Drífa

Í dag tók ég við prófskírteininu mínu og er nú útskrifuð með BA gráðu í Uppeldis- og menntunarfræði frá félagsvísindadeild Háskóla Íslands. Ég sit nú stolt með skírteinið, enda eflaust margir farnir að efast um að ég næði nokkurn tímann að útskrifast enda komin 5 ár síðan ég innritaðist inn í skólann.

Það hefur líka ansi margt gerst á þessum 5 árum síðan ég byrjaði í náminu. Þá bjuggum við Svenni í Melselinu í Breiðholti, ásamt Benedikt litla 1 og hálfs árs einbirni og kettinum Aragorn Megasi.

Í fyrstu var ég einbeitt í að stunda nám og ljúka námi á tilsettum tíma. Svo kom ýmislegt fleira sem dreyfði huganum frá náminu, strax á fyrstu önn kom Háskólalistinn og framboð til stúdentaráðs.. sem varð svo .. já .. ansi mörg ár í röð, svo var það líka Padeia félag uppeldis og menntunarfræðinema og fjölskyldunefnd stúdentaráðs.

Svo tók við meðganga, sjúkrahúsdvöl á meðgöngudeild og vökudeild landspítalans í heila önn, fæðingarorlof og svo vinna - svo aftur önnur meðganga, veikindaleyfi og fæðingarorlof. Búið að vera meira en nóg að gera og meira en nóg af öðru að taka athyglina frá náminu.

Í tilefni dagsins buðum við stórfjölskyldan okkar allra nánustu í kaffi. Mamma mín og Svenni voru viðstödd athöfnina meðan tengdamamma og Ragga mágkona pössuðu börnin. Marta og Hjörtur komu og komu með dýrindis köku með sér og Hákon mágur líka. Ég fékk fullt af frábærum gjöfum og var ótrúlega ánægð með þetta allt saman.

Anna systir og fjölskylda komust ekki í dag, þar sem þau eru nýútskrifuð af vökudeildinni með litlu dótturina, sem fæddist fyrir viku síðan. Ég fór að heimsækja hana í vikunni og guð minn almáttugur hvað hún var lítil og sæt, fædd 9 merkur eftir rúmar 34 vikur, 9 barnabarn mömmu og pabba Til hamingju með hana öll saman og vertu hjartanlega velkomin í heiminn litla frænka !

Svo á Helena Björk vinkona líka afmæli í dag, síðust af okkur að skríða í 27.. til hamingju með það sæta

Nýji ipodinn minn er svo flottur að það er alveg fáránlegt. Því fer samt mjög fjarri að ég sé eitthvað lík rauða kallinum hér fyrir neðan þegar ég held á ipodinum, hans er eins og kasettutæki meðan minn er í lófastærð, já hann er minni en debetkortið mitt.

Það eru mjög góð gæði í honum og hægt að horfa á video, já ég get setið í strætó og horft á eitthvað. Ég þori nú samt varla að flagga svona grip í strætó af ótta við að einhver elti mig út og roti mig bak við næsta horn og hirði hann af mér. Enda mjög skrautlegt lið sem ferðast í strætó.

Fyndið hvernig við íslendingar erum í strætó, enginn talar saman og flestir passa sig á því að ná ekki augnsambandi. Svo eru inn á milli, sumir sem stara dónalega á mann og sem tala mjög mikið, aðallega við sjáfan sig og hrópa öðru hvoru eitthvað hálf óskiljanlegt sem enginn er viss hverjum er ætlað. Það eru líka einu tímarnir sem hinir ókunngu strætófaregarnir eiga samskipti, þegar þeir flissa saman yfir fólkinu sem er enn skrítnara en það sjálft.

Bráðum verð ég stoltur eigandi Rauðs Ipod! Get þá loksins aftur hlustað á góða tónlist í göngutúrum og strætóferðum og ekki verra ef ákveðin prósenta fer í að styrkja gott málefni í leiðinni

Elsku besti maðurinn minn ætlar að gefa mér svona í afmælis - útskrifargjöf afþví hann er svo stoltur af konunni sinni