Það eru heldur óhuggulegar fréttir sem berast frá Kárahnjúkum þessa dagana. Það þurfti svo sem ekki að koma á óvart að það yrði ekki bara troðið á náttúrunni þarna fyrir austan, heldur líka á mannréttindum. Það er ekkert nýtt. Síðan að fyrirtækið Impregilo hóf starfsemi á Íslandi hafa aftur og aftur borist fréttir að skelfilegum aðstæðum verkamanna uppi á Kárahnjúkum. Fyrirtækið hefur ítrekað sýnt að það hefur engann áhuga á að starfa með verkalýðshreyfingunni til að tryggja réttindi og kjör starfsmanna, það hefur verið sektað fyrir mútur í þróunarlöndum til að fá að byggja stíflur þar, sakað um bókhaldssvik erlendis, gagnrýnt af öryggiseftirlitsmönnum fyrir að bregðast öryggishlutverki sínu, sakað um að stunda njósnir um andstæðinga stóriðjuframkvæmdanna fyrir austan og staðið í hverjum málaferlunum á fætur öðrum vegna vangoldinna launa.
Enn fremur sagði fyrirtækið upp trúnaðarmanni starfsmanna án nokkurra rökstuddra ástæðna (umræddur starfsmaður var yfirtrúnaðarmaður verkalýðshreyfingarinnar), í greinargerð frá fulltrúa verkalýðshreyfingarinnar sé því haldið fram að Impregilo hafi þverbrotið allar hefðbundnar reglur á íslenskum vinnumarkaði í samstarfi sínu við starfsmannaleigur, fyrirtækið virðist hafa reynt undanbrögð í skattamálum árið 2004 og allir muna eftir lýsingum á ömurlegum aðbúnaði þar sem að verkemennirnir dvöldust og dvelja líklega enn í vinnubúðunum á Kárahnjúkum.
Nýjustu lýsingar á aðbúnaði verkamanna á Kárahnjúkum fara nú reyndar langt með að toppa allt ógeðslegt sem þaðan hefur áður komið. 40 menn fengu matareitrun á föstudaginn og voru óvinnufærir vegna uppgasta og niðurgangs. Framkvæmdastjóri Heilbrigðiseftirlits Austurlands telur sýkinguna hafa verið staðbundna þar sem að aðrir veiktust ekki sama dag. Þessir menn voru að vinna niðri í göngum þar sem hreinlæti er svo ábótavant að þeir gátu ekki þvegið sér áður en þeir borðuðu og skömmtuðu sér úr opnum ílátum. Þeir voru búnir að vera djúpt niðri í jörðinni í 12 tíma án þess að fá mat eða drykk sendan til sín en sleiktu hellisveggina til að svala sárasta þorstanum, samkvæmt frásögn verkamanns frá Portúgal.
Það sem næst gerist er að upplýsingafulltrúi Impregilo á Íslandi gerir létt grín úr þessum atburðum á síðum Fréttablaðsins, og segir að menn geti lent í djúpum skít ef þeir þvoi ekki á sér hendurnar. Um þessi ósmekklegheit upplýsingafulltrúans hefur nú þegar mikið verið skrafað um í bloggheimum. Hitt er nýrra sem fréttir bárust af í gær, það er að segja sú staðreynd að starfsmaður Heilbrigðisstofnunar Austurlands sem er líka á launaskrá hjá Impregilo, tók ófrjálsri hendi lista með trúnaðarupplýsingum um 180 einstaklinga sem leituðu til heilsugæslunnar á bilinu 12-24 apríl vegna gruns um eitrun eða óþægindi vegna mengunar, og afhenti yfirmönnum sínum hjá Impregilo listann.
Þetta heitir á íslensku að stela.
Impregilo véfengir nú tölu þeirra sem raunverulega hafa veikst vegna eitrunar og mengunar niðrí göngum, sem var lokað til bráðabirgða á þriðjudaginn vegna loftmengunar, en Heilbrigðisstofnun Austurlands var þá þegar búin að biðja um að göngunum yrði lokað, nokkru fyrr. Það getur í sjálfu sér verið rétt, enda var þetta bráðabirgðalisti sem var stolið, og átti hann ekki að komast í hámæli, því ekki var einu sinni búið að yfirfara hann og tína út þá sem voru veikir af öðrum orsökum. En á þetta að draga athyglina frá því hversu hræðilega fyrirtækið er að fara með starfsmenn sína og hvers kyns yfirgang og ósvífni það sýnir? Þessi framkoma Impregilo er fyrir neðan allar hellur, en kemur ekki á óvart. Þorsteinn Njálsson, yfirlæknir á Kárahnjúkum sagði: “Þetta er náttúrulega brot á öllum okkar vinnureglum að gera svona hluti og ég er mjög óhress með þessa ósvífni fyrirtækisins Impregilo, að hafa nýtt sér þetta, og þetta kannski segir landsmönnum hvað við erum að fást við hér.”
Fréttamaðurinn spurði Þorstein hvort að hann hefði íhugað að hætta að vinna þarna uppá Kárahnjúkum. Þorsteinn svaraði:
“Og skilja þessa verkamenn eina eftir í höndunum á þessum mönnum? Nei.”
Þessi maður er hetjan mín.
