Auður í allra þágu….

jæja já!

Ef það er of flókið að fylgja jafnréttislögum þá er spurning hvort ríkisstjórnin þurfi ekki á endurmenntun að halda og pínu upprifjun á eigin grundvallarstefnu.

Hvað er svona óyfirstíganlega flókið við að fulltrúar frá stjórnmálaflokkunum setjist niður í 3 mínútur eða svo, kíki á nöfnin sem verið er að tilnefna og samræmi/breyti ef þörf er á út frá kynjasjónarmiðum?

Freyja Sigrún orðin 4 ára. Það var opið hús og danssýning á leikskólanum í dag og afmælisbarnið naut þess í botn að fá athygli og segja sem flestum frá því, í óspurðum fréttum, að hún ætti afmæli.

Á morgun, kl. 14:00, verður svo haldið upp á áfangann í Friðarhúsinu. Allir vinir Freyju velkomnir.

Minni á forval VG í dag að Suðurgötu 3. Kjörstaður er opinn til 22. Skemmtileg tilviljun að ég er einmitt þar í framboði, býð mig fram i 2-3 sæti.

Svo er bara að mæta á kosningavöku  að Tryggvagötu 11, 101 Reykjavík upp úr kl. 22 í kvöld og býða spennt eftir úrslitunum.

 Horfumst í augu við raunveruleikann og leitum raunhæfra leiða

Það getur verið sorglegt að fylgjast með fólki sem áttar sig ekki á breyttum aðstæðum. Fólki sem heldur áfram að dansa sama gamla dansinn á dansgólfinu þó tónlistin sé löngu þögnuð og búið að kveikja ljósin. Þannig líður mér þegar ég fylgist með þeim sem nú dansa álversdansinn í Helguvík. Það sorglegasta er að dansgólfið er enn stappað og á því miðju stígur iðnaðarráðherrann í ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri grænna trylltasta dansinn.Þetta fólk gerir nú allt til að tryggja Century Aluminum fjárfestingasamning sem felur í sér afslætti af opinberum gjöldum og tryggir fyrirtækið gegn öllum mögulegum framtíðarskattahækkunum. Þetta gera þau í þeirri von að í Helguvík verði til vinnustaður sem veita muni miklum fjölda fólks atvinnu. Þetta er auðvitað fallega hugsað hjá þeim. En ef þau hefðu fyrir því að líta upp úr trylltum stóriðjudansinum þá væri þeim ljóst að ballið er löngu búið.

Heimsmarkaðsverð á áli hefur fallið eins og steinn undanfarna mánuði, er nú ríflega helmingi lægra en um mitt síðasta ár. Í kjölfarið hafa álframleiðendur um allan heim dregið gríðarlega úr framleiðslu sinni. Þrátt fyrir það er umframframleiðslan töluverð og byrgðirnar safnast upp. Margir framleiðendur hafa gengð svo langt að loka álverum, þar á meðal Century Aluminum sem lokaði álveri í Bandaríkjunum í síðasta mánuði og einum fimmta af öðru álveri þar í landi í fyrradag. Það er búist við fleiri lokunum á næstunni. Hlutabréfaverð í álfyrirtækjum hefur einnig hríðfallið, þar á meðal í Century Aluminum.

Fyrir hálfum mánuði kynnti Century Aluminum uppgjör sitt fyrir síðasta ár. Þar kom fram að fyrirtækið hefði tapað tæpum 900 milljónum bandaríkjadala á árinu. Í umræðum um ársreikninginn sem aðgengileg er á vefsvæði fyrirtækisins kemur fram að stjórnarmenn telja litlar líkur til þess að álframleiðsla verði aukin aftur á næstu fjórum til fimm árum. Þar kemur líka fram að stjórnarmenn hafa áhyggjur af því að tryggja fyrirtækinu rekstarfé þegar það klárast eftir rúmt ár og ráðgera því hlutafjárútboð til að afla þess.

