Tófan gaggar

Um helgina tilkynnti Ingibjörg Sólrún Gísladóttir að Samfylkingin væri bara of pólitísk fyrir landann. Þetta væri sko flokkur sem þorir að tala þegar aðrir þegja.

Akkúrat, ég þegji nefnilega svo mikið, líkt og aðrir vinstrisinnar sem ég umgengst. *Kaldhæðnisglott hér, takk* Ég hélt reyndar að stjórnmálaflokkar ættu að vera í hæsta máta pólitískir, greinilega bara kjánalegur misskilningur hjá mér.

Af þessum fregnum að dæma hlýtur Samfylkingin að vera á leiðinni út úr alvöru pólitík, þar sem henni er líka ekki treyst í þannig málum hvort sem er, og mun líklegast ekki bjóða sig fram sem stjórnmálaflokkur í alþingiskosningunum í maí. Það er spurning hvort hún muni gera það sem saumaklúbbur. Fyrst að pólitíkin er orðin svona yfirþyrmandi þar á bæ fyrir þjóðina að mati Ingibjargar.

Það var bókstaflega orgað af hlátri í sumarbústað í Biskuptungunum á laugardaginn þegar umrædd frétt barst. En þar var hópur af ungum vinstri græningjum að bardúsast við ýmis stjórnarstörf og plotta fyrir komandi kosningar.
Eftir fréttir af pólitísku sjálfsmorði Ingibjargar, augljósan klofning hjá Frjálslyndum, með meistarakokk í húsinu (þetta var klikkað góður matur Freyr!), heitan pott fyrir utan og bjór í ísskápnum, gat ekkert farið úrskeiðis!

Ég er skuggalega oft stödd í sumarbústöðum…

Þórhildur Uncategorized