Ég, fórnarlamb tískunnar?
Ég stóðst ekki tískustrauminn sem reið yfir netheima í sumar. Ég stóð hann af mér langt fram eftir öllu sumri, en eitthvað varð á endanum undan að láta. Ég. Og ég barst með honum í 24 dag, 23 nætur.
Á meðan ég lág í dvala í netheimum var ég virkari í mannheimum. Ég gekk tvisvar á fjöll og um fyrnindi auk þess að ferðast nokkuð um eyjuna margbrotnu sem hvílir undir fótum mínum. Laugavegurinn, Fimmvörðuháls, Skaftafell, Borgarfjörður og Akranes voru meðal viðkomustaða minna.
Þessar ferðir voru mín fyrstu skref í áttina að því að verða það sem Lárus kýs að kalla “útivistarnötter“. Mér lýst reyndar nokkuð vel á það að verða “útivistarnötter”. “Hæ, ég heiti Elías Jón, ég er útivistarnötter… og týpísk steingeit… samt aðallega útivistarnötter“. Hljómar vel þrátt fyrir að vera orðskrípi.
Útivera mín var þó ekki einskorðuð við óbyggðir heldur fékk borgin einnig að njóta nærveru minnar er ég sprangaði léttklæddur um torg og tún með sólgleraugu á nefinu og gerði mér hvorki grein fyrir stað nér stund.. Austurvöllur, Reykjavík, Ísland… fullt af fólki, fullt af beru fólki, fullt af beru fólki undir berum himni, fullt af… Ég nennti ekki spá í þessu hélt bara áfram að vera í stuttbuxum og fékk mér bjór.
Veðrið hefur verið það gott að það má segja að það hafi verið of gott. Ég rann gegnum síðstliðnar vikur í móki, með sólskinsbrosið frosið á andlitinu, án þess að taka eftir því hvað tíminn leið. Loks áttaði ég mig á því í gær, eða fyrradag, að sumarið hefur senn runnið sitt skeið. Það er að koma haust, og skólinn að byrja.
Skólaganga er dæmigert haltu mér/sleptu mér samband. Maður fagnar ógurlega á vorinn þegar maður fer í frí. Á haustinn er maður á hinn bóginn feginn að ganga áframm og fagnar því ógurlega. Ég veit ekki hvað ég er á leiðarenda er komið? Ég býst við að ég fagni. En það verður sennilega bara vegna þess að ég býst við gangan muni brátt halda áfram. Æji… best að taka bara eitt skref í einu, brátt verður tilefni til að fagna skólanum.
En nóg um það. Ég er stiginn út úr straumnum. Hefði átt að detta það fyrr í hug frekar en að standa eins og kjáni og berjast á móti honum.