Orð í tíma töluð

Það voru stjórnarskipti í gær og ég var sú sem grenjaði mest allra. Skrítið, ekki var ég að hætta í stjórn. Ég held að ég sé bara svona öfundsjúk út í þau að vera að hætta, þegar ég á ennþá eftir að klára mitt, gefa út eitt blað og svona. Kannski hefur líka sú staðreynd að þau eru búin að vera bestu nágrannar sem hægt hefði verið að hugsa sér, eitthvað með málið að gera. Jafnvel líka sú staðreynd að ég er um það bil að hætta að vera menntaskólanemi. Er það furða þó maður sleppi tilfinningunum lausum?

Annars mun fyrrnefndur hausverkur, útgáfa þessa blaðs, valda tímabundnu bloggstoppi. Ég ætla að eyða tímanum í eitthvað annað en blogg næstu daga og vikur. Auk þess er ég farin að reka mig á það að mér finnst ég ekki skrifa nógu margt hérna sem er eitthvað merkilegt. Með þessu áframhaldi nálgast ég óðfluga ógeðslega dagbókarbloggformið: „égfóruppísúperogkeyptimérjógúrtoghékksvomeðstelpunumbloggið”. Og ekki viljum við að það gerist.

Svo þangað til næst…

Lag dagsins - Twisted (Everyday Hurts) með Skunk Anansie

Úr viðtali við Andra Snæ Magnason í verðandi vorblaði Munins:

Spyrill (ég): Trúirðu á guð?
Andri: Guð er þarna uppi… Ég trúi ekki á Halldór Ásgrímsson…

Er fyndin. Sérstaklega í widescreen! Ahahahahahahahahahaha hvað allir voru feitir fyrri hluta upptökunnar! Sérstaklega ég í rauða tjaldinu sem á að heita kjóll.
Já, upptakan var bara fín. Heyrðist illa í kórnum, en við vissum það fyrir, annars ekkert alvarlegt. Við Sessý nældum okkur í óvænt auka-einsöngsatriði með því að vera mækaðar allan tímann, haha, það var mjög fyndið. Svo var margt flott þarna sem maður hafði ekki tekið eftir áður. Heródesaratriðið hlýtur samt að standa uppúr, fyrir utan hvað söngurinn og dansinn og sjóvíð er flott og fyndið, þá er hneykslunarsvipurinn á Jesú stórkostlegur! Ah, mikið var hægt að hlæja að þessu!

Sýning á Jesus Christ Superstar upptökunni á morgunn!

Loksins, loksins fæ ég að sjá atriðin sem ég fékk aldrei að sjá á meðan sýningum stóð (Paradís, Blóðpeninga, Musterið, Súperstar o.fl). Loksins get ég séð hvernig krakkarnir voru í senum þar sem ég mátti ekki fylgjast með öðru en Jesú. Öll svipbrigðin, dansarnir… Ég fæ að sjá þetta allt. Og heyra!

Vá hvað ég hlakka til!

Mér finnst fréttir um “Júdasar-guðspjallið” hið fyndnasta mál. Í Júdasarguðspjallinu, fyrir þá sem ekki vita það, er saga Jesú Krists og lærisveina hans rakin frá sjónarhorni Júdasar. Samkvæmt því, var það Jesú sem bað Júdas vinsamlegast um að svíkja sig, og sagði að fyrir vikið myndi Júdas verða fremstur lærisveinanna. Handritið er skrifað um 300 árum e. Kr.
Þegar maður heyrir fréttirnar fyrst gerir maður því í skóna að þetta sé bara nýkomið fram og umturni öllu í kristnum fræðum. Staðreyndin er að handritið fannst fyrir 36 árum, er bara fyrst opinberlega til sýnis núna. Svo er látið eins og þetta séu nýjar fréttir og allir rjúka upp til handa og fóta, furðulegt.
Annað fyndið eru viðbrögð páfa: „Júdas Ískaríot var lygari sem hafnaði kærleikanum og fagnaðarerindinu, en sóttist eftir völdum og veraldarframa. Júdas flæktist í lygavef, forhertist og sveik mannssoninn!” segir páfi. Æj, það er svo erfitt að viðurkenna að maður hafi haft rangt fyrir sér. Áþreifanlegar sannanir (hef ég minnst á að handritið er talið með öllu ófalsað og líklega afrit af eldra handriti) er líklega eitthvað sem páfi telur sig hafinn yfir að taka mark á. En við hverju er öðru að búast af manni sem fordæmir samkynhneigð og getnaðarvarnir…

En svona þegar við pælum í því, þá er þetta ekki ólíkleg atburðarás. Hefði Júdas ekki svikið hann, hefði Jesú ekki verið krossfestur á svona dramatískan hátt, hvað hefði þá verið merkilegt við trésmiðssoninn frá Nasaret? Haldið þið ekki að það hafi verið fleiri farandpredikarar á ferð heldur en Jesú? Drama er einmitt eitthvað sem Jesú þurfti til að gera sig, og það sem hann sagði svona eftirminnilegt.
Ef Jesú var á annað borð til. Þetta er áhugavert. Og fyndið, gleymum því ekki.

