Auður í allra þágu….

Ég var að rekast á skemmtilega framsetningu á ályktun UVG hjá Vísi. Þar er fyrirsögnin “Ungliðar í VG óánægðir með þingflokkinn”.

Vegna þessa er mér ljúft og skylt að árétta að ég, og stjórn UVG að ég tel, er í meginatriðum mjög ánægð með störf þingflokks VG. Ég reyndar geng svo langt að segja að ég telji að VG sé lang öflugasti þingflokkurinn á Alþingi og svo sannarlega með bestu málefnin.

Óánægja mín snýst eingöngu um þetta afmarkaða mál, þ.e. að bæta því inn í markmið nýrra heildarlaga um grunnskóla og leikskóla að skólastarfið skuli mótast af kristinni arfleifð íslenskrar menningar . Ég tel að þetta ákvæði þjóni eingöngu þeim tilgangi að réttlæta afskipti eins trúfélags, Þjóðkirkjunnar, af skólastarfi og tel það mjög sorglega staðreynd að enn þann daginn í dag sé það virkilega talið valkostur að foreldrar sem ekki sætti sig við trúboð innan skólanna þurfi að láta taka börn sín afsíðis meðan slíkt fer fram.

Sá spuni að við séum almennt á móti kristinfræðikennslu og það að gefa í skyn að við viljum afneita uppruna okkar og menningu er í raun ekki svara verður. Að sjálfsögðu er hægt að kenna kristinfræði og trúarbragðafræði í grunnskólum landsins. Fagleg kennsla hefur ekkert með trúboð að gera. Við erum ekki að nálgast málið á forsendum trúleysis heldur trúfrelsis eins og kemur skýrt fram í yfirlýsingunni. Við viljum einfaldlega að nemendum leikskóla og grunnskóla sé ekki mismunað á grundvelli trúar eða lífsskoðana.

BHM mótmælir vinnubrögðum samninganefndar ríkisins og segja að aðildarfélögum BHM bjóðist tveir valkostir í “samningaviðræðunum”. Annars vegar að gangast inn á samning eins og þann sem gerður var við BSRB og SGS án frekari útfærslu, eða að hafna því tilboði.

Þegar ég rölti niður í bæ í dag í sólskininu velti ég fyrir mér þessu tískufyrirbæri að geta ekki stigið út fyrir hússins dyr nema með tónlist í eyrunum. Mér finnst nefnilega hluti af því að njóta útiverunnar að hlusta á öll hljóðin í kringum mig. Ég er líklega einstaklega gamaldags hvað þetta varðar.
- - - - - - - - - - - - - - -

Talandi um að njóta þá er ekki annað hægt en að minnast á vísindaferð í Hellisheiðarvirkjun og stórglæsilega tónleika UVG Kodd’í sleik - ekki stríðsleik sem voru haldnir síðasta föstudag. Mikið skemmti ég mér vel!

Hann er ekki formaður, hann er norðmaður

Freyja - já! þriggja ára dóttir mín - horfði á mig brosandi í morgun og ásakaði mig um að vera að klæða mig í nærbuxurnar hennar (voðalega fínar mikka mús naríur sem ég keypti á mig í Hagkaup).

Ætli það sé merki um að ég ætti að endurnýja í nærfataskúffunni minni?

Einu sinni var ég í skóla. Þá vissi ég enga betri skemmtun en að læra undir próf með Erlu því hún verður álíka sýrð og ég eftir 20 bolla af kaffi og svefnleysi í heila viku. Við aðstoðuðum hvor aðra eftir bestu getu við að finna önnur umræðuefni og viðfangsefni en námið, hlógum að vitleysunni í hvor annarri og bjuggum til ímyndaða veröld sem var svo snar biluð að ég ætla ekki nánar út í það hér.

Núna er Erla í prófum en ekki ég. Gott á hana!

Þessi færsla var Erlu sem hringdi í mig til að röfla um pólitík og hundskammaði mig svo fyrir að vera að trufla sig í lærdómi.

Verður Stebbi Páls næsti forstjóri Varnarmálastofnunar.

Það var yndislegt að venju í sveitinni um helgina. Okkur (þó sérstaklega Freyju) til heiðurs báru nokkrar kindur. Það var mikil eftirvænting í fjárhúsinu þar sem við Freyja dvöldum mikið um helgina.

Freyja var þó ekki sátt við hann afa sinn til að byrja með og fannst það frekar ósanngjarnt að afi hennar tosaði lömb úr rössunum á öllum kindum nema hennar “nú mín” sagði hún ítrekað! Að lokum varð henni þó að vilja sínum og þessi tvö myndar lömb fæddust. Freyja nefndi þau Lamba og Gibbu.

Við Freyr bíðum enn spennt eftir að eignast sitt hvorn helmingin af lambi en hún Mjallhvít okkar er víst bara einlembd.