Elías Jón

Um daginn fór ég með Frey í göngur. Það þýðir að ég fór að smala fé af fjalli, nánar tiltekið úr Silfrastaðaafrétt.

Göngurnar sjálfar voru nokkuð erfiðar enda um erfiða dali, ár og hlíðar að fara. Rollurnar rákust heldur ekki alltaf þangað sem þær áttu að rekast. Þetta erfið en ánægjuleg upplifum. Ánægjan var aðallega falin í því að komast heim í kofa.

Þetta verður þó að skoða í heild. Þetta voru ekki bara göngur og rollurekstur heldur heilstæður menningarviðburður.

Skemmtilegast við þetta allt var samt mannlífið og stemmningin í kringum þetta allt. Þetta var það sem kallast „alíslenskt”. Allir voru íklæddir lopapeysum, gúmmítúttum, lopasokkum og drukku brennivín eins og vatn. Undir áhrifum brennivínsins sungu menn svo úr sér barkana. Laglistinn innihélt auðvitað eingöngu þjóðlegar vísur og kvæði. Menn gengu svo seint til rekkju og risu upp úr henni snemma og ráku rollur.

Það skemmtilega við þetta var að aldrei heyrðist neinn kvarta undan einu né neinu, allir sinntu sínum skildum við rollurekstur, drykkju og söng með glöðu geði, sumum þó ef til vill betur en öðrum.

Klukk, klukk, klukk! Mér lýður eins og ég sé staddur í stórfiskaleik þegar ég ráfa eirðarlaus um bloggheiminn. Svo gellur við annað “klukk„! Já búið að klukka mig. Og hvað þýðir það? Jú, fimm atriði um mig skulu ritast hér á þessa síðu. Hérna hafið þið það.

1. Ég er hrifinn að skrautlegum sokkum. Þessi hrifning gæti reyndar á endanum orðið þráhyggja. Þetta er reyndar líka mjög praktískt þegar kemur að því að sortera ofan í sokkaskúffuna.

2. Eitt sinn var ég örfættur en það breyttist er ég fótbrotnaði við knattspyrnuiðkun 6 ára gamall. Áður en gipsið var fjarlægt var ég byrjaður að sparka bolta, bara með hægri. Frá þeim tíma hef ég verið réttfættur. Það má velta því fyrir mér hvort mín hefði beðið frami sem knattspyrnumaður hefði ég verið örfættur áfram. Ég er ennþá örvhentur.

3. Fallega brosið mitt er ekki ekta. Það var búið til af Ragnari Traustasyni tannréttingalækni. Áður er Ragnar komst i kjaftinn á mér var ég með skakkt bit og heljarinnar frekjuskarð.

4. Á tímabili safnaði ég hökutopp, sem var rauðhærður, og þótti það töff. Á sama tíma gat ég hugsað mér að fá mér húðflúr. Batnandi mönnum er víst best að lifa.

5. Ég á hund, Rottweilerhund. Hann heitir Cafú og heima í Ekvador. Cafú er sætasti, skemmtilegasti og besti hundur í heimi.

Ég vona að þið “klukkararnir„ séuð eitthvað bættari eftir að hafa innbyrgt þessar upplýsingar.

Ég er við það að fara að flytja, gerist á næstu dögum og er reyndar að gerast. Hef undanfarnar vikur sveiflað málningarúllum, vírburstum, penslum og hvað þetta nú heitir, jú skrúfjárn hafa líka komið sögu. Nú er því svo gott sem lokið.

Ég hef ekki fest, keypt, losað, spáð í eða bloggað um gólflista. Það er annar maður í því, eins og sjá má á þessu. Ég hef hinsvegar fylgst með pabba fjarlægja tengla. Ég mun leita ráða hjá Óla við val á þeim.

[-]….

Nei það er víst búið að gera þetta. Ég hef svosem ekki frá neinu merkilegu að segja. Reyndar hef ég ansi mörgu að segja. Svo miklu að ég kem því ekki frá mér.

Það er spurning um að fá upplýsinga- og bókasafnsfræðineman til að flokka þetta allt niður. Ef hann fæst í það verk og gerir vel mun eflaust skella holskefla á, yfir og um internetið. Það er spurning hvort að það þoli það?