Gleðilega páska!

Föstudagurinn langi.

Það er eitthvað svo rangt við að vera ekki að fara að krossfesta Eyþór í dag, af öllum dögum…

Viskastykki, pottar, panna, beittir hnífar, vöfflujárn, glös, baðmotta, eldhússtólar, ofnhanski, pizzahnífur, upptakari, dósaopnari, kökuhnífur, vatnskanna, skurðarbretti, mælikanna, eldfast mót, sigti, trekt, ausa, steikarspaði, sleifar, ostaskeri, hraðsuðuketill, handklæði, skálar, kökudiskur, sófi, stofuborð, straujárn…

Flest þarf ég. Annað vil ég bara. Margir litlir hlutir eru ótrúlega nauðsynlegir.
Þetta er ikea.is búið að gera mér. Bölvað sé IKEA, þeir mega þakka sínum sæla að ég er ekki nálægt útibúi. Ég myndi ganga berserksgang! Ef fjárráð leyfðu…

Sniðugar ábendingar og arfleiðingar af gömlu dóti eru vel þegnar. Ég ætla að fara að skoða háaloftið og innstu skot í skápunum hennar mömmu.

Núverandi föt : Grænar gallabuxur, hvítur nærbolur, íþróttatreyja.
Núverandi skap: Gott
Núverandi lykt: væg fjósalykt
Núverandi farði: er komin með ógeð á farða eftir Súperstar!
Núverandi áform fyrir helgina/kveldið: blogga, skoða ikea.is, hringja í Helga, finna mér góða bók og lesa fyrir svefninn.
Núverandi hatur: á gagnrýnandanum sem er ekki búinn að birta gagnrýnina á Súperstar (sem skiptir svo sem engu máli, við vitum að við erum frábær og orð eins manns fá því ekki breytt… en djöfull er maður forvitinn…)
Núverandi ósk: Að það væri kominn júní
Núverandi hár: Rauðara en venjulega og of sítt.
Núverandi dót í vösum: ein hárteyja
Núverandi pirringur: voða lítið pirruð í augnablikinu. Ætla ekki að reyna að finna mér eitthvað til skapraunar…
Núverandi aðhlátursefni: Fjölskyldan mín, það er gaman heima Núverandi tónlist: Geisladiskurinn „Í húminu” með Kristjönu Arngrímsdóttur. Auk þess verður langt þangað til ég næ lögunum í Súperstar útúr hausnum…
Núverandi bók: Var að klára „Karitas án titils” e. Kristínu Marju/Mörju? Baldursdóttur. Fín bók, skemmtilega skrifuð en missir flugið á lokasprettinum.
Núverandi uppáhaldsleikari: Hugo Weaving, eftir stórkostlega frammistöðu í V for Vendetta
Núverandi uppáhaldsleikkona: Núverandi? Ekki leist mér á Natalie Portman í áðurnefndri V for Vendetta svo ég tek næstu leikkonu sem ég hef fylgst með nýlega og á titilinn skilið, Sesselía Ólafsdóttir.
Núverandi skartgripir: Silfurhjarta úr víravirki með bleikum steini sem foreldrar mínir gáfu mér í afmælisgjöf í sumar og ég hef varla tekið af mér síðan…
Núverandi löngun: Kærastinn er á Akureyri, ég í Skagafirði. Þarf að segja meira?
Núverandi áhyggja: Við skulum ekki byrja á þessu…
Núverandi mynd: Myndir af sigri MA í gettu betur, sjást t.d. á muninn.is
Núverandi texti á heilanum: „Dvelur hugur minn hjá þér…” - Súperstar
Núverandi desktop pic: ha?
Núverandi eftirsjá: Að hafa sólundað fjármunum mínum af slíkri óhemju í haust og vetur að ég er farin að finna fyrir því núna…
Núverandi skemmtun: ikea.is
Núverandi vonbrigði: að ég skuli hafa svona gaman af ikea.is
Núverandi blótyrði: shit
Núverandi staður: heima í Hvammi
Núverandi hljómsveit: Hljómsveitin í Superstar, allt snillingar í sínu fagi!
Núverandi söngvari: Eyþór Ingi Gunnarsson, ég sé eftir því að hafa ekki mært þann mæta söngvara og mótleikara meir í mínum skrifum (hvað eru mörg m í því?). Sindri Svan og Óli „Bittu mig niður og berðu mig” koma líka sterkir inn…
Núverandi söngkona: Kristjana Arngrímsdóttir, dásamleg rödd.
Núverandi land: Skotland heillar…
Núverandi e-mail: 22sro@ma.is
Núverandi hlutir á veggnum: Landslagsmálverk, englamyndir og mynd af Þórunni síðan á söngkeppninni sem Sindri og mamma stálu af veggjunum í MA…
Núverandi uppáhaldþættir: Hef ekki tíma fyrir sjónvarp.
Núverandi litur: Grænn eins og venjulega
Núverandi hlutur til að hlakka til: Norðurferð á föstudagskvöld!
Núverandi Msn manneskjur: Geri ekki upp á milli fólks
Núverandi manneskja til að forðast: pass
Núverandi vinir: Allir jafn mikið og venjulega… Sakna samt Súperstar-liðsins, Helgu í Belgíu og Ingu Völu á Kanarí Núverandi sársauki: Kvíði er sársaukafull tilfinning
Núverandi texti sem lýsir þér: The show must go on með Queen… Allur textinn. Sýningin heldur áfram, ég lærði það í Súperstar. En sýningin inní mér verður líka að halda áfram…

