Auður í allra þágu….

Heitasti dagur sumarsins samkvæmt fréttum var ansi tíðindalaus á mínu heimili. Ég ligg veik. Varð að viðurkenna það fyrir sjálfri mér eftir ótal neikvæð óléttupróf (talandi um þráhyggju) að ég var í alvöru ekki ólétt þrátt fyrir mánaðar höfuðverk og ógleði og gubb. Hins vegar er ég komin á prýðis lyf sem vonandi fara að virka. Freyja naut aðdáunar afa síns og ömmu í dag en Freyr var eins og allir mínir vinir vita læstur inn á baðherbergi. Þar mun hann dvelja þar til hann hefur sett upp “nýju” baðinnréttinguna sem er búin að prýða stofuna hjá okkur í heilt ár.

Fór í afmæli til Ögmundar í gær. Stórglæsileg veisla, fullt af fólki og skemmtilegar ræður. Steingrímur stóð sig að venju og gaf Ögmundi nokkrar bækur þar á meðal eina sem ber þann stórskemmtilega titil If You’re an Egalitarian, How Come You’re So Rich? .

Við fórum nokkur úr UVG og sungum Veislusönginn fyrir afmælisbarnið (mjög ílla svo það sé ekkert verið að fela það) og sögðum frá sögninni sem við notum mikið í ungliðahreyfingunni “að ömma”. Ég var beðin um það eftir á af nokkrum að útskýra hver merkingin væri og hvort það væri jákvætt eða neikvætt að ömma. Ég lenti í þó nokkrum vandræðum þar sem ég held að hver sé með eigin skilning á hugtakinu en dæmi um notkun sagnarinnar eru:

“Við ömmum þetta bara”
“Geturu reynt að ömma þetta svo allir verði sáttir?”
“Varstu ömmaður?”
“Við látum ekkert ömma okkur með þetta”

Mikið var ég skemmtilegur félagsskapur um helgina. Ég fór í fjölskyldusamkomu hjá móðurætt Freys á Snæfellsnesi á laugardaginn. Mætti um miðjan dag, drakk kaffi, borðaði kvöldmat og svaf svo frá átta til átta. Svo svaf ég í bílnum á leiðinni heim og tók góðan langan lúr þegar heim var komið.

Ég ætti að vera úthvíld en… nei ég er ennþá þreytt.