Nafnlaus

Ég er sammála Kára varðandi ummræðuna um endurútgáfu bókarinnar 10 litlir negrastrákar. Hún er kjaftæði, sem kemur varla á óvart enda er hún leidd af kjaftaski Íslands númer eitt.

Það þarf ekkert að ræða þessa bók. Hún er augljóslega byggð á hreinni kynþáttafyrirlitiningu, sem vel er útskýrt hérna. Það sjá allir sem ekki eru að rembast við að réttlæta eigin afstöðu veikum rökum.

Egill Helgason hefur að undanförnu talað mikið um að hinir og þessir vilji banna bókina. Í kjölfarið hafur hann velt sér upp úr því hvort ekki væri þá réttast að banna fleiri bækur og jafnvel halda bókabrennur. Af mínu viti er Egill sá eini sem hefur talað um að banna bókina. Það er enda engin ástæða til þess að banna neitt, Egill er einfaldlega á villigötum, eins og oft áður. Spurningin sem vaknað hefur er einfaldlega hvers vegna í ósköpunum var verið að endurútgefa þetta rasistarit? Var það ekki algjör óþarfi? Mér finnst það.

Í gegnum tíðina hefur fullt að bókum, sem eru fullar af hatri og fordómum, verið gefnar út. Efni þessara bóka stangast á við þau grungildi sem ráðandi eru á okkar dögum. Það þýðir þó ekki að það þurfi að banna þær eða brenna. Það er bara óþarfi að gefa þær út aftur.

Um síðastliðna helgi reyndi ég að setja mig í fótsport flóttamanns, nánar tiltekið 58 gamallar ömmu frá Sómalíu, í hlutverkaleik Rauða krossins - Á flótta.

Meira fór fyrir kjánahrolli en kuldahrolli hjá mér þær 24 stundir sem leikurinn stóð, þrátt fyrir að við höfum verið margar stundirna úti í köldu veðri. Það var svomsem ekki við öðru að búast frá mér enda ekki þekktur fyrir aðdáun af leikjum sem þessum. Ég lét þó til leiðast og gerði mitt best til að taka þátt í leiknum og kláraði hann.

Þó svo ég hafi ekki verið hrifinn þá held ég held samt að þessi leikur hennti 13 til 18 ára krökkum vel, enda er það sá aldur sem hann er hannaður fyrir. Ég er einfaldlega of gamall, og tek mig sjálfsagt of alvarlega, til þess að taka þátt í svona leikjum.

Það er reyndar spurning hvort ekki væri rétt að senda starfsmenn Útlendingastofnunar í þennan leik. Það sakar að minnsta kosti ekki.

Hvað eigingirni er þetta í okkur. Sáuð þið þá ótrúlegu gleði sem braust út hjá Liecthensteinunum (eða hvernig sem maður segir það) þegar þeir höfðu lagt okkur Íslendingana 3 - 0. Gott er að gleðja aðra og við ættum einfaldlega að samgleðjast með Liecthensteinum. Það er ekki oft sem þeir vinna stórþjóð eins og Ísland í knattspyrnu.

Í ljósi atburða, orða og gjörða síðustu vikuna þá ætti Sjálfstæðisfólk að spara stóru orðin. Þau hafa einfaldlega ekki efni á þeim.

Sérstaklega ættu þau að spara allt tal um glundroða og ólýðræð þó þau séu, eða kannski vegna þess, sérfræðingar í þessu tvennu.

Svo virðist sem friðarsúlan sé komin með samkeppni. Einar fjórar ljóssúlur lýsa nú frá Háteignum, líklega einhverstaðar í námunda við Stýrimannaskólann eða Valhöll jafnvel. Þessar ljóssúlur geta þó varla kallast friðarsúlur þar sem þær eru á mikilli hreyfingu.

Ætli þetta sé einhver gjörningur hjá NATO?

Í tilefni þess að nýr meirihluti tekur við völdum í Reykjavík í dag skrifaði ég greinarstubb á vinstri.is. Ykkur er að sjálfsögðu velkomið að lesa hann.

Það er með hreinum ólíkindum að lesa viðtal blaðamanns Morgunblaðsins við Vilhjálm Þ. Villhjálmsson, fráfarandi borgarstjóra, í Morgunblaðinu í dag. Það mætti halda að Vilhjálmur hefði tekið viðtalið við sig sjálfur og síðan sent blaðamanninum það til yfirlestrar.

