Arnbjörg Sveinsdóttir þingflokksformaður Sjálfstæðisflokksins sagðist í Kastljósinu áðan (til varnar menntamálaráðherra og ferðalagi hennar til Kína í annað skiptið, á kostnað skattgreiðenda) hafa heyrt að það hefði skipt strákana okkar miklu máli að íþróttamálaráðherra mætti á svæðið.
Nú (og ekki grýta mig fyrir að segja það, þetta er bara sannleikur og ég elska strákana líka, í alvöru) skíttapaði íslenska liðið leiknum.
Svo miklu máli skipti vera Þorgerðar Katrínar þá. Við verðum að passa að hún sleppi ekki út næst þegar strákarnir keppa, annars fá þeir aldrei gull.
——————————————————————————-
Ég er flutt einu sinni enn. Smá tölfræði: Síðan ég fór að heiman 16 ára fyrir 6 árum hef ég flutt 11 sinnum. Og það er orðið svoldið þreytandi. En þessi íbúð er fín, gluggar snúa að vísu útað bílastæðinu sem er ekki neitt brjálæðislega skemmtó, en það gerðu þeir líka á síðustu tveimur íbúðum svo ég sætti mig við þetta. Ég er búin að flytja mitt dót og skila lyklunum, Kristján kemur með restina af sínu dóti um helgina þegar ég verð að eltast við rollur á norðlenskum fjöllum.
Svo eru það bara síðustu vinnudagarnir, fyrstu skóladagarnir, ferðir í Ikea, Góða hirðirinn, Sorpu, Rauða krossinn og nefndu það. Endurskipulagning á félagsmálaþátttökunni er í gangi, byrjuð á grunnskipulagningu á BA-ritgerð, hver vill vera memm í heimalærdómshópi í vetur? Á kona að drullast til að fara í ræktina? Á ég að vinna með skóla og það sem meira er, hvar ætti ég að vinna með skóla? Valkvíðinn er í algleymingi, en ég sporðrenni honum eins og vöfflu með rjóma og læt þetta einhvern veginn fljóta áfram af sjálfu sér. Þetta reddast allt.