Ég hef nú sigrast á tveimur ritgerðum af þrem.
En nenni engan veginn að skrifa þá síðustu sem ég á að skila á morgun. Enda hefur mér ætíð þótt, og þykir enn, fjölmiðlar leiðinlegt viðfangsefni.
Að hitamálum samtímans:
Endurútgáfa 10 lítillra Negrastráka: Þeir sem að þrátt fyrir ítrekaðar ábendingar sjá ekki að bók þessi er fordómafull (og reyndar gæti ég alveg skrifað langan pistil um ósmekkleg barnaævintýri og barnaefni) eru viljandi blindir. Lúðar sem hafa reynt að snúa útúr og vilja meina að þeir sem benda á ósmekklegheitin vilji banna bækur, eru ekki svara verðir. Kannski ég kaupi hana og eigi ef ég skyldi eignast börn, svona sem kennslubók í fordómum.
Þriðji stærsti morðtólaframleiðandi heims, BAE, er með hópstyrkingarnámskeið á Hilton Nordica Hótelinu. Fegin er ég að það var ekki á Sögu, ég hefði átt erfitt með að mæta í vinnuna af prinsippástæðum. Ég held að það sé augljóst að menn hafa passað sig að enginn vissi fyrirfram af komu þeirra, til að klámráðstefnumálið endurtæki sig ekki. Enda komu fyrst fréttir af þessu í gær, á einum fréttavef.
Fréttavefur Ríkisútvarpsins, ruv.is, hefur fengið nýtt útlit. Útlitshönnuðurinn ætti að skammast sín, þetta er hræðilegt. Fyrir utan það, að nú eru allir fréttavefirnir, mbl.is, ruv.is og visir.is, bláir. Geggjað. Mér líður eins og það sé fjölbreytni og samkeppni á íslenskum fjölmiðlamarkaði. Onei. Oj bara.
Og þar með er ég farin að sökkva mér oní bækur um lýðræði og fjölmiðla. Vinsamlegast vorkennið mér.
Lögin:
Babe, I’m gonna leave you - Led Zeppelin
Fever - Eva Cassidy