Í viðtalinu kemst Vilhjálmur upp með að veita oft ansi hæpin, stundum heimskuleg og stundum beinlínis röng og villandi svör. Þetta viðtal ber öll merki svokallaðra drotningaviðtala. Ég hefði haldið að við þessar aðstæður yrði tekið ansi hressilegt viðtal við borgarstjórann fráfarandi. En auðvitað gerir Morgunblaðið ekki svoleis.

Ég verð alltaf jafn ánægður með að það skuli vera fjarstýring á sjónvarpinu þegar Sjónvarpið býður upp Kastljós með Evu Maríu á sunnudagskvöldum. Annars þyrfti ég að hafa ælufötu fyrir undir sófaborðinu.

Það er frábært að ránfuglinum hafi verið kastað út ráðhúsinu, auðmýktum og með skömm. Því er þó ekki að neita að því fylgir nokkuð óbragð að sjá Björn Inga Hrafnsson enn við kjötkatlana. Ég set einnig stórt spurningarmerki við það að Dagur B. Eggertsson verði borgarstjóri enda hefur hann ekki enn útskýrt fyrir okkur hvers vegna hann studdi að valdir starfsmenn Orkuveitu Reykjavíkur ættu að fá kaupréttarsamninga í REI. Allir aðrir en Dagur áttu meira tilkall til þess að verða Borgarstjóri, sérstaklega og auðvitað Svandís Svavarsdóttir.

Sjálfstæðismenn eru verstu taparar sem um getur. Þeir bara höndla það ekki þegar þeir fá ekki að ráða. Ég hef það ekki í mér að hlæja af tilraunum þeirra til yfirklórs í þessu máli öllu saman, ég fer eiginlega bara hjá mér og fyllist meðaumkun.

Vilhjálmur Vilhjálmsson og félagar hans í Sjálfstæðisflokknum telja sig svikna og saka Björn Inga Hrafnsson réttilega um óheilindi. Það er ekki langt síðan Vilhjálmur Vilhjálmsson lék Ólaf F. Magnússon álíka grátt, jafnvel verr. Hræsni.

Sigurður Kári Kristjánsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, brást ekki aðdáendum sínum í útvarpsviðtali í gær. Þar sagði hann það ólýðræðislegt að nú tæki við meirihluti í borgarstjórn sem hefði meirihluta kjósenda á bak við sig, öfugt við fyrri meirihluta sem hafi minnihluta atkvæða á bak við sig. Sigurður færði þau einföldu rök fyrir skoðun sinni að Sjálfstæðisflokkurinn væri ekki í meirihluta.

Það var furðuleg fréttaskýring, uppfull af beinum tilvitnunum, í Morgunblaðinu í dag. Það furðulega við allar beinu tilvitnanirnar var að þær voru ekki í neinn. Innihald fréttaskýringarinnar dæmist auðvitað gjörsamlega ómarktækt út frá þessu. Fréttaskýringar á forsíðu og síðu tvö í Mogganum eru reyndar yfirleitt æði sérstakar og virðast lúta öðrum lögmálum en fréttaskýringar almennt.

Það er dyggð að geta skipt um skoðun.

Þess vegna var ánægjulegt að sjá okkar ástkæran borgarstjóra skipta um skoðun á miðjum borgarstjórnarfundi í gær. Fyrst vildi hann selja hlut Orkuveitunnar í REI tafarlaust. Síðar á fundinum hafði hann skipt um skoðun og sagðist vilja kanna sölu á hlutnum.

Ég hlýt því að spyrja. Þurfa borgarstjóri og félagar hans í Sjálfsóknarflokknum að kanna söluna? Höfðu þau ekki áður komist að þeirri niðurstöðu það ætti að selja tafarlaust? Var sú niðurstaða kannski bara gripin úr lausu lofti.

Ég held að það sé tímabært að meirihlutinn í borgarstjórn skili völdum sínum aftur til kjósenda. Reyndar sé ég ekki neinn annan möguleika á meirihlutamyndun í borginni því að varla getur nokkur stjórnamálamaður í minnihlutanum sem hefur snefil af sjálfsvirðingu hugsað sér að mynda meirihluta með spillingarliðinu í sjálfsóknarflokkunum. Er hægt að boða til kosninga?

…og þó kratarnir svíkja alltaf.