Auður í allra þágu….

Kjörstjórn VG á höfuðborgarsvæðinu hefur nú gengið frá tillögu sinni til félagsfunda um uppröðun í fimm efstu sæti lista til alþingiskosninga í Reykjavík norður, Reykjavík suður og Suðvesturkjördæmum.

Tillaga kjörstjórnar er á þessa leið:

Reykjavík norður:
Katrín Jakobsdóttir
Árni Þór Sigurðsson
Paul Nikolov
Steinunn Þóra Árnadóttir
Kristín Tómasdóttir

Reykjavík suður:
Kolbrún Halldórsdóttir
Álfheiður Ingadóttir
Auður Lilja Erlingsdóttir
Guðmundur Magnússon
Jóhann Björnsson

Suðvesturkjördæmi:Ögmundur Jónasson
Guðfríður Lilja Grétarsdóttir
Gestur Svavarsson
Mireya Samper
Andrea Ólafsdóttir

Mikið eru þetta nú annars góðir listar !

Mikið er gaman að rekast inn á svona málefnalega umræðu.

En nú bíðum við eftir því að íslenskar konur, til dæmis þessar þingkonur sem alltaf eru að þenja sig um allan fjandann, Ingibjörg Sólrún, Kolbrún Halldórsdóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir, Guðrún Ögmundsdóttir og hvað þær nú allar heita, fari að skrifa eldheitar greinar um nauðsyn þess að verja litla sæta stráka fyrir spólgröðum konum líkt og þær hafa varla þagnað í tuttugu ár um mikilvægi þess að verja litlar sætar stelpur fyrir hjólgröðum köllum sem eru víst sori mannlífsins, barnaníðingar. Æ, ég gleymdi. Þetta hefur víst ekkert með kynhvöt að gera. Bara kúgun og ill yfirráð vondra manna.

Stundum er ágætt að svara bara ekkert…..

úff!

Mikið var nú ljúft að vera í sveitinni um jólin. Þrátt fyrir að ég hafi aldrei talið mig mikið jólabarn þá var ekki hjá því komist að fara í jólaskap þegar að Freyjan var komin í rauða kjólin og jólamaturinn ilmaði út um allt hús.

Eins gott og það er að vera í sveitinni er jafn gott að komast heim til sín aftur, sofa í rúminu sínu og hafa eigin hentisemi með allt.

Nú þarf ég að leggjast undir feld og ákveða eitthvað sniðugt áramótaheit. Í fyrra ákvað ég að hætta að reykja. Það tókst í febrúar en svo byrjaði ég aftur í nóvember. Ég ætti kannski að hætta aftur? Eða er það of púkó að vera með sama áramótaheitið tvö ár í röð?

Ég óska öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári. Jólanna nýt ég í Skagafirðinum þar sem farið er í fjósið á hverjum degi og reynt að telja litlu dekurrófunni trú um að kindurnar segi ME. Þrátt fyrir mikinn sannfæringarkraft minn trúir hún mér ekki enn og heldur því staðfastlega fram að þær segi MU eins og kýrnar.

Hér er lyktin dásamleg og ég ætla að fara að mæna á fallega jólaborðið í von um að maturinn verði fyrr til. Það flýtir sennilega ekkert fyrir að blogga.

Þessi helgi fór að mestu í jólastúss. Ég get með stolti sagt að við erum búin að kaupa allar jólagjafir, pakka þeim inn og setja öll jólakortin í umslag. Ég skal fyrst kvenna virðurkenna það að ég tuða allt of mikið yfir þessu stússi en hef svo lúmskt gaman af því þegar uppi er staðið. Þetta er mér mikilvægt þó ekki nema bara vegna þess að ég er að senda fólki jólakveðju sem ég hef ekki nægilega oft samband við og sakna.

Freyjan mín er búin að vera veik, fékk svo heiftarlega í eyrun (enn og aftur) og fékk fúkkalyf fyrir helgi. Þau virðast ekki vera að virka mjög hratt því að hún er ennþá sárþjáð og ber sig illa. Vonandi fer það að skána svo hún geti notið jólanna sem skyldi.

Ég horfði á Kastljósið með öðru auganum í gær. Mikið er ég þreytt á þessari pólitík sem er svo vinsæl í dag. Fyrir áhorfandann virkar það sem svo að því háværari sem þú ert og því ókurteisari sem og grípur meira fram í fyrir viðmælanda þínum því betri sé niðurstaðan. Ég veit ekki hvort að ég sé undantekningin en þetta er bara alls ekki umræður sem mér hugnast.

