Elías Jón

Ég man ágætlega eftir því þegar sama fólkið og í dag vildi hindra aðra frá því að skoða opinberar upplýsingar skráði niður upplýsingar um það hvort fólk hefði nýtt sér kosningarétt sinn og nýtti þær sér svo til framdráttar án þess að spyrja nokkurn um leyfi.

Hvað er svona fólk aftur kallað?

Ég verð að játa að allar fréttir af því að hin og þessi hafi greitt svo og svo mikið í opinber gjöld vekja lítinn áhuga hjá mér. Reyndar finnst mér þetta ekki heima í fjölmiðlum.

Engu að síður þykir mér alveg sjálfsagt mál að leggja fram álagningarskrárnar enda hafa þær að geyma upplýsingar um opinber gjöld, gjöld sem greidd eru í sameiginlega sjóði samfélagsins. Því er ekkert annað en eðlilegt að það fólk sem greiðir í þá sjóði fái að fylgjast með því hvernig er greitt í þá og hverjir geri það. Það að fjölmiðlar skuli smjatta á þessum upplýsingum er aftur á móti eiginlega alveg fáránlegt. Einn fjölmiðill, Frjáls verslun, notar þær meira að segja sem beina tekjulind.

Það mikilvægasta við þetta er þó að þarna er getur fólk athugað hvort atvinnuveitandi þeirra er að mismuna þeim í launum. Svo framarlega sem launaleynd viðgengst á íslenskum vinnumarkaði þá er þetta eina leiðin fyrir marga til þess að tryggja að launagreiðandi þeirra brjóti ekki á þeim.

Það er ekki oft sem ég fæ tækifæri til að vera sammála Sjálfstæðisfólki og þess vegna reyni ég að gera sem mest úr því þegar það gefst.

Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir skrifar hér mjög góða færslu um bílastæði á vinnustöðum.

Auðvitað eiga að vera bílastæðagjöld á vinnustöðum. Fólk verður einfaldlega að borga fyrir það að vera á bíl og það á verðlauna fyrir að vera ekki á bíl. Sömuleiðis ættu að vera bílastæði fyrir framan háskólana, til dæmis Háskóla Íslands. Það er enginn ástæða fyrir Háskóla Íslands að fórna dýrmætu landsvæði til þess að hvetja stúdenta til að koma á bílum í skólann.

Niður með einkabílinn!

Ég sé ekkert athugavert við það vera atvinnumótmælandi og væri reyndar til í að vera einn slíkur.

Ef einhver er tilbúinn til þess að greiða einhverjum laun fyrir að mótmæla þá er það bara hið besta mál. Mótmæli eru ekkert ómerkilegra starf en hvað annað, jafnvel merkilegri og nauðsynlegri en allt annað. Hvað eru prestar annað en atvinnumótmælendur(í mörgum skilningi) já eða lögmenn auðvitað.

Reyndar væri ég frekar til í að borga manni 10.000 krónur á tímann fyrir að standa fyrir utan húsið hans Gísla Marteins og mótmæla niðurrifi strætókerfissins heldur en að borga lögfræðingi, hvað þá presti, eina krónu á tímann.

Niður með auðvaldið!

Í kvöld ætla ég að leggja mitt að mörkum til að bæta vínmenningu landans. Þess vegna býð ég kunningjum mínum heim til mín á vín- og ostakvöld í kvöld upp úr 20. Það þarf að framvísa vínflösku og osti til að fá inngöngu.

Ég hugsa í lausnum ekki vandamálum. Ég framkvæmi án þess að ræða málin.

Ég á erfitt með að verjast aumingjahrolli þegar fólk notar vínmenningarrökin fyrir því að lækka eigi álögur á og auka aðgang að áfengi. Hvað er vínmenning og hvernig mælir maður hvaða vínmenning er betri?

Reyndar heyrði ég ennþá vonlausari rök í dag. Þau voru eitthvað á þá leið að fólk muni bara leggjast í smygl eða jafnvel fara að brugga sjálft ef við lækkum ekki álögur á og aukum aðgengi áfengi.

Eflaust eru mörg voða fín rök fyrir því að leyfa eigi auglýsingar, auka aðgengi að og lækka álögur á fíkniefnum, sem áfengi og tóbak eru. En ef fólk vill auka aðgengi að og lækka álögur á áfengi og öðrum fíkniefnum þá verður það bara að segja það og viðurkenna að því muni fylgja afleiðingar.

Verð á áfengi mun örugglega lækka og það fást víðar. Það er að sjálfsögðu gott og blessað fyrir þá sem telja sig hafa fulla stjórn á fíkninni. Hins vegar verður erfiðara fyrir marga að hafa stjórn á henni. Fleiri munu neita áfengis og neysla þess mun aukast og ala af sér fleiri sem ekki hafa stjórn á fíkninni. Af þessu mun svo leiða aukning á sjúkdómum sem tengjast áfengisdrykkju. Já, og svo ekki gleyma vínmenningunni auk þess smygl og heimbrugg mun dragast saman.

Oft á tíðum fyljga því miklar sálrænar kvalir að horfa upp sjálfskipaða varðhunda og boðbera einstaklingsfrelsins tjá sig. Þessa dagana ausa þeir úr skálum reiði sinnar yfir því að fólk skul dirfast það að mótmæla.

Já, hjljómar þetta ekki ótrúlega? Sjálfir boðar boðberar einstaklingsfrelsisins eru farnir að gagnrýna fólk fyrir að nýta tjáningarfrelsið.

Hvað kemur næst frá þeim?

Hversu fáránleg hugmynd er það að það þurfi leyfi til að mótmæla?

Nú er rúmur mánuður liðinn frá því starfsmenn og gestir veitingahúsa á Íslandi voru frelsaðir undan hinum viðbjóðslega vindlingareyk. Enn hafa ekki borist fréttir af ótímabærum endalokum neinna veitingahúsa.

Flestir virðast hafa gefisis upp á að berjast gegn þeim sjálfsagða rétti fólk að vera í reyklausu umhverfi. Rökin fyrir reyknum voru enda mörg hver orðin meira en lítið örvæntarfull. Sum þeirra voru reyndar beinlínis hlægileg í örvæntingu sinnni.

Hlægilegast af þeim öllum voru án ef þau að eftir að búið var að frelsa okkur undan reyknum þá kæmi svita- og prumpulyktin af gestum skemmtistaðanna í ljós. Svita- og skítalykt er auðvitað miklu betri þegar búið er að bæta við reykingalykt.

Fyndnastir í þessu öllu voru aðvitað hinir sjálfskipuðu varðmenn frelsisins. Af afstöðu þeira til þessa máls að dæma þá virðist eignarrétturinn skipa þá meira máli en frelsi einstaklingsins.

Ég skil íbúa við Njálsgötu mjög vel. Auðvitað eru þeir ekki að mótmæla því að heimilislausir fái þak yfir höfuðið. Það eina sem þeir eru að mótmæla er að þetta þak er í þeirra götu. Meira þurfa þeir ekki að segja.