Elías Jón

Thad var ekki var ekki auvelt ad finna nothaefa internettengingu herna i Argentinu, en nu er hun fannst tho eftir nokkur thusund kilometra ferdalag.

Samkvaemt aaetlun forum vid til Mercedes og sidan afram a Colonia Pellegrini, sem er enn meiri smabaer. Thad ferdalag gekk prydilega, ad mestu leiti ad minnsta kosti. Thad var reyndar frekar kalt thegar vid stigum ut ur rutunni i morgunsarid i Mercedes, en vid hofdum einmitt sett stefnuna nordur a boginn til ad geta faekkad fotum. Kuldinn var tho ekki varanlegur tvi ad med haekkandi sol hlynadi i vedri, og vid vorum komin a stuttermabolina rett eftir hadegi.

Ferdalaginu lauk tho ekki i Mercedes tvi thurftum ad komast rumlega 100 km leid til Colonia Pellegrini, thadan sem vid aetludum ad skoda Estera del Iberá. Samkvaemd bokinni atti thad ferdalag ad taka um 3 klst a mjog slaemum vegi. Strax vid komuna til Mercedes hofum vid thvi ad spyrjast fyrir a umferdarmidstodinni um thad hvernig vid kaemust thangad. Eitthvad var tho fatt um ferdir thennan daginn. Vid gatum tvi fatt annad gert en ad forna hondum yfir thessu og lata thannig i ljos einskaeran vilja okkar til thess ad komast thessa leid samdaegurs. Thad hafdi thaer afleidingar ad okkur var bent a ad vid gaetum ju farid i naestu gotu og athugad med eina rutu sem faeri thadan.

Thangad forum vid og ju rutan atti ad fara samdaegurs, ferdin atti ad taka thrja tima og leggja af stad klukkan eitt og thau gatu geymt farangurinn okkar thangad til. Vid kaettumst audvitad yfir thessu og nyttum timan til ad rafa um Mercedes sem reyndist vera ansi saetur baer. A endanum nalgadis klukkan eitt og vid forum a bidstodina. Thar bidum vid til klukkan eitt og rumlega thad. Thegar klukkan var langt gengin i tvo og folk farid ad okyrrast orlitid hokti einn af thessum godsagnakenndu langferdabilum sem eru stadalimynd sudur-ameriskra langferdabila eftir gottunni til okkar. Vid Gudrun Svava litum a hvort annad og hristum hausin og sogdum svo hvort vid annad “thetta verdur hressandi”.

Thad er skemmst fra tvi ad segja ad ferdin tok ekki thrja tima eins og til stod heldur fimm, thegar billinn lagdi loksins af stad rumri klukkustund of seint. Vegurinn var eins og uppthornadur arfarvegur risavaxinnar jokular, en tho thradbeinn. Dempararnir voru gjorsamlega onytir. Thad var gat a golfinu, thannig ad vid fengum rykid af veginum beint i nos. Og ofan a allt tha notastist bilinn vid snaerisspotta i stad viftureymar og thvi thurfti ad stoppa reglulega til ad hnyta nyjan spotta. En eins og vid spadum tha vard thetta virkilega hressandi ferd. Thegar vid komum a leidarenda fundum vid okkur athvarf a agaetis gistiheimili thar sem eigandin reddadi okkur fararstjora ut i fridlandid daginn eftir.

Sa dagur var frabaer. Vid hofum daginn reyndar med frekar innihaldslitlum morgunmati sem var prangad inn a okkur, en thad var svosem ekki margt annad i bodi. Fridlandid Estera del Iberra er risavaxid fenjasvaedi og thvi skodumum vid thad ur bati. Su ferd var ogleymanleg thvi thad var otrulegt dyralif tharna. Tharna voru krokudilar, edlur, slongur, dadyr, vatnasvin, apar, oendanlega mikid af fuglum og margt annad. Vid saum flest af thessum dyrum tharna ur nokkurra metra fjarlaegd og sum i enn meira navigi. Frabaert! Deginum lukum vid svo a hestbaki adur en vid heldum, med toluvert karakterminni langferdabifreid, til Posadas. Su ferd var eftir aaetlun.