Síðastliðið haust var framkvæmdum í Helguvík frestað um eitt ár vegna þess hve erfiðlega gekk að fjármagna þær. Það var áður en fyrirtækið kynnti ársreikning sinn og áður en hlutabréf í fyrirtækinu hrundu. Það þarf engan snilling til þess að sjá hversu óraunhæft það er núna fyrir fyrirtæki sem er jafn illa statt og Century Aluminum að fjármagna byggingu nýs álvers.

Á sama tíma hafa tvö íslensk orkufyritæki, Orkuveita Reykjavíkur og Hitaveita Suðurnesja, bundið alla þá raforku sem þau geta mögulega virkjað á næstu fimm til tíu árum í samningum við Century Aluminum. Á sama tíma er iðnaðarráðherra að gera fjárfestingasamning við Century Aluminum og talar um að verkefnið í Helguvík muni skapa fjölda starfa hér á landi strax í sumar. Það er ábyrgðarlaust af orkufyritækjunum að binda allla þessa orku í vonlausu verkefni og það er ábyrgðarlaust af iðnaðarráðherra að búa til vonir úr blautum stóriðjudraumórum sínum.

Til að bæta gráu ofan á svart þá hefur það komið í ljós að öll álversuppbygging síðastliðins áratugar hefur skilað okkur litlu. Við sem fórnað höfum landinu okkar og náttúru fyrir stóriðju höfum fengið afar litla hlutdeild í þeim hagnaði sem álverin hafa skilað undanfarin ár. Það lætur nærri að við höfum greitt með þeim, ef ekki með peningum þá með ómetanlegri náttúru. Og til að gera þessar fórnir enn sorglegri þá segir Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn að stóriðjuframkvæmdirnar á Austurland hafi verið ein stærsta þúfan sem varð til þess að velta efnahag okkar á hliðina.

Við verðum að sýna þá ábyrgð að horfast í augu við raunveruleikann. Það varð okkur að falli að trúa því að leiktjöld bankamannanna væru raunveruleg. Við megum ekki gera sömu mistök aftur. Því fyrr sem við viðurkennum að engar forsendur eru fyrir því að álver verði byggt í Helguvík á næstu árum því fyrr getum við snúið okkur að því að finna umhverfisvænar, raunhæfar og arðbærar leiðir til atvinnuppbyggingar.

Greinin birtist á Smugunni 06.03.2009

Mig langar að nýta tækifærið til að þakka  Steinunni, Þórhildi, Erlendi og Andrési  fyrir ótrúlega flotta stuðningsgrein sem birtist á Smugunni.

Það er ekki verra að eiga svona magnað stuðningslið.

Í gær var kynningarfundur UVG-H á ungum frambjóðendum í forvali Reykjavíkurkjördæmana. Fundurinn var mjög fínn, fimm frambjóðendur kynntu sig og að því loknu tóku við miklar umræður.

Nokkrar umræður voru á fundinum hvort að ástæða væri til að kynna ungliða sérstaklega og hverjir væru þá ungliðar (við hvaða aldur ætti að miða).  Það er allavega klárt að það mætti lækka meðalaldur þingflokks VG þó nokkuð og veit enga betri leið til þess en að kynna ungt fólk í framboði sérstaklega. Við hvaða aldur eigi að miða er hins vegar allt annað mál. Ung vinstri græn miða við 30 ára og yngri, hinir flokkarnir 35 ára og yngri. Ég held að það verði alltaf erfitt að setja línur í svona löguðu.

Kæru félagar.

Ég heiti Auður Lilja Erlingsdóttir og er 29. ára og sækist eftir 2-3 sæti í þessu forvali.

