Elías Jón

Mikið er um áskoranir frá svæðisfélögum og hópum félagsmanna Vinstri grænna til þingmanna flokksins um að þeir fylgi sannfæringu sinni við afgreiðslu þingsályktunartillögu um aðildarumsókn að Evrópusambandinu. Allar þessar áskoranir virðast gera ráð fyrir að sannfæring þingmannanna sé sú sama og þeir sem undir þær skrifa – að halda eigi tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu eða bara fella þingsályktunartillöguna.

Hvað ef einhverjir þingmenn hafa aðra sannfæringu? Að þeir telji til dæmis að þingsályktunartillagan feli í sér bestu leiðina til þess að leiða málið til lykta – að þeir vilji einfaldlega fá að segja NEI þegar samningur liggur fyrir. Eiga þeir engu að síður að fylgja sannfæringu áskorendanna?

Ég veit hvernig ég tæki hrósi frá þingmönnum Sjálfstæðisflokksins væri ég þingmaður Vinstri grænna. Ég yrði skelfingu lostinn og myndi velta fyrir mér hvað ég væri að gera rangt.

Það er augljóst að þingmenn stjórnarandstöðunnar eru fyrst og fremst að reyna að nýta sér staðfasta andstöðu Ásmundar Daðasonar við Evrópusambandsaðild til þess að ná höggi á ríkisstjórnina fremur en að berjast gegn aðild. Þetta kom glögglega í ljós þegar Ásmundur hætti við að vera meðflutningsmaður breytingartillögu um að haldin yrði sérstök þjóðaratkvæðagreiðsla um það hvort sæki eigi um aðild. Um leið og hann dró sig í hlé hvarf áhugi allra hinna – formaður og varaformaður Sjálfstæðisflokksins urðu einu flutningsmennirnir.

Það er annars gott hjá Ámundi að vera svona harður á sínu í þessu máli sem er augljóslega hans hjartans mál. Ég skil þó ekki alveg afhverju maður sem er svo harður í andstöðu sinni við Evrópusambandsaðild „að engin rök fái því breytt“ ætti að vilja tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu um málið. Segir samviskan honum ekki að greiða atkvæði gegn öllum tillögum sem gætu mögulega leitt til aðildar?

Tal um að hann sé kúgaður er svo óskiljanlegt. Ég get ekki ímyndað mér að þingmenn stjórnarflokka undanfarinna áratuga hefðu getað farið fram með svipuðum hætti – Ásmundur hefur sagt það sem hann hefur viljað um málið hingað til án nokkurra afleiðinga. Það er hins vegar mjög skondið að fylgjast með vandlætingu Sjálfstæðismanna vegna þessa. Einn daginn hneykslast þeir yfir að  stjórnarþingmenn séu ekki sammála og hinn yfir því að þeir megi ekki vera ósammála.

Drengur varð Guðjón Ottó í gær. Í dag fór hann ásamt stoltum foreldrum og gerði það opinbert í þjóðskrá. Síðan fór hann sína fyrstu ferð í bankann í dag og lagði þar inn peninga… er sumsé fjármagnseigandi.