When you try your best but you don’t succeed
When you get what you want but not what you need
When you feel so tired but you can’t sleep
Stuck in reverse
And the tears come streaming down your face
When you lose something you can’t replace
And you love someone but it goes to waste
Could it be worse?
Þá er búið að kynna listann, þið getið farið inn á heimasíðu Háskólalistans og skoðað dýrðina. Ég skipa annað sæti tl Háskólaráðs, umkringd af Brögum.
Það var mikil gleði á listakynningunni, Freyr var kynnir og kynnti hann alla frambjóðendur á mjög svo eftirminnilegan hátt. Um leið og listinn hafði verið kynntur og allir búnir að brosa og láta mynda sig var svo ferðinni heitið upp í bústað í hópefli. Það var mikið vesen að reyna að koma öllum í bíl, en á endanum var farið á fjórum bílum fullum af fallegu fólki.
Í kvöld verða frambjóðendur Háskólalistans kynntir.
Listinn er skipaður ótrúlega fallegu fólki í ár og nauðsynlegt fyrir alla að mæta í kvöld og sjá þenna fagra hóp gleðjast saman yfir fallegum lista.
Staður = Stúdentakjallarinn
Stund= í kvöld klukkan átta!!!
Þú kemur!
Mikið er ég orðin löt við að blogga. Ætti að skammast mín fyrir þetta.
Það var frábært í Kaupmannahöfn, gerðum flest sem við ætluðum að gera. En héngum reyndar aðallega á strikinu og versluðum, fórum út að borða, hengum á kaffihúsum og börum. Karókí barirnir voru vinsælir.
Nú er allt brjálað að gera hjá mér á öllum sviðum. Er að taka við formannsembættinu hjá fjölskyldunefnd þessa dagana. Verið að undirbúa kostningabaráttu Háskólalistans með tilheyrandi fundastússi. Er svo með stelpuna í aðlögun hjá dagmömmu og líklegast að byrja að vinna um mánaðarmótin.
Nóg að gera, er skelfilega þreytt eitthvað. Væri svosem ekkert tiltökumál ef ég væri ekki alltaf svona þunn.
Við Erla sitjum hér heima hjá mér að velta því fyrir okkur hvort og hvenær við eigum að fara að sofa.
Eftir rúmlega fjórar klukkustundir er nefnilega áætluð brottför frá Brávallagötunni. Fyrsti áfangastaður er Keflavíkurflugvöllur. Þaðan munum við fljúga til Kaupmannahafnar og hitta Auði þar.
Planið er að vera fram á föstudag, skoða, skemmta okkur, skoða kaffihúsin og barina, versla og skemmta okkur meira.
Þetta var ansi magnað og viðburðarríkt ár fyrir mig. Í upphafi ársins gerðist það margt, að það sem gerðist það sem eftir leið árs verður ansi ófréttnæmt við hliðiná því.
Þennan dag fyrir ári, 4. janúar 2005, þá fór ég í fyrstu læknisskoðunina af mörgum og breytti þessi skoðun lífi mínu ef svo má segja. Ég var gengin tæpar 24 vikur á leið (innskot fyrir ykkur strákana - eðlileg meðganga er 40 vikur) og í ljós kom að ég væri með leghálsbilun og miklar líkur á að barnið mitt myndi fæðast og eiga sér litla lífsvon. Við tók rúmlega og læknaheimsóknir og þann 13 janúar var ég svo lögð inn á sjúkrahús og sprautað í mig sterum til að þroska lungu barnsins sem talið væri að færi að fæðast hvað úr hverju. Ég náði þó að eyða því sem eftir lifði af janúarmánuði og fram í miðjan febrúar liggjandi upp í rúmi á landspítalanum og halda barninu á sínum stað. Á Valentínusardaginn, þann 14. febrúar fæddi ég svo dóttur mína, eftir 29 vikna meðgöngu (fyrir ykkur strákana aftur - þá er það 11 vikum of snemma). Dóttirin var agnar lítil en ótrúlega sterk og flott og var færð yfir á vökudeild landspítalans.