Það að ég sækist eftir ábyrgðarstöðu á vegum vinstrihreyfingarinnar er ekkert nýtt á nálinni. Ég hef áður gegnt ýmsum trúnaðarstörfum fyrir hreyfinguna. Ég gegndi því ótrúlega skemmtilega embætti að vera formaður Ungra vinstri grænna í tvö ár, lét af þeim störfum á landsfundi hreyfingarinnar sunnudaginn 5. október . Daginn eftir fór allt í bál og brand og Geir Hilmar birtist á skjánum á heimili mínum og bað Guð að blessa Ísland. Ég leyfi ykkur að meta hvort það var tilviljun ein.

Ég var á yfirstandandi kjörtímabil fyrsti varaþingmaður VG í Reykjavíkurkjördæmi syðra, leysti Kolbrúnu Halldórsdóttur og Álfheiði Ingadóttur af og tók sæti á þingi í tvígang. Mestur tími minn á þingi fór í að leggja fram frumvarp um breytingu á lögum um Lánasjóð íslenskra námsmanna og þingsályktunartillögu um úttekt á kjörum og réttindum námsmanna en auk þess spurði ég Björn Bjarnason út í hugsanlega notkun lögreglu á rafbyssum (sem ég þakka fyrir að ekki hafi verið komin á er mótmælin við Alþingishúsið stóðu sem hæðst).

Ástæða þess að ég er að bjóða mig fram í þessu forvali er að ég hræðist það meira en orð geta lýst að þær aðstæður sem eru uppi í samfélaginu verði til þess, ef það verði ekki rétt fólk við völd eftir kosningar, að tækifærið verði nýtt til þess að vega að grundvallarstoðunum í íslensku samfélagi. Ég vil leggja mitt af mörkum til að passa að svo verði ekki. Ég vil búa í samfélagi þar sem að einstaklingar þurfa ekki að óttast framtíðina heldur geti allir verið i fullri vissu að ef eitthvað kemur upp á, hvort sem það eru slys, veikindi eða náttúruhamfarir að hér sé til staðar þéttofið öryggisnet sem dragi úr fallinu, grípi okkur og hjálpi okkur á fætur. Þetta vil ég jafnvel þó ég þurfi að borga dágóðan hluta af af launum mínum í skatta til að fjármagna velferðina. Ég vil samfélag þar sem fólk þarf ekki að eiga ríka foreldra til að fá almennilega menntun eða læknisþjónustu.

Ég legg mikla áherslu á að þó að íslenskt samfélag hafi færst nokkra áratugi aftur í tímann efnahaglega séð stöndum við vörð um að svo fari ekki með aðra málaflokka eins og náttúruvernd og kvenfrelsi. Ég sætti mig ekki við að konur verði sendar aftur heim til að rýma til fyrir karlmönnum á vinnumarkaði og ég sætti mig ekki við að náttúruperlum verði fórnað fyrir skammtímagróða og nokkur störf í stóriðju. Við getum betur!

Í kosningabaráttum fyrri ára varð ýmsum tíðrætt um að vinstri menn kynnu ekki að fara með peninga. Nú hefur verið sannað, hverjir kunni ekki að fara með peninga og eigi að halda sig fjarri efnahagsstjórnun Íslands. Nú getum við sýnt að við kunnum svo sannarlega að forgangsraða og spara á réttum stöðum, án þess að vega að undirstöðum íslensks samfélags. Við getum sparað með því að leggja niður Varnarmálastofnun, ganga úr NATO, hætta heræfingum í íslenskri lögsögu, enda á Ísland að vera herlaust land, friðlýst fyrir efna- og kjarnavopnum. Öryggi í samfélaginu í dag snýst líka ekki um að vernda okkur fyrir sprengjuflugvélum og kafbátum heldur að fólk geti fætt sig og klætt, lifað mannsæmandi lífi og búið við öflugt velferðarkerfi.

Kæru félagar. Ég bið um stuðning ykkar í komandi forvali. Ég vil vera í framvarðarsveit Vinstri grænna, því ég treysti engum öðrum en okkur til að standa vörð um hagsmuni almennings í framtíðinni. Ég veit ég hef þar mikið fram að færa og treysti mér til að standa undir þeirri ábyrgð.