Ungi varaþingmaðurinn, eins og Egill Helga kallaði hana í síðasta Silfri, og formaður Ungra Vinstri-grænna, hefur lagt fram afar þarfa fyrirspurn til dómsmálaráðherra um rafbyssur í lögreglustarfi.
Áhugavert verður að sjá svörin. Mikið vona ég að þessi skaðræðistól verði ekki tekin í notkun hérlendis.
Spurt er:
Hvaða ljóð og lag á að vera þjóðsöngur Íslands?
Gaman væri að heyra álit fólks á því, hvort sem það styður óbreytt ástand eða krefst róttækra breytinga!
Persónulega þykir mér alveg mega söðla um. Tvær ástæður liggja þar aðallega að baki:
1) Það geta ekki nema æfðir söngvarar og Óli Stef handboltakappi sungið þessa romsu. Hvað þá að almenningur kunni textann nema rétt fyrsta erindið (þau eru þrjú). Segir það ekki svolítið?
2) Mér finnst það meingallað að sálmur sé notaður sem þjóðsöngur, sameiningartákn í landi hvers þegnar eiga að búa við trúfrelsi.
(úr byrjun á öðru erindi þjóðsöngsins)
“Ó, guð, ó, guð! Vér föllum fram
og fórnum þér brennandi, brennandi sál,
guð faðir, vor drottinn frá kyni til kyns,
og vér kvökum vort helgasta mál.”
Hmmm já nei. Ekki alveg að gera sig takk fyrir. Ég kvaka sko ekki neitt.
Sæmilegt ljóð og lag samt svo sem. Hef séð það svartara (hóst, Jónas ofmetni, hóst!).
Hef ég tvær tillögur fram að færa í staðinn:
1) Spáðu í mig eftir Megas
Megas er náttúrulega hið nýja þjóðskáld og Spáðu í mig er örugglega hans frægasta verk. Hvað er betur til þess fallið að syngja um í þjóðsöngnum heldur en sjúkleika Esjunnar og geðbilun Akrafjallsins? Þar er einnig minnst á vont veður, flöskuna góðu og daðurmenningu þjóðarinnar - “Spáðu í mig, þá mun ég spá í þig”. Stórbrotin lýsing á íslensku þjóðinni í hnotskurn. Fær klárlega mitt atkvæði.
2) Land míns föður eftir Jóhannes úr Kötlum við lag Þórarins Guðmundssonar er samt að öllu gamni slepptu fallegasta íslenska þjóðlagið að mínu mati.
Land míns föður, landið mitt,
laugað bláum straumi,
eilíft vakir auglit þitt
ofar tímans glaumi.
Þetta auglit elskum vér,
ævi vor á jörðu hér
brot af þínu bergi er,
blik af þínum draumi.
Hvíslað var um hulduland
hinst í vestanblænum,
hvítan jökul, svartan sand,
söng í hlíðum grænum.
Ýttu þá á unnarslóð
Austmenn, vermdir frelsisglóð,
fundu ey og urðu þjóð
úti´í gullnum sænum.
Nú skal söngur hjartahlýr
hljóma’ af þúsund munnum,
þegar frelsisþeyrinn dýr
þýtur í fjalli og runnum.
Nú skal fögur friðartíð
fánann hefja ár og síð,
varpa nýjum ljóma’ á lýð
landsins sem vér unnum.
Hvort sem krýnist þessi þjóð
þyrnum eða rósum,
hennar sögur, hennar ljóð,
hennar líf vér kjósum.
Ein á hörpu íss og báls
aldaslag síns guðamáls
æ hún leiki,ung og frjáls,
undir norðurljósum.
