Það er orðið dimmt í London á kvöldin og ekki alltaf gott að sjá hvert maður er að fara.
Þegar við Jói vorum að rölta heim á laugardagskvöldinu löbbuðum við fram á löggumann með risastóra byssu. Þá vorum við víst nánast í bakgarðinum á Downingstræti 10, án þess að hafa hugmynd um það. Löggi leyfði okkur að fara en ég var svo sjokkeruð eftir að hafa rekist á byssumann að ég hélt að gatan væri gangstétt. Ég stóð því allt í einu á ekki svo mikillri gangstétt lengur, þar sem að bílarnir nánast sleiktu kápuna mína og ökumennirnir kölluðu vinsamlegar leiðbeiningar til mín um að fara af götunni. Sem betur fer var ekki þung umferð.
Eitt sinn sveitastelpa
ávalt sveitastelpa
býst ég við…