Vid dvoldum eina nott i Posadadas, sem er um 300 thusund manna borg alveg vid landmaeri Paragvae, adur en vid heldum afram til Puerto Iguazu. A leidinni til Posadas hofdum vid vidkomu i San Ignacio thar sem vid skodum tilkomumiklar rustir fra 17. old. Rustirnar voru nokkud tilkomumiklar en madur komst tho ekki hja thvi ad fyllast sma ohug thegar madur gekk tharna um med forsogu theirra i huga. Fra midri 17. old og fram a midja 18. old starfraektu Jesuitar tharna einskonar einangrunarbudir. Thar var Guarani-indianum safnad saman og theim kenndir “rettir” sidir. A svaedinu tharna i kring voru starfraktar um 30 svona budir og i theim voru um 40 thusund manns.

I Puerto Iguazu dvoldum vid svo i thrjar naetur. Fyrsta deginu vordum vid i afsloppun, koma fotum i thvott og skipulegga naestu daga. Thad var mjog gott. A laugardeginum voru hinir mognudu Iguazufossar skodarir Argentinumegin fra. Thetta eru rosalegir fossar. Reyndar svo rosalegir ad vid “overdosudum” nanast a fossum, ef thad er tha haegt. Vid nyttum daginn mjog vel og gengum einnig um skoglendid tharna i kring i theirri von ad sja eitthvad dyralif. Gudrun Svava vonadist serstaklega eftir thvi ad ganga fram a pumu eda jaguar en vard tvhi midur, eda kannski sem betur fer, ekki ad osk sinni. Thess ber tho ad geta ad vid vorum vopnud piparuda og McIvernum ef okkur skyldi stedja einhver haetta af dyralifinu i skoginum. Vid urdum reyndar ekki vor vid mikid lif tharna, tvi midur. Saum tho beltisdyr, nagrisi, coate(einskonar thvottabjorn) og eitthvad dyr sem vid barum ekki kennsl a.

Daginn eftir forum vid svo yfir til Brasilu til ad skoda fossana theim megin fra. Fra theirri hlid sjast fossarnir i heild, en Argentinumegin er madur alveg upp vid tha. Brasilia tok a moti okkur med rigningu og kulda og tvi var ekki jafn anaegjulegt ad skoda fossan theim megin fra og hefdi getad ordi. En tho mjog anaegjulegt. Thegar vid snerum til baka fra Brasilu forum vid med naeturrutu til til Saens Pena thar sem vid stoldrudum vid i einn dag adur vid heldum med naeturrutu til Salta thar sem vid erum nuna. Deginum i Saens Pena vordum vid i mjog skemmtilegum og risastorum dyragardi. Deginum lukum vid svo med thvi ad fara heilsulind baejarins. Thar forum vid i gufubad og heitt badkar, en tharna er heit uppspretta.

Nuna erum vid buin ad vera eina nott i Salta og verum her eina nott til vidbotar adur en vid holdum sudur a boginn. Eg laet thetta naegja i bili thvi ad thad eru margir farnir ad bida eftir tolvunni.

Brr… Hérna í Buenos Aires er ansi kalt, sérstaklega samanborid vid sumarhitann í New York. Vid hofum tvi akvedid ad stytta dvol okkar herna og halda strax nordur a boginn i heitara loftslag.

Vid komum hingad til Buenos Aires eldsnemma a laugardagsmorgun eftir thrja daga New York. Dogunum thar vordum vid i skoda borgina vitt og breytt, á faeti, tveggja haeda straeto auk thess sem vid notudum nedanjardarlestina ansi mikid. I stuttu mali tha var New York stor og margbreytileg. Skyjaklufarnir og oll auglysingaskiltin eru heldur yfirthirmandi en heillandi á sinn hátt. Tharna eru einnig morg falleg og adladandi hverfi og svo audvitad Central Park. Borgin idar af lifi og thar er hvergi lognmollu ad finna.

