Elías Jón

Dæmi #1:

1. Árni Mathiesen skipar manna héraðsdómara sem er þriðja flokks þrátt fyrir að hann hafi haft úr þremur fyrsta flokks umsækjendum að velja.
2. Vel metnir lögfræðinga gagnrýna ráðninguna harðlega með mjög þungum faglegum rökum. Í fyrsta lagi er það gagnrýnt hæfasti umsækjandinn hafi ekki verið ráðinn. Í öðru lagi er það gagnrýnt að ráðherrann hafi gengið fullkomlega framhjá mati nefndarinnar.
3. Sjálfstæðismenn bregðast við með því að draga persónu þess sem ráðinn var inn í málið. Segja það ekki sanngjarnt að það sé látið bitna á honum að hann sé sonur fyrrverandi forsætisráðherra.

Dæmi #2:

1. Ólafur F. Magnússon yfirgefur skyndilega farsælt meirihlutasamstarf, að því er virðist án nokkurrar ástæðu, og gengur til lið við Sjálfstæðisflokkinn. Varamenn Ólafs fylgja honum ekki. Nýi meirihlutinn er eins veikur og hugsast getur. Fram kemur að Sjálfstæðismenn hafi blekkt Ólaf - sagt honum að hinir flokkarnir séu einnig í viðræðum við sig.
2. Ólafur og Sjálfstæðisflokkurinn er gagnrýndir fyrir lýðskrum, bakstjaldarmakk, óheilindi og siðleysi. Þeir eru gagnrýndir fyrir að stofna stjórn borgarinnar í voð með því að skipa borgarfulltrúa sem ekki hefur varamann sem borgarstjóra.
3. Sjálfstæðismenn bregðast við gagnrýninni með því að kvarta yfir því að menn séu að tala of mikið um veikindi Ólafs.

Er eitthvað mynstur þarna? Treystir Sjálfstæðisflokkurinn sér ekki til að verja gjörðir sínar?