætla mætti að um væri að ræða hugsunarleysi af hálfu stjórnvalda, að þau hafi ekki séð fyrir slíkar afleiðingar breytinganna. Svo er þó ekki og í ljósi þess að Atli Gíslason hefur tvisvar lagt fram lagabreytingartillögu á Alþingi til að reyna að koma í veg fyrir þessa skammarlegu stöðu er málið í mínum huga enn alvarlegra.
Er það vilji íslenskra stjórnvalda að útlendingar séu hnepptir í vistarbönd hér á landi, háðir duttlungum atvinnurekanda eða maka, og lifi í sífelldum ótta við að vera vísað úr landi ef að ekki er farið að vilja þeirra í einu og öllu?
Greinin birtist á vefritinu Kommúnunni 21. ágúst 2006.
Sólin sleikti mig með hrjúfri tungu sinni í gær. Í dag er ég rauð, þrútin og kláðinn er að drepa mig. Sumir myndu benda á að einstaklingur með sólarexem ætti að vita betur en að leika sér úti allan daginn í steikjandi sólinni með dóttur sinni. Ég lýsi frati á slík ummæli.
Mig klæjaði þó svo í fingurna að ég skrifaði grein á Kommúnuna. Eitthvað gott hlaust því af sólbaðinu.
Það hlaut að koma að því að mér mislíkaði eitthvað við nýja vinnustaðinn minn. Hann var of fullkominn til að vera raunverulegur. Hvað mislíkar mér?
Jú, það er verið að reyna að búa til stemningu til að fara í hópferð á Chippendales.
jakk!
Orðið á götunni hlýtur að fá rokkstig vikunnar fyrir að auglýsa framboð mitt með þessari stórgóðu mynd af mér. Myndin ein og sér ætti að vera nóg til að fólk flykkist á landsfund til að kjósa mig en hún ber þess glögg merki að um mikinn leiðtoga er að ræða. Orðið hefur þó ekki hætt skjallinu því auk þessa er mér veittur titilinn listakona. Ég veit satt að segja ekki hvað ég hef gert til að verðskulda slíkann titill, ætli Andrés hafi komist í ljóðaskúffuna mína?
Ef ég sjálf hefði verið að velja mynd hefði ég án efa valið eitthvað óheyrilega hallærislegt eins og þessa: 
en sem betur fer er til fólk sem hefur vit fyrir mér.
EN
Árni segir rangt að hann geti ekki boðið sig fram. Jahá! miðað við sannsögli og heiðarleika Árna hingað til ætla ég ekki að efast um að þetta sé rétt hjá honum.
Mikið er furðulegt að fylgjast með fjölmiðlaumfjöllun um og eftir verslunarmannahelgina. Samkvæmt helstu miðlum virðist helgin hafa heppnast gríðarlega vel.
Ég hlýt að vera að stórmisskilja hugtakið vel heppnað eða er almenn sátt um að það teljist vel heppnað að:
* Vímuefnaneysla stóraukist og á borð lögreglu komi á annað hundrað fíkniefnamál.
* Líkamsárásir slagi upp í þriðja tuginn á einni helgi, þar af a.m.k. ein alvarleg
* Nauðganir verði
Eru slíkir atburðir þá bara álitnir ásættanlegur fórnarkostnaður fyrir skemmtun meirihlutans?
Ég er komin með vinnu. Ég er reyndar búin að vera í þessari sömu vinnu í sumar þannig að um litlar breytingar er að ræða. Ég sit áfram sem þjónustufulltrúi í Sparisjóð Vélstjóra.
Mun stærri breytingar munu hins vegar vera fólgnar í ákvörðun minni um að bjóða mig fram sem formann UVG næsta kjörtímabil, þ.e. ef framboð mitt hlýtur náð fyrir augum kjósenda á landsfundi sem verður haldinn í Hveragerði í byrjun september. Mun meira um það síðar.
Þessari frægu verslunarmannahelgi verður ekki eytt í tjaldi. Við hjónin ákváðum að halda til á heimili okkar, fjarri umferðinni og brjáluðum ökumönnum. Segið svo að ég læri ekki af reynslunni!
Auður Lilja | 
08 29th, 2006| 