Ég get ekki náð þessu út úr hausnum á mér…
Sweet dreams are made of this
Who am I to disagree?
Travel the world and the seven seas
Everybody’s looking for something
Some of them want to use you
Some of them want to get used by you
Some of them want to abuse you
Some of them want to be abused
(Eurythmics)
…
Og í eyrum mínum syngur einnig:
Emiliana Torrini - Sunny Road
Radiohead - Karma Police
PJ Harvey - This Mess We’re in
Coldplay - Fix you
Ég fór á tónleika með Emiliönu Torrini í gærkveldi. Það eru svona nokkurn vegin fyrstu tónleikar stórstjörnu sem ég hef farið á, þar sem ég hef ekki tekið virkan þátt í tónleikabrjálæðinu undanfarin ár, fyrir utan heiðarlega tilraun með Franz Ferdinand sem sviku mig, bölvaðir!
… á http://paperdollheaven.com/
Mæli sérstaklega með þessu fyrir Línu og Kristínu 
Og nei, ég er ekki geðveik og ekki sorgleg. Bara að rækta barnið í sjálfri mér, eins og í síðustu færslu. Það er kannski sambúðin með sætasta barni landsins, Freyju Sigrúnu, sem veldur þessu?
… var að elta Jórunni litlu systur útum allt með dauðan og slepjulegan silung í höndunum, hlæjandi tryllingslega. Hin systkinin fengu líka að kenna á því. Ég tel mig nú hafa hefnt fyrir það þegar þau slepptu lifandi skógarþresti ofan á sængina mína, þegar ég var enn undir henni (en eins og alþjóð veit þá hef ég ímugust á fuglum haldi þeir sig ekki í a.m.k. 6 og hálfs metra fjarlægð).
Múha!
Það er nokkurn veginn víst að ég verð ritstýra á næsta skólaári. Kristín Helga sveif á mig og fékk hálft handaband þegar ég var bara rétt hálfnuð með fyrsta bjórinn á hinu prýðilega ættarmóti sem við sóttum báðar í Svarfaðadal. Klóka Kristín… en þetta verður athyglsisvert, og vonandi gott!
Fór á Akureyri á sunnudag og gisti eina nótt. Þar klippti ég á lausa enda (falleg orð til að lýsa því að ég sé aftur orðin kona einsömul, ef svo má að orði komast), borgaði útskriftaferðina, fékk ótrúlega fallega afmælisgjöf (sem er sérstaklega skemmtilegt þar sem ég á ekki afmæli fyrr en 9. ágúst), hitti slatta af fólki, borðaði svo sannarlega ekki of mikið nammi með Ingu Völu, sá Sin city í bíó (flott mynd) og sleppti mér á útsölu… í barnafataverslun… Addi sagðist alveg geta heyrt hringlið í eggjastokkunum á mér þegar ég var að ákveða hvort ég ætti að kaupa hálfa búðina eða alla handa Freyju Sigrúnu.
Harry Potter and the half-blood prince var þegar uppseld um land allt þegar við Sindri komumst í búð. Við vorum ekki kát. En þar sem ég reikna með að skreppa á tónleika með Emeliönu Torrini á Akureyri á sunnudag, er ekki loku fyrir skotið að ég geti nælt mér í bókina við sama tækifæri. Það er alla vega stefnan.
Hitinn hefur ekki lagst vel í mig, ég er lögst í veikindi. Það er sumar fjandinn hafi það, má þetta?
E.S. Ef það er hitinn sem stendur á bak við þetta þá er aldrei að vita við hverju má búast á Tyrklandi… Andsk…
Af þessum þremur vinnum sem mér tókst að koma mér í þetta sumarið, er heimilishjálpin mesta snilldin. Gísli sem ég er að þrífa hjá er hreinræktaður snillingur sem treður í mig sætabrauði og kaffi í tíma og ótíma og sendir mig aldrei frá sér nema með eitthvað með mér. Nú hefur hann sent mig heim með 3 nálabréf, eitt brennivínsstaup og skrifaðan disk með bestu smellum Duran Duran. Hvorki ég né hann vitum hvernig honum áskotnaðist þessi diskur en ég er að skemmta mér vel yfir honum.