Empty spaces - what are we living for
Abandoned places - I guess we know the score
On and on, does anybody know what we are looking for…
Another hero, another mindless crime
Behind the curtain, in the pantomime
Hold the line, does anybody want to take it anymore
The show must go on,
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on.
Whatever happens, I’ll leave it all to chance
Another heartache, another failed romance
On and on, does anybody know what we are living for?
I guess I’m learning, I must be warmer now
I’ll soon be turning, round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark I’m aching to be free
The show must go on
The show must go on
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on
My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends
The show must go on
The show must go on
I’ll face it with a grin
I’m never giving in
On - with the show -
I’ll top the bill, I’ll overkill
I have to find the will to carry on
On with the -
On with the show -
The show must go on…

Svo á maður víst að skora á fólk. Fyrir valinu verða Auður Lilja (því hún hefur gaman af prófum), Þórunn systir og Elín Sif.
Þannig var nú það…

Síðasta sýning var í gærkveldi. Sennilega besta sýningin, allir söngvararnir voru góðir, það heyrðist í kórnum alla leið aftast í salinn og allir sem stigu á sviðið botnuðu sig og notuðu hverja orkuörðu sem við áttum eftir. Eftir sýningu var sviðið rifið í sundur og ljósin tekin niður af leikurum og aðstandendum, sem voru margir hverjir með tárin í augunum, eins og við mátti búast. Leikskrár gengu á milli manna, blóðið var þrifið af veggjunum og ég var snöruð á löppunum og dregin frá G13 inní Kvosina á löppunum, með Júdas og Jesú hangandi aftan í mér. Þetta hlýst af því að vera með óvarkárar yfirlýsingar sem geta gefið í skyn löngun til að láta binda sig niður og berja sig…
Þegar ég var búin að sturta mig, ísa mig og koma mér í náttföt kom Sessý mér að óvörum og fékk mig einhvern veginn til að koma í fámennt en góðmennt partý þar sem grænn Júlíus var á boðstólum. Þar af leiðandi fór ég ekki að sofa fyrr en kl 4 og af því leiddi að ég svaf yfir mig í morgunn. Þarna sem ég hef ráfað svefndrukkin og úfin inní skóla uppgötva ég allt í einu að ég stend á leifunum af sviðinu okkar í Kvosinni. Svo sá ég ein af mótleikurum mínum og allt í einu helltist yfir mig hrottaleg vanlíðan. Ég fann að eitthvað hafði verið tekið frá mér.
Þetta er ljúfsár tilfinning. Nú má ég aftur borða mjólkurvörur, drekka kaffi og bjór, marblettirnir á hnjánum á mér munu hverfa nú þegar Júdas er hættur að hrinda mér niður stiga, húðin mín losnar við helvítis meikið og ég þarf ekki lengur að panika ef minnstu merki um eymsl í röddinni gera vart við sig. Ég get jafnvel farið að sofa fyrir miðnætti stöku sinnum…
En ég sakna Súperstar.
Þannig er það nú bara.

Ef veður leyfir ætla ég að hreiðra um mig á öruggum stað í borg óttans næstu daga. Síðan er bara komið páskafrí og ég fer heim.
Heim.
Man ég hvernig það lítur út lengur? Hvernig það ilmar, hvernig það hljómar?
Ég vaknaði upp við vondan draum um daginn og mér varð svo mikið um að ég þurfti að setjast niður. Ég áttaði mig á því að ég er flutt að heiman. Ég kem ekki heim í sumar og ég fer suður í haust. Ég er flutt úr foreldrahúsum. Flutt úr Flugumýrarhvammi. Flutt úr Akrahreppi, úr Skagafirði. Og þetta gerði ég án þess að taka eftir því! Hvað er að gerast? Hvenær ákvað tíminn að þjófstarta og skilja mig óundirbúna eftir einhvers staðar lengst fyrir aftan?