Auður í allra þágu….

Það er frekar spaugilegt, já eða sorglegt, að fylgjast með tilburðum ríkisstjórnarflokkanna hvað varðar varnarmál.

Þegar Bandaríkjaher tóku einhliða ákvörðun um að fara með herinn á brott fengu Sjálfstæðismenn hjartaáfall og endurtóku frasann um að Ísland yrði að hafa sýnilegar varnir - annað væri fáranlegt!

Þegar að ljóst varð að Bandaríkjaher ætlaði ekki að halda áfram veru sinni hér sama hvað stjórnvöld segðu tók við ný klisja, þ.e. auðvitað verðum við að hafa leynilegar varnir. Menn eru auðvitað ekki að auglýsa hvernig varnarmálin eru - annað væri fáranlegt!

Nú er allt í einu orðin ljóst að það er brýn þörf á því að hafa sýnilegar varnir á friðartímum en leynilegar varnir á ófriðartímum.

Mín skoðun sést kemst vel á framfæri í þessu merki!

Spunaklisja 11: VG aðhyllist forræðishyggju.
Rökin: Jú, árið 1976 töluðu tveir (nú látnir) þingmenn Alþýðubandalagsins illa um litasjónvarp. Ef eitthvað sannar afturhald og forræðishyggju Steingríms J. er það þetta…

Þetta merki er verið að framleiða núna. Eftir samræður við ungan sjálfstæðismann í FSU í dag er ég enn sannfærðari um að ránfuglinn þurfi að fá pásu frá stjórnarsetu og tíma til að hugsa sinn gang.

Að mati sjálfstæðismannsins sem ég talaði við í dag er það veruleg vantrú á getu mannsins að gera þeim kleyft að fara í skóla án þess að borga skólagjöld. Þá skiptir að sjálfsögðu engu máli hve ósanngjarnt það er að að sumir geti komist í skóla án þess að borga krónu eða leggja nokkuð á sig því að foreldrarnir eru vel stæðir. Þeir sem ekki eru jafn heppnir geta nefnilega bara unnið í ár eða meira til að borga sitt nám.

Þetta eru að mínu mati svipuð rök og segja að það sé konum sjálfum að kenna að þær séu með lægri laun en karlar. Það hefur að sjálfsögðu ekkert að gera með alda langri hefð fyrir feðraveldi, uppeldi og innrætingu.

Þessa dagana er ég á miklum flækingi. Ég er búin að fara í margar vinnustaðaheimsóknir sem hafa heppnast vel. Í morgun var ég í Lánasjóði íslenskra námsmanna sem var nokkuð skemmtileg reynsla þár sem ég hef lengi vel verið lánþegi, ég hef líka pælt í málefnum LÍN í Stúdentaráði en jafnframt hef ég síðastliðin ár verið að sinna lánþegum LÍN í bankakerfinu. Heimsóknin tókst bara vel enda var tekið vel á móti okkur, gott kaffi og bakkelsi. Umræðurnar fóru um víðan völl en að sjálfsögðu var mikið rætt um málefni lánasjóðsins, menntmál almennt, grænu málin og margt fleira.

Það er þó þannig að ég fæddist ekki fullmótaður frambjóðandi og hef þar af leiðandi gott af æfingu. Því hef ég, sem betur fer, haft þaulvant og gott fólk með mér í heimsóknunum og vona að ég hafi slípast örlítið og sé að verða öruggari og betri í framsögu og framkomu.

Þessa stundina sit ég á kosningaskrifstofu VG á Selfossi. Í dag fórum við í FSU og gerðum barmmerki fyrir nemendur á staðnum við mikla hrifningu og spjölluðum. Í kvöld verðum við með opin ungliðafund hér í kosningamiðstöðinni.

