Orð í tíma töluð

Spurning hvort að aðdáendur vörubílsstjórarebelanna séu jafn áhugasamir um mótmæli vegna mannréttindabrota og mótmæla vegna bensínverðs?

Tækifæri til að reyna á það, mótmæli fyrir utan kínverska sendiráðið klukkan fimm.

Endilega lítið við og grípið eintak af hinu eitursvala Íllgresi (og fáið ykkur öl með mér) á Grand Rokk á föstudaginn!

Ég fletti í gegnum Stúdentablaðið í gær og rakst þar á áhugaverða frétt.

Fréttin fjallaði um Feministafélag háskólans, sem hengdi fyrr á önninni upp plaköt til að fræða háskólanema um feminisma og vekja athygli á félaginu.

Eins og við mátti búast fengu plakötin blendnar viðtökur og nokkur þeirra voru tekin niður af stúdentum. Aðrir stúdentar (og vek ég athygli á því að nemendur HÍ eru nánast allir á þrítugsaldri eða eldri) sáu sig knúna til að krota á plakötin eða í einu tilfelli, setjast við tölvuna, skrifa “lessa” mörgum sinnum á blað, prenta blaðið út, og hengja það yfir plakatið.

Allt um það, þetta er náttúrulega akkúrat eins barnalegt og hægt er að vera, og staðfestir bara þörfina á þessu félagi í háskólanum,

nema hvað að um þetta spinnast umræður á femstudent.blogspot.com, heimasíðu feministafélags háskólans.

Og þar náttúrulega kominn einhver frábær náungi, “Verkfræðineminn” svokallaði að upplýsa feminista um hvað þau eru nú hrikalega ömurleg og ættu sko að hugsa sinn gang!

En af hverju vill hetjan ekki skrifa undir nafni? Af hverju skrifa fæstir þeir sem að skrifa óhróður um feminista undir nafni?

Ég sem hélt það væri þakklátt verk að drulla yfir vondu feministana, sem by the way, fela aldrei nöfn sín.

Já ég er barasta mjög hissa!

Ó hetjan mín “Verkfræðinemi”, komdu úr felum svo ég geti dásamað nafn þitt!

Undanfarið hafa nokkrir dómar fallið í nauðgunarmálum. Þeir eru í stuttu máli eftirfarandi:

25. 01. 2008. Brot úr frétt á mbl.is
“Héraðsdómur Reykjavíkur hefur dæmt tvo karlmenn, Arunas Bartkus sem er 31 árs, og Rolandas Jancevicius, sem er 28 ára, í fimm ára fangelsi hvorn fyrir að nauðga konu í miðborg Reykjavíkur í nóvember á síðasta ári. Mennirnir voru einnig dæmdir til að greiða konunni 2 milljónir króna í miskabætur.
Konan leitaði til neyðarmóttöku Landspítalans vegna nauðgunar. Hún sagðist hafa hitt tvo útlendinga á veitingastað við Laugaveg og þau töluðu þar saman. Konan sagðist fyrst hafa farið með mönnunum út úr veitingastaðnum en síðar að hún hefði farið ein út og verið að ganga heim þegar hún hitti mennina aftur. Mennirnir hefðu síðan hent eða ýtt henni með bakið ofan á vélarhlíf fólksbifreiðar, sem lagt hefði verið á milli hús¬veggja við gangstétt nálægt Laugavegi. Mennirnir hefðu dregið gallabuxur hennar niður, flett upp bol hennar og peysu, klipið og kreist líkama hennar og síðan nauðgað henni.”

26. 02. 2008
Héraðsdómur Reykjavíkur dæmir karlmann í tveggja ára fangelsi fyrir kynferðisbrot gagnvart barnapíunni.
Úr frétt á vísi.is:
“Málsatvik voru þau að stúlkan gætti sona hans á heimili hans að kvöldi og nóttina þegar þingkosningar fóru fram síðastliðið vor. Maðurinn kom heim undir morgun mjög ölvaður og í stað þess að greiða stúlkunni fyrir pössunina beitti hann hana bæði kynferðislegri áreitni og hafði við hana kynferðismök.
Maðurinn neitaði sök. Hann sagðist hafa verið mjög ölvaður þegar hann kom heim en teldi sig muna mjög vel atburðarás morgunsins. Dómurinn taldi hins vegar að ekkert hefði komið fram í málinu sem gæfi tilefni til þess að ætla að stúlkan hefði skrövkað í málinu. Þá var einnig litið til þess að stúlkan hefði grátið þegar hún sagði tveimur vitnum frá atvikinu og að hún hefði ekki treyst sér til vinnu sama dag og brotin fóru fram. “

07.03.2008. Brot úr frétt á mbl.is:
“Héraðsdómur Suðurlands dæmdi í gær pólskan karlmann í 4 ára fangelsi fyrir nauðgun í Vestmannaeyjum í september sl. Ákærði heitir Andrzej Kisiel og var sakfelldur fyrir að nauðga konu á víðavangi eftir dansleik.
Árásin var að mati héraðsdóms talin hrottafengin og hafði mjög alvarlegar afleiðingar fyrir konuna. Var maðurinn dæmdur til að greiða henni 2 milljónir króna í bætur.”