Einhver má gjarnan upplýsa mig um það hvenær Harry Potter bókin kemur á klakann (þar sem er í augnablikinu tuttuguogtveggja stiga hiti og logn og ég er að fara að vinna í sjoppunni í góða veðrinu. jej.)
Ég hef komist að því að íslensk blaðaútgáfa er mér ekki að skapi.
Tildrög þessarar niðurstöðu er að mér brá mikið við fréttaflutning í kringum hryðjuverkin í London, þegar fleiri en einn fjölmiðill lýsti því yfir að ódæðismennirnir sem á bakvið sprengingarnar stóðu væru líklega múslimar. Það hefði alveg eins verið hægt að segja: ódæðismennirnir voru líklega samkynhneigðir. Það gleymist mikilvægt forskeyti í umræðunni, sem er ÖFGA-.
Ef einhver ákveðinn hópur samfélagsins er ætíð nefndur í sambandi við hryðjuverkaárásir, elur það á ótta og fyrirlitningu gegn þessum hópi. Ennfremur síast hlutir sem sagðir eru aftur og aftur á endanum inn í fólk, það er nú einu sinni þannig sem við lærum að lesa og skrifa. Þannig að það fer til dæmis á endanum að gera samasemmerki á milli múslima og hryðjuverka og verður þess vegna heldur óhresst ef það þarf að sitja við hliðina á manni með framandi útlit í strætó. En þetta var nú útúrdúr…
Ætli þetta óvarkára orðalag hafi ekki verið kornið sem fyllti mælinn? Alla vega fór ég að hugsa mikið um álit mitt á íslenskri blaðaútgáfu. Mér líkaði ekki það sem upp kom í hugann.
Í gær öðluðust Lundúnarbúar illu heilli innsýn í daglegt líf íbúa Íraks. Saklaust fólk var myrt á hrottafenginn hátt á leið sinni til vinnu, skóla eða daglegs amsturs. Og það á þessum degi, einum af þeim fáu dögum sem kastljósið beindist sem skærast að þeim atriðum sem draga þarf nauðsynlega fram í dagsljósið og reka upp að andliti allra íbúa heimsins, ástandið í fátækustu og skuldsettustu ríkjum heims. Baráttufólk vonaðist til þess að dagurinn yrði sögulegur og vissulega rættist ósk þeirra, en því miður alls ekki á þann veg sem þau höfðu vonast eftir.
Ég hef alveg sérstaka samúð og samkennd með einum samfélagshópi sem þarf ítrekað að þola ruddaskap, skilningsleysi og óvirðingu þrátt fyrir að gegna mikilvægum störfum í þágu allra landsmanna. Það er afgreiðslufólk.
Í störfum mínum sem afgreiðsludama í KS Varmahlíð síðustu 3 ár, hef ég gengið í gengum ýmsar hremmingar, svosem ömurlegt samstarfsfólk, tómatsósusprengjur, stafla af gosi sem stefndu með hraðbyr á hausinn á mér, bilaðar uppþvottavélar, óendalega mikið af gaurum sem halda að þeir séu SVO svalir og grútskítugar ísvélar. En ekkert er algengara en dónalegir viðskiptavinir. Ef ég ætti tíkall í staðinn fyrir hvert skipti sem ég hef kurteisislega sagt „Góðann daginn” og í staðinn hefur beinlínis verið hrækt framan í mig „PYLSA!”, þá þyrfti ég ekki einu sinni að vinna… í alvöru!
Svo ég var að pæla, ef allt afgreiðslufólk myndi gera með sér bandalag um að afgreiða ekki dónalegt fólk, væri hægt að binda enda á þetta kjaftæði. Ef þú getur HVERGI keypt kók og verið fífl samtímis, þá hlýturðu að verða að gefast upp á öðru hvoru. Ég er ekki í vafa um að við myndum hrósa sigri og vekja hið forna tungumál „kurteisi” aftur til lífsins og hefja það til vegsemdar og virðingar.
Þetta er falleg hugsjón, en gegnur ekki upp. Alveg eins og kommúnismi. Ástæðan er einföld, og ég vitna í Botnleðju: Fólk er fífl!
Maður færslunnar: Freyr bróðir sem vinnur líkt og ég við afgreiðslustörf, og afrekaði það fyrir skemstu að koma viðskiptavini til að gráta. Freyr er hetjan mín.
Lag færslunnar: Karma Police með Radiohead