Vid setjum eflaust fleiri myndir inn a myndasiduna. Tengill a hana er her ad ofan.
Nu er rett ad byrja ad vora herna i Buenos Aires og enn lítill vorbragur á borginni, allir frekar daufir i dalkinn og allt frekar gratt. Engu ad sidur hofum vid notid okkar agaetlega herna. I gaer gengum vid um hverfid thar sem hostelid okkar er, San Thelmo, og thar var mikid lif, utimarkadir, listamenn a gotunum og folk ad bjoda okeypis fadmlog svo fatt eitt se nefnd. I gaerkvoldi forum vid svo a argentiskt steikhus. Tvi midur verdur thad ad vidurkennast ad raudvinid var thad besta sem vid fengum thar, en thad var lika mjog gott. En kjotid var tho ekki alslaemt, bara svoldid bragdlaust.

Vid hofum sett stefnuna a Puerto Iguazú, sem er nyrst i landinu, alveg vid landamaerin ad Brasilíu. Thar aetlum vid ad skoda Iguazúfossan sem eiga ad vera med magnadri sem til eru. A leidinn thangad aetlum vid ad staldra vid i smabaenum Mercedes. Thadan er aetlunin ad fara og skoda thjodgardinn í Esteros del Iberá sem hefur ad geyma eitthvad fjolbreyttasta fugla og dyralif i alfunni.

Framundan er sidasti dagurinn i Buenos Aires í bili. Í kvold holdum vid til Mercedes med naeturrutu. Ferdin thangad tekur um thad bil níu tíma, thannig ad vid komum a leidarenda i morgunsarid. Thad aetti tho ekki ad koma ad sok tvi vid munum ferdast i svokolludum “semi-cama”(half-rúm) thannig vid aettum ad geta hvilt okkur á leidinni, ad tvi gefnu auvitat ad vegurinn se saemilega slettur.

Tengill á myndasíduna er her ad ofan.

Það má með sanni segja að ég sé á faraldsfæti þessa daganna.

Í gær kom ég úr þriggja daga ferð til Bæjaralands í Þýskalandi og var þetta mín fyrsta heimsókns til þess lands. Aðalsmerki Bæjaralands eru bjór og Leder Hausen Leder Hosen (leðurstuttbuxur) og var nóg framboð af því báður. Það skal reyndar viðurkennt að ég sökkti mér ekki dýpra í menninguna en það að ég prófaði bara annað, bjórinn það er að segja. Sérstaklega mikið fannst mér koma til hveirbjórsins sem var afgreiddur kaldur af krana. Ég komst líka að því að það er eitt bakarí á hverja tíu íbúa í Bæjaralandi.

Í dag flutti ég svo ásamt vinnufélögum mínum úr einu húsi í annað.

Á þriðjudaginn höldum við hjónaleysin á Eiríksgötunni vestur yfir haf. Fyrsti viðkomustaður okkar veður New York, eða stóra eplið eins og það er stundum kallað. Það verður við þrjár nætur áður við höldum til Argentínu.

„Þetta er álíka heimskulegt og að reyna að flytja inn kaffi til Brasilíu,“ heyrði ég einhvern tíman sagt um vitlausa viðskiptahugmynd eða eiginlega bara vonda hugmynd. Rétt í þessum rituðu orðum var verið að auglýsa vatn á flöskum til sölu. Að selja kranavatn á Íslandi er heimskulegra en að…

Ég er þyrstur núna. Hvort ætti ég að fara inn í eldhús og fá mér vatn ú krananum eða skreppa upp í Krambúð og kaupa hálfan af vatni á 200 kall?

Fyrir utan allt þá ætti vatn aldrei að vera söluvara, ekki frekar en andrúmsloftið.