Björn Ingi bloggar um frammistöðu sína í þættinum og virðist sáttur við sitt (enda greip hann mikið fram í). Hann segir málflutning Dag B. Eggertssonar einkennast af dylgjupólitík enda auðvitað tómar dylgjur að Framsóknarmenn hafi verið að ráða flokksgæðinga í fáranlega hátt launuð verkefni hjá Reykjavíkurborg. eða hvað? Nei, það er víst ekki ástæðan fyrir því að Dagur er með dylgjur því að Björn viðurkennir fúslega að þessar dylgjur eigi við rök að styðjast.

Stóra bomban sem Dagur hugðist afhjúpa í kvöld snerist um tímabundnar verkefnaráðningar fjögurra einstaklinga sem tengjast Framsóknarflokknum. Um þær var skilmerkilega fjallað í innslagi Helga Seljan fyrir umræðurnar og fagna ég því að þannig sé sagt frá verkefnum og ráðningum á opinskáan hátt og bíð spenntur eftir því að aðrir flokkar verði teknir fyrir í framhaldinu og jafnvel boðið upp á sögulega upprifjun hjá fyrri meirihlutum í borginni.

Niðurstaðan virðist því vera sú að Dagur sé með dylgjur því að hann og Reykjavíkurlistinn á sínum tíma hafi ekkert verið betri sjálfir. Mikið er nú gott að hafa svona metnaðarfulla og réttsýna menn eins og Björn Inga í borgarstjórn - æj… allir hinir krakkarnir gera þetta þannig að það er allt í lagi að ég geri líka . Finnst honum í alvöru ekkert að því að benda á fordæmi frá öðrum og nota það sem réttlætingu fyrir vafasömum ráðningum?

Að loknu forvali hef ég allt í einu svo mikinn tíma. Vanrækta fjölskyldan mín er himinlifandi. Fyrir utan það að vera komin í nokkurs konar fundarfrí - a.m.k í sinni - eru þetta ein af fáum desember mánuðum sem ég hef upplifað án þess að vera gagntekin af prófastressi.

Ég hef verið að nýta tímann í að hlaða batteríin. Ég hef jafnframt verið þeirrar gæfu aðnjótandi að fá vini í heimsókn og það ekkert smávegis góðar heimsóknir. Síðustu helgi kom Lomber-klúbburinn hans Freys í mat. Það er ekki amalegt að fá slíka matargesti. Þeir komu nefnilega með matinn með sér, elduðu hann og þrifu að loknu borðhaldi. Á mánudaginn kom Ella Þóra í mat enda var allt of langt síðan ég hitti hana síðast. Hún kom líka færandi hendi. Kom með dragt sem var eins og klæðskerasniðin á mig. Ég gerði mitt besta í kjölfarið til að sannfæra hana um að hún megi gjarnan halda áfram að grennast og týna fötin úr fataskápnum og gefa mér.

Á morgun verður svo stór atburður. Erlan mín ætlar að rjúfa rúmlega tveggja ára drykkjubindindi sitt og koma með mér út í öl. Ég veit ekki hvert förinni verður heitið en Tælenski karókístaðurinn kemur sterklega til greina….

Forvalinu er lokið og niðurstaðan er samkvæmt björtustu vonum. Það er ekki slæmt að geta boðið upp á lista með þessu glæsilega fólki í komandi kosningum.

Ögmundur Jónasson, Katrín Jakobsdóttir og Kolbrún Halldórsdóttir munu leiða listana þrjá á höfuðborgarsvæðinu.

Guðfríður Lilja var að ég tel sigurvegari kvöldsins. Þessi glæsilega kona hefur komið með ferskan blæ inn í stjórnmálin. Hún talar af ástríðu. Kjósendur tóku eftir því og veittu henni afgerandi kosningu í annað sætið. Með henni í öðru sæti eru Árni Þór og Álfheiður Ingadóttir, þungavigtarfólk í flokknum.

Í þriðja sæti er Gestur Svavarsson, ég og Paul F. Nikolov. Ég bjóst reyndar við því að Gestur fengi annað sæti enda öflugur ungur maður úr Kraganum. Hann var að vísu næstur inn í það sæti. Paul F. Nikolov er nýr í flokknum og ég býst við miklu af honum í framtíðinni.

Fjórða sætið skipa Mireya Samper, Steinunn Þóra Árnadóttir og Guðmundur Magnússon. Mireya er formaður VG félagsins í Kópavogi en Steinunn Þóra og Guðmundur hafa bæði starfað lengi á vettvangi flokksins.

Þessi tólf manna sveit er stórglæsileg og ég trúi ekki öðru en að við munum sigra saman í vor.

Mig langar að þakka þeim sem lögðu hönd á plóg við framboð mitt. Sérstakar þakkir fær Elías Jón sem ég skipaði sem kosningastjóra minn án þess að bera það undir hann. Hann stóð sig samt einstaklega vel sem slíkur og skapaði t.d. þessa glæstu heimasíðu. Einnig vil ég þakka fallega manninum mínum fyrir að vera minn dyggasti stuðningsmaður og minn helsti ráðgjafi.

