Auður í allra þágu….

Ég hef alltaf haft gaman af nýorðasmíðum fjölmiðla- og stjórnmálafólks. Í dag er enn eitt orðið komið í gagnabankann - bannhyggja.

Ertu að segja að bannhyggjan sé of rík í Vinstri-Grænum? sagði Egill Helgason í Silfri Egils í dag. Og tölum aðeins um bannhyggju sagði hann skömmu síðar. Ég hefði nú haldið að ég ætti að þekkja til hugtaksins þar sem ég tilheyri þessum bannhyggjuflokki að mati Egils. Ég kem engu að síður af fjöllum í þessari umræðu.

Hvaðan kemur þetta hugtak? Ætli spunameistarar séu loksins búnir að átta sig á því að það þýðir ekki að kyrja í sífellu að Vinstri-græn séu forsjárhyggjuflokkur og ákveðið að snara nýju hugtaki upp fyrir kosningar?

Ég get ekki annað en spurt: Hvers lags bannhyggja er það að vilja aðgerðir til jafnréttis kynjanna? Hvers lags bannhyggja er það að vilja efla atvinnulíf með því að leggja áherslu á nýsköpun og hugvit? Hvers lags bannhyggja er það að vilja búa til betra samfélag, útrýma fátækt og heimilisleysi? Hvers lags bannhyggja er það að vilja efla menntakerfið, auka fjölbreyttni innan þess og afnema samræmd próf? Ég gæti haldið áfram lengi.

Eftir aðra svefnlausa nóttina í röð fór ég til læknis og lét taka stroku úr hálsinum á mér. Það var eins og mig grunaði, streptókokkasýking. Ég varð satt að segja himinlifandi. Ekki það að mér finnist það mega töff að vera með sjúkdóma með furðuleg nöfn heldur vissi ég nú að ég var ekki bara aumingi heldur með löggiltan sjúkdóm sem hægt er að lækna með vænum slurki af pencilíni. Eftir för í apótekið hélt ég því af stað heim, glaðari í bragð,i og hef tekið stigann eitthvað annars hugar. Allavega kolféll ég og lenti með löppina undna undir mér. Nú er ég bæði með streptókokka, haltrandi og með bólgna löpp.

Þrefallt húrra fyrir mér

Vinstri hreyfinging – grænt framboð lítur á skattkerfið sem jöfnunartæki. Tæki til þess fallið að tryggja að allir geti lifað með reisn alla ævi. Undir stjórn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks
hefur skattbyrði á þá tekjulægstu í samfélaginu stóraukist. Skattbyrði hefur reyndar aukist hjá 90% þjóðarinnar, en mest hjá þeim sem áttu minnst fyrir. Skattleysismörk hafa ekki fylgt þróun verðlags, hvað þá launa, og efnd loforð ríkisstjórnarinnar um skattalækkanir hafa því fyrst og fremst komið þeim til góða sem mestar tekjurnar hafa. Þegar litið er til síaukinna álagna á þá sem síst mega við því í formi hækkana á margvíslegustu gjöldum í velferðarkerfinu verður glæpurinn enn verri.

Með stóraukinni skattbyrði á þá tekjulægri og daður við þá efnameiri er vegið að íslenska velferðarkerfinu og þeirri hugmyndafræði sem það byggir á. Við í Vinstri grænum viljum umfram allt sporna við misskiptingu í samfélaginu. Sú barátta snýst á engan hátt um að refsa fólki fyrir að græða peninga. Við lítum einfaldlega svo á að skattkerfið eigi að nota til að jafna aðstæður og kjör fólks. Þau sem hafa nóg leggja meira til samfélagsins en hin sem glíma við fátækt, veikindi og aðra erfiðleika. Því viljum við að skattleysismörk verði hækkuð í áföngum og skattbyrðinni dreift með sanngjarnari hætti með því að hlífa þeim við sköttum er hafa lægstu launin og tryggingagreiðslur.

Það þýðir ekki að við viljum stefna að því að hækka skatta á venjulegt launafólk. Tillögur okkar ganga út á að halda heildartekjum ríkisins af skattkerfinu í sömu eða mjög svipuðu hlutfalli og verið hefur síðustu ár. Við viljum hins vegar færa skattbyrðina aftur frá venjulegu launafólki, sérstaklega lágtekju fólki. Á undanförnum árum hefur fjármagnstekjuskattur lækkað í 10%, sem er langt undir því sem fyrirtæki og venjulegir einstaklingar þurfa að leggja til samfélagsins. Í dag er verulegur hópur fólks sem einungis hefur fjármagnstekjur og það er ekkert réttlæti í því að sá hópur greiði miklu minni skatt af tekjum sínum en aðrir.

Tillögur okkar í Vinstri hreyf ingunni – grænu framboði eru mjög hóf legar í þessu efni. Við viljum að fjármagnstekjur undir 120 þúsund krónum verði skattfrjálsar með öllu. Það þýðir að um það bil 90% þeirra sem greiða fjármagnstekjuskatt, meðal annars af vöxtum af venjulegum sparnaði, þurfa ekki að greiða neinn skatt. Það er réttlætismál að fólki sé ekki refsað fyrir venjulegan sparnað. Við viljum hins vegar að fjármagnstekjuskatturinn umfram 120 þúsund krónur verði um 14%. Ennfremur viljum við að þeir sem eingöngu hafa fjármagnstekjur þurfi að reikna sér endurgjald og greiði af því til samfélagsins sanngjarnan skerf líkt og almennir launþegar. Sá hluti þjóðarinnar sem þetta á við um fer sífellt stækkandi. Það er innantómt tal að fyrirtæki og fjársterkir einstaklingar muni flýja land við það eitt að vera gert að borga sanngjarnan hluta tekna sinna til samfélagsins. Það hefur ekki gerst í nágrannalöndum okkar og engin ástæða er til að halda að það gerist hér heldur.

