Mér ofbauð í gær þegar ég fylgdist með kosningavökunni í góðra vina hópi á Oddvitanum í gær.
Þulur : „Og þá ætlum við að heyra í Eyþóri Arnalds, oddvita Sjálfstæðismanna í Árborg…”
Og svo kemur Eyþór í mynd, með samflokkskonu sinni sem vermdi annað sætið á lista þeirra Sjallamanna í Árborg og talaði voða reffilega um hvað Sjálfstæðisflokkurinn væri í mikilli sókn í Árborg…
Mér blöskrar. Kann maðurinn ekki að skammast sín? Það er varla hálfur mánuður liðinn frá því að maðurinn keyrði fullur á ljósastaur og stakk af. Hann var svo rosalega óheppinn að nást, þannig að hans viðbrögð í þessu hneykslismáli er að segjast ætla að draga sig út úr kosningabaráttunni, en nái hann kjöri ætli hann samt að taka sæti fyrir Sjálfstæðisflokkinn í bæjarstjórn Árborgar! Svo dirfist þessi maður að koma fram í sjónvarpi fyrir hönd flokksins, og Sjálfstæðismenn sjá bara ekkert að þvi. Kann hann ekki að skammast sín? Kunna Sjálfstæðismenn ekki að skammast sín? (Geir H. Haarde hefur orðað aðstæður Eyþórs skemmtilega, að hann hafi “lent í þessu”). Og er þessi lýður þarna í Árborg algerlega úti á kortinu, þar sem Sjálfstæðismenn fengu 4 menn inn í bæjarstjórn þar á bæ?
Það er líklegast réttnefni að kalla bæinn héreftir Tuborg, þetta er greinilega samfélagslega viðurkennt athæfi þarna suðurfrá því ekki hefur þetta svaðilför Eyþórs verið hart dæmd, miðað við gengi flokksins í gærkveldi.
in vino veritas, er það ekki? Hann hefur sennilega skellt í sig öðrum Tuborg og alveg gleymt því að fólk gæti talið eitthvað athugavert við þetta athæfi hans…
Hættu að blogga og lesa blogg og vertu nú dugleg að lesa! Þú þarft að koma í sjálfboðavinnu hjá mér og hefur engan tíma í upptökupróf;)
forget and forgive
er það ekki það sem þeir segja?
aular
Já, og nú er hann tilbúinn að fórna hagsmunum sínum fyrir kjósendur og taka sæti í nefndum á meðan hann tekur út refsingu sína. Hvílíkt göfuglyndi!
bla bla blah!