13. 03. 2008. Úr frétt á vísi.is
“Héraðsdómur Suðurlands hefur dæmt karlmann í eins árs fangelsi, þar af níu mánuði skilorðsbundna, fyrir hrottafengna árás og nauðgun gagnvart unnustu sinni. Þá var hann dæmdur til að greiða henni rúmar sex hundruð þúsund krónur í miskabætur.
Maðurinn var ákærður fyrir frelsissviptingu, líkamsárás og nauðgun í málinu. Samkvæmt ákæru fór hann inn í íbúð á Laugarvatni þar sem unnusta hans var og togaði hana út og inn í bifreið sína. Þaðan ók hann að Gjábakkavegi og dró hana út úr bílnum og sló hana í andlit og líkama. Þá setti hann hana aftur upp í bíl og ók að húsi á Laugarvatni þar sem hann dró hana á hárinu út úr bílnum og inn í íbúð þar sem hann braut gegn kynfrelsi hennar. Þá sló hann hana ítrekað í andlitið og líkama og hlaut konan ýmsa áverka við þessar aðfarir mannsins.”
“Maðurinn bar því við að hann hefði haldið að konan hefði verið honum ótrú en dómurinn segir að það komi honum ekki til refsilækkunar. Hins vegar var litið til þess að maðurinn játaði brot sín að mestu en einnig að árásin var hrottafengin og ófyrirleitin og að hluta framin inni á heimili konunnar þar sem fjórtán ára dóttir hennar var einnig stödd og varð vitni að fólskulegri árás á móður sína.”

————–

Nú skal fyrst tekið fram að mér finnst nauðgun viðbjóðslegur glæpur og dómar fyrir kynferðisbrot almennt alltof vægir. Skv. þessu virðast dómar vera að þyngjast… í sumum tilfellum.

Tökum þetta saman. Við höfum fjórar nauðganir, allar viðbjóðslegar.

Í tveimur tilvikum er um að ræða útlendinga, í öðrum tveimur tilfellum er þess ekki getið að um útlendinga sé að ræða svo við gerum ráð fyrir að við séum að tala um Íslendinga.

Í þeim tilfellum sem um er að ræða útlendinga, eru þeir nafngreindir í fjölmiðlum.
Ekki Íslendingarnir.

Útlendingarnir fá fjögra og fimm ára fangelsisvist og fórnarlömbin fá 2 milljónir króna í miskabætur.

Íslendingarnir fá annars vegar:
- tveggja ára fangelsisdóm (þetta er tilfellið þar sem þolandinn var 14 ára). Ekki er getið um bætur til fórnarlambsins.
- eins árs fangelsi, þar af níu mánuði skilorðsbundna (fyrir hrottafengna árás og nauðgun gagnvart unnustu sinni). Fórnarlambið fær rúmar sex hundruð þúsund krónur í miskabætur.

Og nú spyr ég:
Eru íslenskir dómstólar rasískir?

Frábær mótmæli á laugardaginn! Ég meikaði það alla leið í sexfréttirnar á rás eitt, húrra nú er ég fræg. Annars er grein eftir mig í Fréttablaðinu í dag, tjekk it.

Annars voru litli bróðir og félagar flottastir í síðustu viku á söngkeppni MA:

“Frumlegasta atriðið átti drengjasveitin Sex í sveit sem fluttu lagið Flaskan mín fríð án nokkurs hljóðfæraundirleiks. Sveitina skipa Steingrímur Páll Þórðarson 4.A, Ólafur Freyr Birkisson 4.A, Janis Dzelme 4.B, Jón Gauti Skarphéðinsson 3.T, Einar Bjarni Björnsson 3.T og Sindri Rögnvaldsson 4.T.”
(tekið af muninn.is)

Já, fimmundarsöngurinn blívar, flottir strákar! Litla systir tók náttúrulega þátt líka og var að sögn kunnugra mjög góð eins og alltaf. Mikið er ég stolt stóra systir.

En hvert fór góða veðrið?

Í morgun, þar sem ég beið skelþunn eftir strætisvagni uppá Akranesi gerði ég merkilega uppgötvun.

Akurnesingar eru komnir á rúntinn

Á RÚNTINN!

klukkan hálf tíu á föstudagsmorgnum.

Áhugavert…

Í fréttum er þetta helst:
Brák er ofboðslega fyndin leiksýning endilega skellið ykkur.
Það er stuð á djamminu á Hvanneyri, þó ég hefði eiginlega átt að fara aðeins fyrr heim.
MA mætir MR í úrslitum Gettu betur í kvöld, áfram MA!

