Nafnlaus

Bandaríski herinn er að læðast í burtu og verður brátt farinn. Það er gaman. Það er frábært!

Er ekki málið að skella einu álveri á Miðnesheiðina? Hvað segirðu um það Válgerður?

Nú á bara eftir að setja upp vask og tengja blöndunartækin á baðherberginu hjá mér. Það virðist fátt geta komið í veg fyrir að ég fari í sturtu fyrir Páska. Best að fara að velja sér handklæði.

When they kick at your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

Svo spyrja meðlimir hinnar frábæru hljómsveitar The Clash í einu af meistarastykkjum sínum, The Guns Of Brixton. Framhaldskólanemendur öpuðu ekki svarið eftir kennurum sínum.

Framhaldskólanemar sýndu dirfsku og kjark í dag. Þeir voru töff og mótmæltu harðlega enn einni aðför Sjálfstæðisflokksins að íslenska menntakerfinu. Á sama tíma og kennararnir þeirra hafa lúffað fyrir menntamálaráðherra þá stappa nemendurnir niður fótunum og blása til sóknar. Þeir ætla ekki að láta menntamálráðherra leiða íslenska menntakerfið inn á dauðadeildina. Fyrr skulu þeir dauðir liggja.

Vonandi hafa kennararnir, sem margir voru eflaust áður rótæklingar en kjósa nú Samfylkinguna, séð á nemendur sína spyrna jafn kröftuglega við yfirvaldinu. Vonandi vöktu nemendur þeirra upp hálfkulnaðan eldmóð í hjarta þeirra. Vonandi læra þeir af nemendum sínum og rísa á fætur til og fylgja frumvæði þeirra til varnar framhaldskólamenntun á Íslandi.

Menntamálaráðherra var fjarverandi. Hún var víst erlendis, sem getur auðvitað komið fyrir besta fólk. En að hún skuli ekki einu sinni sýnt nemendunum þá virðingu að senda einhvern í sinn stað opinberar algjört áhugaleysi hennar og hroka gagnvart þeim sitja í skólum landsins.

Í dag tek ég ofan fyrir framhaldskólanemendum, og hvet kennara og alla aðra til þess að fylkja sér að baki þeim.

You can crush us
You can bruise us
But you’ll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

Ég er orðinn þreyttur á þeirri staðalímynd sem er af körlum!

Það er ekkert karlmannlegt að viðhafa kvennfyrirlitingu! Það er ekkert karlmanlegt við að prumpa eða ropa! Það er ekkert karlmanlegt að slást! Það er ekkert karlmanlegt við að horfa á fótbolta! Það er ekkert karlmanlegt við að liggja uppi í sófa á meðan konan sér um heimilið! Það er ekkert karlmanlegt að…!

Ég er á móti því sem karlmaður að samfélaginu sé innrætt að karlmenn séu svona eða hinssegin. Sumum karlmönnum finst örugglega töff að prumpa, ropa og hlutgera konur en það er fáránlegt að setja allar karlmenn í þann hóp. Ég lít á það sem hreina og klára móðgun við mig þegar slíkt er gert.

Ég er á því að við karlmenn eigum að vera jafn duglegir og kvennfrelsissinnar að benda á og kvarta yfir því þegar fáránlegum staðaímyndum er slegið upp af okkur.

Seinni partinn í dag tókum við Guðrún Svava strætisvagn númer 14 niður í Laugadal. Þangað fórum við ekki til að þvo fötin okkar eins og formæður okkar gerðu heldur til þess að svitna í þau. Líkamræktarstöðin Laugar var okkar áfangastaður. Við höfðun heyrt stóra, mikla og góða hluti um þá stöð. Allt umtalið um hana hafði skapað þá eftirvæntingu í hugum okkar að þessi stutta strætóferð myndi leiða okkur á sporbaug hreysti og heilsu. Þetta var staðurinn.

Raunveruleikinn var þó fljótur feykja eftirvæntingunni fyrir hornið. Jú, tækin voru flott og sturturnar góðar. Ég svitnaði sem aldrei fyrr. En ég fann það samt strax að þarna yrði ég ekki heill og sæll. Mér fanst bara of mörg augu hvíla á hverjum svitadropa sem af mér draup. Mér leið eins og það væri verið að fylgjast með mér og mér leið eins og ég væri fyrir.

Við fengum þennan pruftíma frítt vegna bilunar í tölvukerfi og ákváðum að fjárfesta ekki í frekari framtíð í Laugum. Við leitum því enn að vetvangi fyrir heilsubyltinguna okkar. Ég held að útihlaupin séu málið, eða karfa jafnvel fótbolti. Eru einhver þarna úti að setja saman lið?