Það var sko aldeilis rokkað til vinstri á Grand Rokk í fyrradag. Tónleikarnir tókust mjög vel, flottar hljómsveitir og mjög góð mæting. Við í UVG nýttum að sjálfsögðu tækifærið til að dreifa nýju barmmerkjalínunni okkar sem ég þarf ekki að taka fram að er mjög töff. Ef til vill birti ég myndir af herlegheitunum á næstunni.

Í síðustu viku fór ég á smiðju UVG um Vistvernd í verki. Þar fræddi Bryndís Þórisdóttir, verkefnastýra verkefnisins um vistvernd í verki, okkur um ýmislegt sem við getum gert í okkar daglega lífi til að draga úr mengun, sorpi en jafnframt spara aura! Smiðjan var ótrúlega fróðleg og í kjölfarið ætlar stjórn UVG að skrá sig í visthóp sem byrjar þó sennileg ekki fyrr en næsta haust, a.m.k ekki fyrr en eftir kosningar.

Í gær fór ég á söngsmiðju hjá VG þar sem ég söng gömul og ný róttæklingalög í góðum hópi. Það hefur sennilega ekki farið fram hjá vinum mínum og kunningjum að ég elska að syngja. Ég hef þó enn meira gaman af því að syngja róttæklingalög eins og Vögguvísu róttækrar móður, Sóleyjarkvæði, Maistjörnuna o.s.frv.

Fyrirsögnin er fengin að láni úr einni af herferðum SFU fyrir auknu lýðræði í Danmörku og þrátt fyrir framapot mitt í stjórnmálum er ég ekki enn orðin nægilega firrt til að efast um réttmæti spurningarinnar.

Þessa dagana er ég á sífelldum þeytingi frá einum stað til annars á milli þess að stoppa stutt við í vinnunni minni. Ástæða ferðalaganna er einmitt að hlusta á kjósendur og bjóða þeim að spyrja spurninga eða koma með athugasemdir við ýmis mál. Í morgun fór ég í vinnustaðaheimsókn upp í Setbergsskóla í Hafnafirði og seinni part dagsins fór ég á dvalarheimili aldraðra að Furugrund 1. Þetta voru skemmtilegar heimsóknir þar sem tækifæri gafst til að ræða um margvísleg mál.

Það er margt sem brennur á fólki. Næstu vikur verða annasamar en ég efast ekki eina sekúndu um að þær verða skemmtilegar. Ég hef nefnilega næstum því jafn gaman af því að hlusta og tala!

Þetta rit ber vitni um gífurlegan metnað Vinstri hreyfingarinnar - græns framboðs í umhverfismálum.

Ég er svo stolt af flokknum mínum og þeim málefnum sem flokkurinn stendur fyrir.

Talandi um metnað þá má spyrja sig hvort að auglýsingagúrúar Framsóknarflokksins hefðu ekki mátt vera aðeins metnaðarfyllri við hönnun nýju herferðar flokksins. Þessi nýja herferð hreinlega býður upp á útúrsnúninga.

Ekkert stopp - áfram stríð!
Ekkert stopp - áfram okurvextir!
Ekkert stopp - áfram verðbólga!
Ekkert stopp - áfram feðraveldi!

o.s.frv. o.s.frv. o.s.frv.

Ég var í Danmörku yfir páskana þar sem ég fékk tækifæri til að sitja aðalfund SFU og Sosialistisk ungdom i Norden (SUN).

Aðalfundurinn hjá SFU var ekkert smár í smíðum en við vorum með heilan fjölbrautaskóla og risastóran íþróttasal undir okkur. Um 300 manns sátu fundinn sem var yfir þrjá daga. Það var ótrúlega mikil og þétt dagskrá alla dagana en eitt af því sem hafði hvað mest áhrif á mig var að ræða við strák frá Palestínu sem var alinn upp að miklu leyti í flóttamannabúðum.

Það var einnig nokkuð merkilegt að upplifa sig allt í einu forpokaða og íhaldssama. Það gengur ekki og því verða Ung vinstri-græn mun róttækari á næstunni.