Orð í tíma töluð

Ég er hætt á bókasafninu. Það er frekar leiðinlegt, þar sem að þetta er áhugaverðasta vinna sem ég hef nokkurn tíman haft, æðislegt vinnuumhverfi og góðir yfirmenn. Ég get þó huggað mig við að launin voru ekkert til að hrópa húrra fyrir svo það kemur ekki til með að skipta neinu gríðarlegu máli. En á samt örugglega eftir að sakna þess, á þessari stundu sé ég eiginlega alveg heilmikið eftir því að hafa hætt. En ég hef mínar ástæður.

Hrós dagsins fær Íslandsbanki, fyrir alveg “frábæran” kynningarbækling. Þeim einmitt tókst að taka viðtal við þær þrjár konur sem höfða síst til mín í íslensku þjóðfélagi; Birgittu Haukdal, Þorgerði Katrínu og Svanhildi Hólm.
KEMUR, Íslandsbanki.

Tónlistin: Jesús Kristur Súperstar uppá íslenskuna - öll lögin. Hef varla hlustað á annað síðasta hálfa mánuðinn. Í augnablikinu er það samt „Grasagarðurinn” sem er á repeat.

Af því ég er þreytt og pirruð og búin að innbyrða of mikið koffín og sofa of lítið og velta mikið fyrir mér hversvegna svo margt fólk er hálfvitar og dansa og syngja á rauðum sokkum uppá sviði í Sjallanum langar mig að koma svolitlu á hreint:

Ég er feministi. Ekki bara í dag, heldur í gær og allar götur síðan mér var innrætt réttlætiskennd. Og mér er skítsama um hversu eyðilagt þetta orð er eftir skemmdarverk karlrembna, kvenrembna og hálfvita allmennt, ef eitthvað er bilað, þá lagar maður það. Annars er maður bara aumingi.

Og mér er líka skítsama þótt að fólk kunni að líta mig hornauga fyrir það að ég segist vera feministi, því sjáið þið til, það er bara heimskt fólk sem veit ekki hvað feminismi er og heldur að það sé það sama og kvenremba. Og ég hef enga ástæðu til að láta mér ekki standa sama hvað heimskt fólk segir um mig.

Og hvaða djöfuls tímaskekkja er það að konur þurfi enn að berjast fyrir því að vera álitnar meira en 65 % manneskja og fá laun í samræmi við það? Og afhverju er fyrirbærinu launaleynd ekki hent í ruslið ekki seinna en í gær? Ohhhhh, djöfull er ég pirruð, það er kominn tími til að hætta bloggskrifum í dag. Góða nótt.

Það þarf eiginlega sérfærslu á þetta blogg til að koma því á framfæri hversu æðislegt var á Sölku Völku í Borgarleikhúsinu á föstudaginn. Ég kom brosandi út úr leikhúsinu, fullviss þess að uppáhaldsskáldsögunni minni hefði verið gerð góð skil í þessari uppsetningu. Ég hef ekki undan neinu að kvarta nema kannski öðrum áhorfendum, hellingi af eldra fólki sem leit mig hornauga þegar ég gerði enga tilraun til að bæla niður hláturinn, eða öskraði og blístraði til að fagna leikurunum. Þau hafa greinilega haldið að það væri meiri virðing við leikarana að fagna þeim með grafalvarlegan svip og nákvæmlega taktföstu klappi. Vá hvað ég lærði mikið um kynslóðabilið í samfélaginu um þessa helgi, þetta var bara byrjunin…

En ég vil einnig koma á framfæri bestu pikkup-línu í heimi, einmitt úr leikgerðinni á Sölku Völku:

“Hey, er búið að kenna þér kommúnisma?”

Í stuttu máli:

Allt rólegt hér, “meikaði það” í söngprufum á fimmtudaginn, var fundarstjóri á landsfundi Vinstri-grænna um helgina, tók viðtal við Steingrím J. Sigfússon, hitti gamla vini og eignaðist nýja, sagði upp bókasafnsvinnunni minni í morgunn og er í rauðum sokkum í dag. Húrra fyrir því! Öllu nema að segja upp vinnunni, það var skítfúlt.

Nánari lýsing á viðburðum síðustu daga er væntanlega, þarf að fara að rauðsokkast…

Er það bara mér sem finnst fyndið að aðalfréttin á textavarpinu klukkan hálf fjögur í gær hafi verið : „Geir H. Haarde nýr formaður Sjálfstæðisflokksins”
Vá, þetta gat ég ekki séð fyrir…

Lexía helgarinnar: Svona eftir á að hyggja, er frír bjór ekkert sérstaklega góð hugmynd…

Næst: Muninn, Muninn og aðeins meiri Muninn. Kannski læra pínulítið. Reyna að sofa fyrir stressi og helst ekki dreyma aftur að ég sé flóttamaður í seinni heimstyrjöldinni, það var bara meira stressandi. Stefni á Sin city (Reykjavík) á fimmtudagskvöldið, landsfundur Vinstri grænna verður haldinn þar um helgina. Ætla að nota tækifærið og skella mér á Sölku Völku í Borgarleikhúsinu. Hlakka til!

Líkami minn engist um og ég titra af þrá og tilhlökkun, blóðið svellur í æðum mínum þegar ég finn það nálgast og loksins gerist það…

(more…)

Sameiningartillögur félagsmálaráðuneytisins reyndust best nýttar í skeinipappír. Þetta hélt ég líka.

Lengi lifi Fríríkið!

Þetta er heitt í dag:

- muninn.is. Muninn er á eldi! Síðan er í alveg hreint rosalegri endurskipulagningu, og það er Tryggvi Aðalbjörns sem ber hitann og þungann af því verki. Hann er hetjan mín!
- Ritstjórn Munins. Ég elska Ara, Hildigunni, Axel og Janna. Yndislega hæfileikaríka og duglega fólk! Plís haldið áfram að vera yndisleg og þá kannski held ég geðheilsunni í vetur.
- Rígurinn. Hann er að koma á dvd og ég er búin að panta mér eintak. Það nægði mér nefnilega ekki að fara þrisvar á sýninguna í vor…
- Jesus Christ Superstar. Kórinn ætlar að setja þennan söngleik upp í samvinnu við hina og þessa (en mér til mikilla vonbrigða, ekki LMA samt). Veit ekki með það allt saman, en ég er alla vega með alla tónlistina eins og hún leggur sig úr þessum söngleik á heilanum.
- Svefn. Eitthvað sem ég þrái en get ekki fengið. En klassískt, rómantískt, dramantískt og svekkjantískt. Guði sé lof fyrir helgina sem byrjar óvenju snemma á morgunn!

Til dæmis þetta, sem ég komst að við undirbúnings sögufyrirlestrar um kynþáttahyggju nasista:

Eftirfarandi birtist í tímaritinu Íslandi þann 1. maí 1933:

„KOMMÚNISTAFLOKKUR ÍSLANDS ER GRÓÐRASTÍA KYNSJÚKDÓMA.

Hin hraðvaxandi SYFILIS- og LEKANDATILFELLI má að mestu rekja til starfsemi kommúnista hér á landi.
Af brýnum heilbrigðisráðstöfunum krefjast Þjóðernissinnar, að kommúnistaflokkur Íslands verði tafarlaust leystur upp.”

Heimild: Íslenskir nasistar
Vona að þetta gildi ekki fyrir Kommúnuista líka. Obbobbobb…