Nafnlaus

Ég er líklega að bera í bakkafullann lækinn með því að tuða hérna um strætó. Ég ætla samt að gera það.

Ég skil ekki hvernig það getur verið rökrétt að skerða þjónustu þjónustufyrirtækis enn frekar þegar í ljós kemur að það eru fáir sem nýta sér þjónustuna. Ætti sú staðreynd að fáir nýti sér þjóustuna ekki einmitt að vera skilaboð um að nauðsynlegt sé að bæta hana? Ég hefði haldið það, en það skal þó tekið fram að ég hef aldrei lært viðskiptafræði.

Næsta föstudag þarf fólk ekki lengur að leggja sitt að veði þegar það fer út að skemmta sér eða skreppur á kaffihús. Því hljóta allir að fagna, nema andrenalínfíklarnir auðvitað.

Fyrir tæpum mánuði skrifaði ég þessa færslu. Í henni velti ég fyrir mér Kolviði sem er kolefnisjöfnunarsjóður.

Af auglýsingum ýmissa fyrirtækja undanfarna vikuna að dæma þá virðast áhyggjur mínar hafa verið á rökum reistar. Ekki einungis er kolefnissjóðurinn notaður til þess að réttlæta ofnotkun á eldsneyti heldur er hann líka notaður af fyrirtækjum til þess að mála sig sem umhverfisvæn fyrirtæki.

Í stað þess að hvetja fólk til þess að draga úr eldsneytisnotkun þá eru send þau skilaboð að allir geti mengað af vild því það verði bara gróðursett tré í staðinn. Auðvitað er það frábært að geta á einhvern hátt bætt fyrir þá mengun sem maður veldur. Það þýðir þó ekki að við eigum ekki að draga úr henni líka.

Svo má auðvitað velta því fyrir sér hvort getum í raun og veru kolefnisjafnað heiminn með skógrækt. Ef við getum það, munum við þá halda áfram að menga þangað til við höfum ekki pláss fyrir fleiri tré eða munum við búa í trjáhýsum?

Það er rúmlega broslegt að fylgjast með því kapphlaupi sem hafið er um nafn á nýju ríkisstjórninni okkar. Hvert nafnið er öðru verra.

Það er reyndar alveg fáránlegt að gefa ríkisstjórn sem enn hefur ekki fæðst nafn. Nafngift ríkisstjórnar, ef menn vilja endilega gefa þeim nafn, á að ráðast af verkum þeirra og það sama við um skilgreiningu á þeim. Hvernig getum við skilgreint ófædda ríkisstjórn sem „frjálslynda umbótastjórn“ eða „öfga hægristjórn“ þegar hún hefur ekki einu sinni samið stjórnarsáttmála sinn, sem síðan er ekki einu sinni víst að farið verði eftir?

Hin nýfallna stjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks hefur ekki enn hlotið nafn né skilgreiningu. Af því tilefni ætla ég hérmeð að efna til samkeppni um besta nafnið á henni annars vegar og skilgreiningu hins vegar. Tillögum má skila inn í athugasemdakerfið.

Það eina sem er í uppskriftinni að góðum degi er yndisleg manneskja til að deila honum með. Ég er svo heppinn að vakna við hliðinni á henni á hverjum degi.

Samfylkingin er á leið í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Yfir því hlýtur allt samfylkingarfólk að gleðjast. Eða hvað?

*

Svo virðist sem meginþorri Samfylkingarfólk styðji ekki þá ákvörðun formanns síns að mynda ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Allir kvarta þeir yfir því að formaðurinn skuli ekki vera í stjórnarmyndunarviðræðum við Vinstriheyfinguna - grænt framboð og Framsóknarflokkinn.

**

Það er án efa erfitt fyrir formann Sjálfstæðisflokksins að horfa upp á allt þetta fólk úr Samfylkingunni lýsa því yfir að það vilji helst ekki fara í stjórn hans flokki. Hann hlýtur að hugsa sig tvisvar þegar hann sér hvað formaður Samfylkingarinnar hefur lítin stuðning í stjórnarmyndunarviðræðunum.

***

Formanni Samfylkingarinnar getur varla liðið vel í stjórnarmyndunarviðræðum við flokk sem fólkið í flokknum hennar vill ekki. Hún hlýtur að lýta á þessa afstöðu flokksmanna sem vantraust á sín störf. Það hlýtur að vera erfitt að standa í stjórnarmyndun án stuðnings síns eigin flokks.

****

Formaður Samfylkingarinnar getur huggað sig við að það var ekki hún sem ákvað að ganga til viðræðna við Sjálstæðisflokkinn. Hún getur huggað sig við að það var ekki hún sem ákvað að láta ekki reyna á myndun vinstristjórnar. Hún getur huggað sig við að það var ekki hún sem ákvað að gera það sem hún gerði. Hún getur huggað sig við að það var formaður Vinstriheyfingarinnar – græns framboðs sem tók allar þessar ákvarðanir.

*****

Svo getur hún og flokksfólk hennar brosað yfir því að þau eru á leið í ríkisstjórn. Og hverjum er það þakka?

Mér er oft bent á að ef ríki og kristin kirkja yrðu aðskilin þá myndum við tapa mörgum frídögum. Ástæða þess að ég vil aðskilja ríki og kristna krikju er ekki sú að ég sé á móti kristni. Ég vil bara að öllum lífsskoðunum, líka guð- og trúleysi, sé gert jafn hátt undir höfði. Ef svo væri þá yrðu frídagarnir væntanlega margfallt fleiri eða þá endurskoðaðir og hafði á föstudögum frekar en fimmtudögum.

Mikið er það sorgleg að sjá formenn allra stjórnmálaflokkanna verða sjálfum sér til skammar með því að raða sér upp í biðröð eftir því að tryggja 20 ára valdasetu Sjálfstæðisflokksins. Þeim væri nær að tala saman taka þannig trompin af Sjálfstæðisflokknum.

Ég mun sætta mig við Framsóknarflokkinn í ríkisstjórn ef það leiðir til þess að Sjálfstæðisflokkurinn verður valdalaus. Ef við viljum ekki að Sjálfstæðisflokkurinn verði einráður í íslenskum stjornmálum næstu áratugina þá verðum við að nýta þetta einstæða tækifæri til þess að koma honum frá.

Ég ætla að stela þessum lið af Ásgeiri.

Tvífarar vikunnar eru:

Osama bin Laden, leiðtogi Al Quaida

og

Paul Watson, leiðtogi Sea Shepherd

Nú eru kosningar búnar rétt eins og prófin. Það má því búast við að hér verði einhver „hressari“ skrif á næstunni.

Ég hlakka mikið til sumarsins enda margt að gerast. Ég byrja í nýrri vinnu í vikunni, spennandi útivistarferðir eru á teikniborðinu og svo ferð til Argentínu með viðkomu í New York í lok sumars.

Svo er ég viss um að það verður frábært veður í allt sumar.