Okkur Íslendingum finnst fátt skemmtilegra en að deila sögum um hvar við vorum þegar merkilegir viðburðir áttu sér stað.
Ég missti af því þegar við vorum í 2. sæti í júróvision árið 1999, þá var ég út á Ítalíu og Ítalir eru ekki hinir hressustu út í júróvision og því hvergi hægt að horfa. Þegar fréttirnir komu hélt ég að það væri lygi. Enda vita allir að fyrr frýs í helvíti en að Ísland vinni júró og annað sæti hljómaði of lygilega.
Þegar skjálftinn stóri kom árið 2000 þá missti ég líka af honum, því ég var út í Osló. Fréttirnar sem bárust þangað voru ýktar og allir Norðmenn voru með það á hreinu að það væri jarðskjálfti á fróni og var jarðskjálfti hér um bil það eina sem rætt var um. (Fyrir utan Túngur knífur - þessi knífur á að vera túngur frasann sem hér um bil annar hver maður kunni).




















