Drífa

Ég er heima á daginn, mest alla daga er ég heima allan daginn. Ég er heimavinnandi húsmóðir með háskólanám sem aukavinnu. Þegar maður er alltaf heima hjá sér er lítið að frétta af öðru en fjölskyldunni og fjölmiðlum. Ég fylgist samt líka með lífinu fyrir utan gluggana mína.

Í gær var haust í dag er vetur. Fyrr í mánuðnum var tréið í bakgarðinum með fullt af laufum, nú eru þau öll fokin út í veður og vind, í bókstaflegri merkingu.

Ég er nútíma Bibba á Brávallagötunni. Í stað þess að flytja fréttir úr götunni símleiðis get ég notast við veraldavefinn. Brávallagatan og bakgarðurinn minn eru nefnilega merkilegir staðir, sem er alltaf fullir af lífi.

Svalahurðin í íbúðunum á Brávallagötunni er tvöföld, ytri hurð og innri hurð. Nágranni hér til hliðar við mig gleymir stundum að loka ytri hurðinni. Kannski er hann þá ekki heima, með skerta heyrn, sefur djúpum svefni eða er einfaldlega of latur til að nenna að standa upp. Einhver hlýtur allavega að vera ástæðan fyrir því að hann ákveður að hafa hana opna yfir nóttu og leyfa henni að slást fram og til baka í rokinu með þar til gerðum látum.

Kona sem býr einhverstaðar fyrir ofan mig til hliðar talar ekki íslensku heima hjá sér. Hún talar skrítna útlensku sem hún talar hátt og hvasst. Annaðhvort er hún alltaf að rífast og skammast í öllum eða að tónninn í tungumálinu er svona reiðilegur. Ég hef lagt mig alla fram, en ekki enn tekist að skilja orð þrátt fyrir að heyra aðeins of mikið í henni.

Nágranni einhverstaðar í húsinu spilar á píanó. Það hljómar kannski vel inn í hans íbúð, en í minni íbúð hljómar það eins og fölsk spiladós.

Nágrannar hér við hliðiná eru annaðhvort að endurnýja íbúðina sína, eða einfaldlega að slípa hana niður í frumeindir. Snemma á morgnanna og langt fram eftir degi er ekki hægt að tala í símann fyrir látum. Það hefur tvisvar komið fyrir að ég hafi haldið að þau séu búin að bora í gegn yfir í mína íbúð og hlaupið í áttina að hávaðanum, svo mikill var hann.

Bakgarður Brávallagötunnar er vinsæll staður fyrir sjónvarpsmyndavélar. Innlit útlit gengið var hér einn morgun í upphafi mánaðarins að taka upp einhver atriði og í síðustu viku var heill her af fólki út í garði með sjónvarpsmyndavélar að taka eitthvað upp. Ég giska á auglýsingu eða lélega bíómynd.

Elliheimilið Grund er beint á móti hér. Því er meðalaldur gangandi vegfarenda oft frekar hár. Stundum gengur líka frægt fólk um götuna. Einhverjir af þeim búa hér. Brávallagatan er einstefna. Stundum keyrir gamalt fólk í öfuga átt. Studum sektar líka stöðumæladjöfullinn fólk fyrir að leggja á vitlausum stöðum.

Segið svo ekki að það sé ekki hægt að upplifa mikið af spennandi hlutum þegar maður er “heimavinnandi”.

Bibba kveður í bili.

Ég og Marta fórum í búðarferð í dag með krílin okkar í vögnunum sínum. Fyrsta skipti sem við fórum með þau í kringluna. Þó við værum báðar mjög meðvitaðar um hversu miklir fordómar ríkja í samfélaginu gagnvart mæðrum sem fara með afkvæmi sín í Kringluna þá bjuggumst við engan vegin við að lenda í neinu svona.

Gömul kona kom gangandi að okkur með afskiptasemina og hneykslunarsvipinn í fararbroddi og samtalið var eitthvað á þennan veg:

Gamla konan: (horfandi á Hjört hennar Mörtu) Guð minn eini hvað maður er lítill. Hvað er verið að draga mann svona lítinn í þessa bakteríu og sýklamengun hérna. Ji minn eini. Hvað er hann eiginlega gamall?

Marta:Hann er 2 mánaða

Gamla konan: Fuss og svei uss uss uss je minn eini. Bakteríurnar út um allt, dragandi mann í sýklabælið.

Gamla konan fussaði svo smá meira og einhverstaðar inn á milli tuðs og afskiptasemi fann hún samt þörf til að ganga að Hirti litla og taka í höndina á honum og kyssa hann á handarbakið. (Sýklar og bakteríur??)

Marta: Já stundum verður maður bara aðeins að erindast.

Gamla konan: Já það er nú alltaf hægt að koma þeim fyrir einhverstaðar á meðan. Óþarfi að draga þau með. Þú hlýtur nú að hafa einhvern sem getur haft hann.

Marta:Nei það er nefnilega ekki alltaf….

Gamla konan: (grípur fram í og hraunar í Mörtu) Áttu ekki mömmu??

Marta: Nei ekki hér (því mamma hennar býr út á landi).

Gamla konan: Nei ekki hér í Kringlunni!!!

Gamla konan gekk þá í burtu meðan við Marta dæstum og ranghvolfdum augunum yfir okkur gáttaðar á henni. Nei mamma hennar Mörtu býr nefnilega ekki í Kringlunni, virkilegt vandamál fyrir okkur því við erum svo mikið pakk og höngum alla daga með krakkana okkar þar.

Halda allar gamlar konur að “ungar mæður” (25 og 26 ára) séu algerir hálfvitar?? Hvers vegna finnst þeim allt í lagi að tala svona við sér yngri konur?

Guð forði mér frá því að verða gömul bitur nöldurkelling einhvern daginn.

Myndin af pabba - saga Thelmu var að koma út. Í bókinni segir Thelma Ásdísardóttir frá barnæsku sinni, sem var vægast sagt skelfileg. En faðir hennar misnotaði og misþyrmdi henni og fjórum systrum hennar á hræðilegan hátt og beitti þær allar miklu og grófu ofbeldi alla þeirra barnæsku.

(more…)

Nú er Baugsmálið búið að yfirtaka alla umfjöllun í öllum helstu fréttamiðlum landsins í dágóðan tíma. Fyrir mitt leyti kom það athyglisverðasta varðandi þetta mál fram í kastljós(inu?) í kvöld.

En það er þessi fagurgræna flík. Athyglisverð ekki satt?

Ég er komin með svo mikið leið á þessu baugsmáli að ég ósjálfrátt loka augum og eyrum þegar ég heyri eða sé minnst á það. Er ég ein um að standa á sama um þetta mál?

(more…)

Horfði “Supersize me” í kvöld. Hún er einstaklega áhugaverð og mæli ég með því að allir sjái hana.
Eftir að hafa horft á hana er ekki laust við að maður fyllist viðbjóði á skyndibitamat og óhollustu.
Það er allavega nokkuð ljóst að ég á ekki eftir að fá mér mat á McDonalds í náinni framtíð, helst bara aldrei aftur.

(ATH: Mynd er sviðsett, fyrirsætan er Elías)

(more…)

(more…)