Mig langar einnig að þakka meðframbjóðendum mínum fyrir drengilega baráttu. Ég held að Vinstrihreyfingin-grænt framboð hafi með þessu forvali sýnt að það þarf ekki að eiga miljónir til að geta tekið þátt í stjórnmálum. Hugsjónir eru nóg.

Í dag kjósum við, Vinstri-græn, þingmannsefni okkar á suðvesturhorninu fyrir Alþingiskosningarnar í vor. Undirrituð gefur þar kost á sér í 2. sæti. Um margt er þetta forval okkar Vinstri-grænna einstakt, ný tíðindi í íslenskum stjórnmálum. Í fyrsta skipti eru þrjú kjördæmi undir og með því er slegin nýr tónn. Fjöldinn allur af afar hæfu fólki hefur gefið kost á sér og ljóst að hvernig sem fer munum við, Vinstri-græn, bjóða fram öfluga og flotta lista í vor.

Vinstri-græn hafa allt frá stofnun verið leiðandi afl í íslenskum stjórnmálum. Við höfum talað röddu skynseminnar meðal annars í umhverfismálum, utanríkismálum og hagstjórn. Stjórnarherrarnir hafa hins vegar sjaldnast borið gæfu til þess að hlusta og nú er svo komið að flestar þær spár sem að við settum fram hafa því miður gengið eftir.

Vinstri-græn tala röddu skynseminnar

Við vöruðum við stríðsbrölti Bandaríkjamanna, bæði í Afganistan og í Írak. Nú er svo komið að borgarastríð ríkir í báðum löndum, tortryggni og bil milli menningarheima eykst dag frá degi og engin lausn virðist í sjónmáli. Þessu vöruðum við Vinstri-græn við en stjórnarherrarnir skelltu skolla eyrum við og settu Ísland á lista hinna viljugu þjóð í trássi við lög og vilja almennings.

Við vöruðum við ofhitnun efnahagskerfisins sem að stóriðjubrjálæðið myndi hafa í för með sér og nú er svo komið að Seðlabankinn sér sig knúinn til að hækka stýrivexti á hverjum vaxtaákvörðunardegi til að koma í veg fyrir óðaverðbólgu.

Við vöruðum við því að um óafturkræf náttúrspjöll væri að ræða við byggingu Kárahnjúkavirkjunar og þrátt fyrir að þau spjöll verði ekki aftur tekin er gleðilegt að sjá að meirihluti þjóðarinnar virðist kominn á okkar skoðun.

Vinstri-græn hafa mótað stjórnmálaumræðu í þjóðfélaginu. Við höfum komið málum á dagskrá sem að nú þykja sjálfsögð og eðlileg en hefði verið óhugsandi að fengju hljómgrunn fyrir átta árum eða svo. Umræða um kvenfrelsi, kynbundið ofbeldi og kynbundinn launamun hafa ratað inn í sali Alþingis fyrir tilstilli þingmanna okkar. Málefni náttúru og umhverfis eru nú í einhverri mynd hluti af stefnu allra flokka á landinu, þrátt fyrir að í skötulíki sé hjá ýmsum.

Vinstri-græn standa við orð sín

Ég vil leggja mitt af mörkum til að rödd okkar Vinstri-grænna hljómi áfram háum rómi út í samfélaginu. Ég vil leggja mitt af mörkum til að Vinstri-græn ná þeim styrk sem þarf til að koma á róttækum breytingum, íslensku þjóðfélagi til framdráttar.

Við munum standa vörð um velferðarkerfið og rétta hlut þeirra sem hafa orðið undir í samfélagi sem að einkennist af einstaklingshyggju og ofurtrú á vald peninganna. Við ætlum að byggja upp öflugt atvinnulíf sem að hvílir á fjölbreyttum stoðum og höfnum einhæfum skyndilausnum sem að komandi kynslóðir munu líða fyrir. Við látum náttúruna njóta vafans í öllum okkar aðgerðum og umgöngumst landið okkar af virðingu en gleymum því ekki að við erum hluti af stærra samhengi, heiminum öllum. Vinstri-græn munu aldrei leiða þjóðina út í stríðsrekstur á erlendri grund heldur munum við gera okkar besta til að gera Ísland að leiðandi afli í friðvænlegri heimi.

Ég stend fyrir öll þessi mál og meira til. Mestu skiptir þó að við Vinstri-græn munum ekki bregðast kjósendum okkar. Við stöndum keik og erum stolt af okkar málflutningi. Við munum halda áfram að berjast fyrir því að færa íslenskt þjóðfélag fram á veginn. Ég er Vinstri-græn.

Greinin birtist í Morgunblaðinu og Fréttablaðinu 2. desember.
… og þau í Fréttablaðinu sáu ástæðu til að breyta heiti hennar í Vinstri-GrænIR kjósum í dag.