Greinin birtist í Blaðinu í dag

Nú eru liðin fjögur ár frá því að innrás Bandaríkjamanna og bandalagsríkja þeirra í Írak hófst, með formlegum stuðningi íslenskra stjórnvalda. Þrátt fyrir ítrekaðar yfirlýsingar ráðamanna í BNA um að friður sé að komast á í landinu, er ekkert lát á óöldinni í Írak og sífellt fleirum verður ljóst hvaða hörmungar stríðið hefur kallað yfir írösku þjóðina.

Mánudagskvöldið 19. mars munu hinir staðföstu stríðsandstæðingar efna til baráttusamkomu í Austurbæ, þar sem hernáminu verður mótmælt og þess krafist að íslensk stjórnvöld axli ábyrgð vegna hins svívirðilega stuðnings við ólöglegt árásarstríð.

Dagskráin hefst kl. 20.

Ávörp flytja:
Guðfríður Lilja Grétarsdóttir og Helgi Hjörvar

Tónlistaratriði:
XXX Rottweilerhundar,
Ólöf Arnalds
& Vilhelm Anton Jónsson

Upplestur:
Bragi Ólafsson

Kynnir:
Davíð Þór Jónsson

Hinir staðföstu stríðsandstæðingar eru:

Samtök hernaðarandstæðinga
MFÍK
Þjóðarhreyfingin - með lýðræði
Ung vinstri græn
& Ungir Jafnaðarmenn

Freyja Sigrún átti afmæli í gær. Varð tveggja ára. Ég trúi því varla hvað hún er orðin stór og dugleg. Vegna anna þessa vikuna verður ekkert formlegt afmæliskaffi fyrr en á sunnudaginn. Það er þó engin vandi að rigga upp einu afmæliskaffi eða svo, skil ekki hvað fólk gerir mikið úr slíku verki. Ég er nefnilega svo sniðug að ég býð helst fólki sem mætir með kökur. Því breyttist pínulitla kaffið sem við héldum í gær og buðum Ömmu Deddu og Steinunni í í svakalega veislu með þremur tegundum af kökum. Þar af var enginn úr eldhúsinu okkar.

Ég mæli því hiklaust með þessum gestum ef þið eruð að plana veislu
Ég skal hins vegar lofa að bjóða upp á eitthvað heimabakað á sunnudaginn.

Það er alltaf gaman í Kommúnusamneyslu. Í gær var fyrsta boðið sem var ekki haldið heima hjá mér. Mikið var gaman að eiga ekki eftir að þrífa í morgun. Matarboðið sjálft var til fyrirmyndar. Gestgjafinn gerði æðislegt lasagna og konan hans gerði eitthvað besta sallat sem ég hef borðað og hún (ásamt Betty nokkurri) bakaði æðislega súkkulaðiköku í eftirrétt.

Þetta var líka fyrsta matarboðið sem að Hildur Edda kom í eftir að hún gekk í Kommúnuna. Eftir gærkvöldið er orðið ljóst að Freyr og Hildur ætla að stofna næstu ríkisstjórn Íslands. Ef eitthvað bjátar á í samningaviðræðum Samfylkingarinnar og Vinstri-grænna eftir kosningar er minsta málið að leita til þeirra því þau hafa velt upp öllum hliðum og öllum hugsanlegum vandamálum sem gætu komið upp. Svei mér þá ef þau eru ekki bara búin að hugsa upp sameiginlega kosningabaráttu. Ég gæti hafa misst af einhverju spennandi því ég fór fyrr heim.

Í dag er ég bara búin að njóta þess að eiga Freyjuna mína og Freyinn minn.

Það var sjúklega gaman á Barnum hjá Bríetunum í gær. Þar fór ég m.a. í feminískt Pub-Quiz undir stjórn Silju Báru.

Það var einnig ótrúlega gaman að vakna í morgun, kíkja á fréttirnar og sjá að VG er með 27,7% í síðustu könnun Gallup.

Það verður ábyggilega mjög gaman á Útgáfufögnuði UVG í Friðarhúsinu í kvöld. Mæli með því að allir kíki við og skoði þetta stórglæsilega málgagn okkar.

Einn kosturinn við að vera í framboði er að kona leyfir sér að fá frí úr vinnunni til að fara á spennandi fundi.

Í gær var ég á fundi hjá íbúðasamtökum 3ja hverfis þar sem fjallað var um ástandið í hverfinu af völdum mengunar. Á fundinum voru fjórar framsögur með sitt hverri nálguninni og á eftir voru miklar umræður þar sem mun færri komust að með spurningar en vildu.

Mér stendur satt að segja ekki á sama um ástandið og er mjög uggandi eftir fundinn um Freyjuna mína sem er á leikskóla sem er nánast á gatnamótum tveggja fjölfarinna stofnbrauta, Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar.

Í síðustu viku fór ég á fund um erfðabreyttar lífverur í Norræna húsinu. Sá fundur var einnig mjög góður en þar var norskur vísindamaður, Dr. Terje Traavik, prófessor í genavistfræði við læknaskóla Tromsøháskóla, að kynna rannsóknir á erfðatækninni og þeim áhættuþáttum sem henni fylgja. Terje er ekkert minna en snillingur því hann náði að skilgreina kjarnann í erfðatækninni á mannamáli svo að allir skildu.