Ný áfangastaður bíður mín.
Það eru minna en tólf tímar í að ég og Auður verðum staddar í flugrútunni á leið út á flugvöll. Þaðan er flogið til margra landa. Við stefnum á að stíga upp í flugvél sem snýr nefinu til Osló. Þar munum við dvelja í viku og taka þátt í Norðurlandaráðsþingi nokkru.
Þetta mun vera í fyrsta skipti sem ég kem til Noregs og í fyrsta sinn sem ég tek þátt í þinginu.
Annað sinn sem ég skelli mér til útlanda með Auði, sé fram á mikið fjör varðandi þá staðreynd.
Í þriðja sinn sem ég fer utan í pólitískum erindagjörðum sem meðlimur UVG.
Og það allt á þessu eina ári, kennt við 2007
Sé fram á að ég muni halda fast í buxnaskálmina hennar Auðar, alla vega til að byrja með
Sé ekki fram á að ég drekki vatnið.
Vatnið í Osló er víst varhugavert.
Það var víst líka raunin hjá hinum misskilda Stokkmann í verkinu Þjóðníðingur eða En folkefiende eftir Henrik Ibsen.
Ætli að það megi ekki segja að það sé búið að finna nýjan folkefiende í Noregi. Það sem fannst í vatninu, en ekki sá sem rannsakaði það.
*samt aldrei að vita að við Auður rekumst ekki á annars konar folkefiende á þinginu, einhver sem hugsanlega er í fastara formi og áþreifanlegri*
Uncategorized
Æi!
Fékk ekkert að dansa í nótt
þó að ég væri í dökkrauðum sokkabuxum
og háum, reimuðum leðurstígvélum.
Fékk samt full af kommentum út á stígvélin og sokkabuxurnar.
Sat inn í líkkistuherberginu inná Celtic,
drakk smyglað viskí hjá heimspekifélaga, fór á hörku trúnó, reifst um Nato og fékk afhentan miða frá fullum gaur í lopapeysu sem ég hafði ekki yrt á. Á hann var skrifað með snyrtilegri tengiskrift bæði nafn og símanúmer.
“What´s the matter? Cat got your tongue?”
Aldrei lent í svona kjánalegri viðreynslu áður.
Fullkomlega vonlaust vinurinn!
En heimurinn þarf víst sína draumóramenn.
Uncategorized
Fór í bíó í gær með Katrínu til að lyfta mér upp úr rykhrúunni. Á alveg ofsalega mikla ævintýramynd, Stardust. Olli mér ekki vonbrigðum, þar sem ég hafði ekki búist við neinu. Ágætt að gleyma vísindaheimspeki-verkefninu með því að fylgjast með lifandi stjörnum, lúðalegri aðalhetju, fljúgandi skipi, voðalega vondum prinsum og ennþá verri nornum.
Eftir myndina þá varð ég að viðurkenna fyrir Katrínu að ég hefði nú haldið með vondu nornunum. Hún fussaði og sveijaði, enda hélt hún með góðu köllunum eins og á að gera.
Þetta er eitthvað sem hefur fylgt mér frá því ég var mjög lítil stelpa. Ég hélt alltaf með vondu köllunum. Sérstaklega ef það voru nornir eða önnur klækjakvendi. Þær voru alltaf meira kúl.
Mér leið t.d. alltaf frekar illa þegar vonda nornin í endalausu teiknimyndinni um Galdrakarlinn í Oz, endaði lífdaga sína. Mér fannst hún nefnilega geðveikt töff. Ekki að mér hafi verið eitthvað illa við Dórótheu, hún var bara ekki jafn hörð.
Önnur ástæða fyrir því að ég hélt nánast alltaf með vondu köllunum í hinum ýmsu teikni- og ævintýramyndum og fannst að þeir ættu að sigra að lokum, var einfaldlega sú að það var mun meira sannfærandi. Mér fannst það ótrúverðugt þegar það góða sigraði alltaf að lokum. Þau voru jú göfug og góð, en allur krafturinn og klækirnir lágu hjá þeim illu.
Ég neitaði að látast blatast algjörlega af formúlunni. Kannski má segja að það sé merki um svartsýni á baráttu góðs og ills. En þannig er raunveruleikinn alltof oft, þeir vondu yfirbuga þá góðu. Ég gerði mér grein fyrir því mjög snemma á lífsleiðinni. Ef til vill voru teiknimyndirnar ætlaðar til að sefa vonbrigðin með góðu öflin í raunheiminum með því að leyfa þeim alltaf að vinna í þeim gervi.
Einstaka sinnum kom það fyrir að ég hélt með þeim góðu, en það var bara ef góðu kallarnir voru alveg rosalega töff og þeir vondu alveg rosalega hallærislegir. Ég vil líka hafa stundum von um að það góði sigri endrum og eins í raunveruleikanum.
Uncategorized
Ég er á kafi í eigin ryki.
Framleiddi það alveg sjálf, segji samt ekki að maður fái ekki stundum hjálp við það.
Ég er á kafi í lærdómi líka.
Framleiddi hann ekki sjálf, en kaus hann víst yfir mig þegar ég ákvað að það væri sniðugt að fara í háskóla.
Ekki að ég sé að væla
Ég er bara að verða frekar upplituð og pirruð á inniverunni sem fylgir blessaðri æfingarvikunni.