Og svo auðvitað þetta:

Útifundur á Ingólfstorgi kl. 13

laugardaginn 15. mars

Dagskrá

Ávörp:
Hjalti Hugason prófessor
Steinunn Rögnvaldsdóttir nemi

Tónlistarflutningur:
Hörður Torfason

Allt frá því að Bandaríkin stóðu fyrir innrásinni í Írak 20. mars 2003 hafa verið árlegar mótmælaaðgerðir víða um heim upp úr miðjum mars, en veturinn 2002 til 2003 voru einhverja mestu og víðtækustu mótmælaaðgerðir sögunnar, og meðal annars voru nánast stöðugar mótmælaaðgerðir vikum saman í Reykjavík.

Enn er stríðinu í Írak mótmælt dagana 15.-24. mars.

Það falla hundruðir óbreyttra borgara í Írak í hverri einustu viku - og það eru liðin fimm ár frá innrásinni. Stríðinu er ekki lokið, en því verður að linna!

Sýnum að okkur sé ekki sama þó saklaust fólk sé myrt.

Mætum

það skiptir máli.

Mæli með sýningunni E1ntak hjá leikfélagi MH. Fór í gær og hló mig máttlausa yfir andlegum sebrahestum ástarinnar og skrollandi eldri hommum. Tvær sýningar eftir, í kvöld og á föstudaginn, endilega drífið ykkur!

Ég fór á Jesus Christ Superstar í Borgarleikhúsinu á laugardagskvöldið.

Fyrst það sem var gott:

- Fimm manna hljómsveitin var mjög góð
- Leikmyndin var tiltölulega einföld en afar flott (flottust í flugvélaatriðinu í lokin)
- Nánast allur söngur, bæði kórs og aðalleikara var góður, ef við undanskiljum Jesú (sem er augljóslega stór galli). Júdas og María Magdalena sungu bæði mjög vel.
- Ingvar E. Sigurðsson sem Pontías Pílatus. Það er eins og einhver allt annar leikstjóri hafi leikstýrt Ingvari heldur en öllum hinum, því hann er svona um það bil eini maðurinn á sviði sem leikur eitthvað af viti. Kannski hefur hann fengið að leikstýra sér sjálfur.

Það sem var ekki gott:
- Það hefði verið gaman ef einhver annar en Ingvar E. hefði exjúlí leikið í þessum söngLEIK. Prestarnir reyndar sleppa fyrir horn en þríeykið María Magdalena, Júdas og Jesú eru afskaplega dauð á sviðinu. Jesú þó áberandi dauðastur, hann dó í upphafi sýningar en ekki í lokin.
- Hópatriðin eru vandræðaleg og ómarkviss, og leikararnir hegða sér eins og þau séu að leika í myndbandinu við “Hoppa í polla” með Sigurrós eða gera róbótinn…
- Nýja þýðingin á söngleiknum er eitt stærsta klúður sýningarnar. Það er stundum góð hugmynd að endurþýða verk, en í þessu tilfelli mistekst það hrapalega og nýja þýðingin hans Karls Ágústs Úlfssonar á ekkert í stórgóða þýðingu Hannesar Blandon og Emelíu Baldursdóttur (sem notuð var síðast þegar verkið var sett upp af atvinnuleikhúsi á Íslandi). Því miður fannst mér þýðingin hreinlega léleg oft á tíðum.
- Ég held að stóra klúðrið sé leikstjórinn. Það segir sig sjálft að maður sem lætur hafa það eftir sér í nokkrum viðtölum að honum þyki ekkert varið í söngleiki, á ekki að leikstýra söngleikjum. Það getur bara endað illa, eða það er að segja með verk sem líkist frekar mörgum samsettum tónlistaratriðum heldur en söngleik, þar sem kemistríið er núll, þar sem María Magdalena líkist fremur varðhundi en ástkonu, atriðin þar sem allir standa kyrrir og vandræðalegir á meðan að einn syngur eru hræðilega mörg, og ég er fegin á köflum að ég leikararnir koma ekki textanum til skila því hann er svo lélegur.

Ok, þetta var samt ekki alslæmt, ég lofa…

Annars hefur heyrst að Dagblaðið vilji fá mig í vinnu. Þeim finnst Jón Viðar ekki nógu harður og vilja fá mig í staðinn…

… við að eiga ekki bíl. Þá ætti ég engan pening fyrir bjór.

En ekki skil ég hvers vegna Strætó og sveitafélögin nýta ekki tækifærin þessa dagana þegar öllum ofbýður bensínverðið, til að fara í massíva auglýsingaherferð og umbætur á strætókerfinu. Nú er tíminn, nú þegar að bensínverðið hefur hækkað um 22% á einu ári, og áður en að snjórinn hverfur og allir fara og kaupa sér hjól.

Ég næstum dó úr spenningi fyrir framan sjónvarpstækið í vinnunni áðan. MA-ingar sigruðu MH í Gettu Betur með einu stigi og eru komin í úrslit!

Hasta la victoria - MA!

Áfram MA, alla leið!