

Að Sjálfsögðu var byrjað á því að fá sér bjór í Leifsstöð. Við flugum klukkan 1 eftir miðnætti og lentum í Köben klukkan 6 að morgni að dönskum tíma. Þegar við komum á hostelið okkar kom í ljós smávegis misskilningur, þ.e. við máttum ekki bóka okkur inn fyrr en klukkan fjögur. Við nýttum að sjálfsögðu tímann til að skoða okkur um og sleikja sólin en vorum orðin ansi þreytt þegar við bókuðum okkur loksins inn, enda ekki búin að sofa í um 30 tíma.



Það verður að viðurkennast að ég varð pínu uggandi þegar ég kom inn í stigaganginn á hostelinu, ekki hinn snyrtilegasti í heimi en gistiaðstaðan var hin prýðilegasta.
Við tókum að sjálfsöðu íslenska pakkann í ferðinni - almennt búðarölt, tívolíferð, röltum upp í Sívala turninn o.s.frv.


Einna skemmtilegast var þó að fara í matarboð til Jakobs og Britt. Við Freyr kynntum Jakobi bæði á Norðurlandsráðsþingi - þó í sitt hvoru lagi. Ég gleymi aldrei hvað ég hló mikið þegar að ég spjallaði við Jakob á fyrsta þinginu mínu og hann sagðist þekkja einn Íslending, Frey Rögnvaldsson, og spurði hvort ég þekkti hann.
Það var vel tekið á móti okkur, íslenski og danski fáninn á hurðinni og Gleðibankinn ómaði þegar við stigum inn.
