Elías Jón

Geir H. Haarde formaður Sjálfstæðisflokksins lýsir vanþóknun sinni á Samfylkingunni í viðtali í Morgunblaðinu í dag. Hún byggist að mestu á því að grasrót flokksins hafi risið upp gegn stjórnarsamstarfinu og komist upp með það. „Svona myndi Sjálfstæðisflokkurinn aldrei haga sér,“ segir Geir. Þetta viðtal afhjúpar viðhorf Geirs til lýðræðis. Raunverulegt lýðræði myndi augljóslega aldrei geta þryfist í Sjálfstæðisflokknum.

Í sama viðtali segir Geir einnig að hann vilji halda mótmælum fólksins á götum úti alveg fyrir utan þá atburðarrás sem leiddi til stjórnarslitann. En er það ekki augljóst að það er ekki hægt? Stjórnarslitin eru bein afleiðing mótmælahreyfingarinnar sem risið hefur upp í kjölfar þess að Geir og Sjálfstæðisflokkurinn silgdu skútunni í strand.

Geir kvartar sáran yfir því að Samfylkingin hafi ekki haft neinar málefnalegar ástæður fyrir slitunum. Halló! Skiptir það einhverju máli hvort það var? Það var augljós krafa fólksins í landinu að ríkisstjórnin myndi víkja. Það var í raun og veru óþarft af Samfylkingunni að reyna að tefla fram einhverjum ástæðum. Það var augljóst að Samfylkingin var bara að fylgja eftir vilja fólksins í landinu og almennra flokksmanna. Það kallast lýðræði Geir.

Morgunblaðið útskýrði í leiðara sínum í dag afstöðu sína til umræðuhátta á netinu. Tilefnið var væntanlega fyrst og fremst að réttlæta þá ákvörðun ritstjórnar að fjarlægja tengingar á moggablogg við tvær fréttir(1; 2;). Það er allt rakið hér og hér. Ég ætla því ekki að eyða fleiri orðum í það heldur rýna aðeins í leiðarann sjálfan.

Það sem vekur athygli mína við þennan leiðara er að Morgunblaðið er ekkert sérlega samkvæmt sjálfu sér. Lítum á þrjár tilvitnanir í hann:

Hún(ritstjórn Morgunblaðsins) vill hins vegar ekki að blaðið eða vefurinn verði farvegur fyrir svívirðingar, hótanir og hatursfullan málflutning. Þess vegna hefur birtingu greina verið hafnað og bloggum lokað. (Leiðari Morgunblaðsins 05.01.2009)

Morgunblaðið hefur ekki áhuga á að verða vettvangur fyrir skammir, svívirðingar og hótanir fólks sem ekki þorir að koma fram undir réttu nafni. (Leiðari Morgunblaðsins 05.01.2009)

Afstaða Morgunblaðsins í þessu efni er skýr. Bæði á prenti og á netinu vill blaðið vera farvegur fjölbreyttra sjónarmiða og skoðanaskipta. En það vill ekki verða skólpræsi fyrir þá, sem geta ekki komið fram við náungann af tilhlýðilegri virðingu og tillitssemi. (Leiðari Morgunblaðsins 05.01.2009)

Ekki þarf að skima í gegnum margar ritstjórnargreinar Morgunblaðsins til þess að finna „svívirðingar, hótanir og hatursfullan málflutning“, „skammir, svívirðingar og hótanir fólks sem ekki þorir að koma fram undir réttu nafni“ eða dæmi um skrif „sem geta ekki komið fram við náungann af tilhlýðilegri virðingu og tillitssemi“. Kíkjum á nokkur dæmi:

Það er áhyggjuefni ef ólátabelgir og skemmdarvargar, sem þora ekki einu sinni að láta sjá framan í sig, ætla að ræna málstað þeirra, sem vilja mótmæla ríkjandi ástandi á Íslandi.
Heimskuleg ólæti og skemmdarverk lítils hóps í húsnæði Fjármálaeftirlitsins í gær voru málstaðnum ekki til framdráttar.

Vandræðaunglingar, sem brjóta rúður, eru yfirleitt hirtir af lögreglunni og látnir borga skaðann – eða þá foreldrar þeirra ef þeir eru sjálfir ekki borgunarmenn.

Af hverju var það ekki gert á Suðurlandsbrautinni í gær? Hver var munurinn á þessum skemmdarverkum og öðrum? Eða þessum ólátum og öðrum?

Kjarni málsins er að þótt menn hafi „pólitískan“ boðskap á vörunum gefur það þeim engan rétt til að haga sér eins og bavíanar og skemma eignir annarra. (Staksteinar 19.12.2008)

Lögreglan hefur sýnt þessum litla hópi ólátafólks ótrúlegt umburðarlyndi. Fólk hefur komist upp með margt án þess að gripið hafi verið til aðgerða gegn því. (Staksteinar 03.01.2009)

Vitleysingar, hugsar venjulegt fólk um þá, sem röskuðu friði Alþingis í gær.

Sem er það sem þeir eru. (Staksteinar 9. desember 2008)

Ég er ekki frá því að þarna séu nokkrar svívriðingar, skammir og jafnvel hatursfullur málflutningur á köflum. Það í líka á mörkunum að þarna séu hótanir, lögreglan er í það minnsta hvött til meiri hörku. Það er síðan langt frá því að þarna sé „fram við náungann af tilhlýðilegri virðingu og tillitssemi“ – langt því. Og allur er þess texti skrifaður af fólki sem ekki „þorir að koma fram undir réttu nafni.“

Ég skil ekki afhverju þeir sem stjórna Morgunblaðinu hætta ekki að þjóna Sjálfstæðisflokknum í blindni og reyna að vera hræsnisfullir siðapostular þess á milli. Þeim vær nær að reyna að þjóna samfélaginu. Það ætti að vera lítið mál því á Morgunblaðinu starfar fullt af frábæru starfsfólki. Það á hins vegar ekki skilið að þurfa að þola þá kvöl sem leiðarahöfundar og stjörnublaðamenn kalla yfir þá á hverjum degi.