Ef ég les enn eitt blogg hjá fávita sem ekki kann muninn á menningarsögukennslu og trúboði og býr til í sínum hálftóma haus hugmyndir um að trúlausir vilji brenna bækur með skírskotun í guð, banna litlu jólin, þurrka kristni út úr kennslu í menningarsögu Íslendinga og að helsta baráttumálið sé að skipta út þjóðsöngnum (sem enginn, ekki einu sinni Vantrú er að berjast fyrir)…
þá er ég ekki frá því að ég breytist barasta í öfgamanninn (og fari að gera eitthvað drastískt) sem þau segja að ég sé þegar ég móta afstöðu mína útfrá því hversu illa börnum hlýtur að líða með það að vera aðskilin frá bekkjarfélögum sínum á skólatíma, þau sett ein útí horn eða í annað herbergi kannski þrjú saman og látin dunda sér eitthvað, afskipt, á meðan allir hinir krakkarnir tala um guð og syngja sálma með prestinum. Af hverju eiga þau að tekin úr hópnum og sett afsíðis fyrir að játa ekki sömu trú og hinir krakkarnir? Af hverju mega skólarnir ekki bara vera lausir við prestaheimsóknir og annað trúboð? Það er til sunnudagaskóli og síðast þegar ég vissi voru allir velkomnir, sem þangað vildu fara. Eru það ekki einmitt öfgar að þurfa að koma kristniboði alls staðar inn í skólana, í stað þess að vilja að þeir fái að vera hlutlausir?
————————————————————————————————–
Kommentakerfið er komið í lag
————————————————————————————————-
Og ég skráði mig í Siðmennt í gær
London
Jólaglögg og ristaðar möndlur, grískir vasar í British Museum og ég næstum dottin ofaní Shibboleth (sprungan í Túrbínusalnum í Tate Modern). Covent Garden markaðurinn, Phantom of the Opera í Her Majestys Theater og aðventumessa í St. Pauls Cathedral (stoppuðum í korter og það sem vakti mesta athygli mína er hve náið kirkjan virðist tengjast alls kyns hernaði). Jólagjafirnar svo gott sem frágengnar og ég er bara farin að kunna á neðanjarðarlestarkerfið. Snilld.
Nú tekur við prófatíð. Ég massa hana (ef ég bara tel sjálfri mér trú um það, þá hlýtur það að gerast, þó ég sé að fara að frumlesa stóra prósentu efnisins).
—————————————————————————————
Ég er ekki farin af stað með brjálaða kommentaritskoðun, kommentakerfið á Kommúnunni er bilað í bili.
————————————————————————————-
Ég krefst þess að Jóna Hrönn Bolladóttir tali ekki eins og ég og hin átján prósentin af landsmönnum sem erum ekki í þjóðkirkjunni, séum ekki hluti af þessari þjóð. En samkvæmt henni þá nýtur þjóðkirkjan jú trausts þjóðarinnar. Ég treysti þjóðkirkjunni ekki, og ég veit um og allmarga aðra sem ekki gera það heldur. Ég krefst því þess að Jóna Hrönn hætti að ljúga uppá mig, og bræður mína og systur í trúleysinu.
Og ég vil trúboðið burt úr skólunum. Kennið menningarsögu Íslendinga,fínt! Kristni er jú stór partur af því. En prestar eiga ekki heima innan skólaveggjanna, frekar en aðrir fulltrúar trúarbragða. Viljið þið iðka ykkar trú og að börnin ykkar læri sálmana, fínt, flott hjá ykkur. En gerið það bara utan skólanna. Skólar eiga ekki að hampa einum trúarbrögðum umfram önnur, sama hversu hátt hlutfall þjóðarinnar aðhyllist þau. Skólar eiga að vera hlutlausir.
Og já, þjóðsöngurinn er trúarlegur sálmur og þar af leiðandi passar hann ekki sem söngur heillrar þjóðar sem býr við (meint) trúfrelsi. Það væri því eðlilegt að skipta honum út.
Og nei, ég vil ekki leggja niður litlu jólin í grunnskólunum, ekki frekar en Siðmennt.
Svo biðst ég bara innilegrar afsökunnar á að vera í þessum freka minnihlutahóp sem kúgar meirihlutann svona óskaplega. Ég er hreinlega miður mín að hafa dottið í það fúafen að fara að berjast fyrir trúfrelsi, enda er það víst hið ljótasta sem til er á eftir feminisma. Lítur út fyrir að ég fái eintómar kartöflur í skóinn á næstu vikum…
Ég verð þá alla vega ekki svöng í jólamánuðinum.