Hverjum er ekki sama þó að Geir hafi mætt óboðaður á fund í Valhöll hjá öðrum sjálfstæðismönnum.
Mér hefði frekar þótt það efni í sögu til næsta bæjar ef hann hefði mætt óboðinn á fund hjá RORUVG eða Samfylkingunni (hefði samt ekki verið jafn hissa og ef hann hefði mætt hjá RORUVG).
Þegar þetta þykir eitt það merkilegasta í upptalningu frétta bæði í fréttatímanum kl 18:00 í útvarpinu og í sjónvarpsfréttunum. Þá efast ég stórlega um að ég hafi áhuga á því að heyra restina. Hvernig getur verið varið í hana þegar svona “gúrkutíð” er í gangi…
Uncategorized
Ég og Sverrir söknum heimalinganna okkar sem virðast hafa yfirgefið okkar alveg.
Lítið fór að sjást til Jakobs eftir að hann flutti loksins í sína eigin íbúð. Nýlega stakk hann svo af til Englands til að stunda nám.
Hann hefur örugglega bara horfa yfir sig á Black Books og er nú haldinn svipaðri hugarveilu og Don Kíkóti. Nema hann er ekki farandriddari og hetja, heldur keðjureykjandi, geðstirður, subbulegur Íri og fyllibytta sem rekur bókabúð. Hann hatar viðskiptavini sína.
*nei bara svona hugmynd, maður veit aldrei*
Það var samt Ásta sem var forystu-heimalingurinn síðasta vetur hjá okkur Sverri. Það leið varla vika að hún hafði ekki komið 8 sinnum í heimsókn, borðað þrisvar með okkur, setið að sumbli og gist að minnsta kosti einu sinni. Það var fínt.
En nú er hún farin á Hvanneyri og það fréttist ekki mikið meira af henni en Jakobi.
Nokkur örvænting hefur tekið sér bólfestu hjá okkur systkynjunum vegna skorts á heimalingum. Staðan hefur nú verið boðin laus og strax er komið mjög álitlegt og freistandi tilboð frá Erlu, sem kvaðst nú geta tekið þetta að sér í gær yfir listilega góðri pizzu og bjór.
* Já ég braut prófalærdómsregluna mína sem átti að halda yfir helgina; ekki dropi af bjór*
Hún getur þá sungið fyrir okkur á gleðistundum.
Villti Tryllti Villi mokaði sitt síðasta verk í dag sem borgarstjóri, það var hola og lúðrasveit spilaði.
Gott að eiga lúðrasveitir á svona umróta tímum.
“…en það er vitað mál að bestu og skemmtilegustu vini sína eignast maður í lúðrasveit. Hentai er ekki lúðrasveit”
Ég hefði mætt ef Hentai hefði verið að spila
Uncategorized
Þar fór það. Villti Tryllti Villi og Bingi vampíra hættu saman með eldglæringum og látum í gær. Tel að það hafi verið báðum aðilum, öllum aðstandendum borgarstjórnarinnar og borgarbúum fyrir bestu. Of mikill trúnaðarbrestur og siðleysi étur öll sambönd upp á endanum. Grófgerða útlistun á atburðarásinni til nánari skýringar á “break-upinu” má nálgast hér.
En þrátt fyrir að sjálfstæðismenn fá loksins skell, sem ég hef beðið í mörg ár eftir að upplifa. Þá get ég ekki sagt að ég sé alls kostar sátt við niðurstöðuna. Það eru of mörg maðkétin epli í umferð og þau eru aldrei góð búbót.
Í fyrsta lagi verður að nefna þann siðlausa mann sem Björn Ingi er. Hann er líka þekktur undir nöfnunum vampíran, robocop, bandormur, Bingi og fleira. Sögur þess eðlis að hann hafi sjálfur falast eftir að vera með í veislunni sem hinn margumtalaða kaupréttarsamningi bauð til, ganga nú fjöllunum hærra. Ekkert hefði mér verið það kærara en að sjá hann tekinn og hýddan á Lækjartorginu, helst rassskeldan líka. Svo hefði átt að senda hann til vinnu sem almennan verkamann í álveri. Mér finnst það mikill blettur á nýju borgarstjórninni að sjá þennan mann vera þar á meðal. Hann sagði víst bara vera sorrí og var fyrirgefið. Hvar er réttlætið í því?
Í öðru lagi þarf Dagur B. greinilega að útskýra sitt mál hvað varðar þá staðreynd að hann kaus með kaupréttarsamningnum á ólöglega fundinum. Að mínu mati hefur sá maður lítið sem ekkert með borgarstjórnarembættið að gera. En spjátrungar kunna víst að fleyta sér áfram líkt og framsóknarmenn.
Hér má líta alveg geysilega góða ályktun frá RORUVG um málið.
Verst hvað við gátum lítið notað Sjálfsóknarvarginn okkar…. eins og þetta var góð hugmynd.
Uncategorized
NATO er félag stríðsmangara sem stunda árásarstríð í “varnar- og friðarskyni”
Það væri nær að tjóðra ísbjörn við kamarinn þeirra. Eða fela inn á klósetti í Laugardalshöllinni. NATO-þingmenn notast líklegast ekki við kamra frekar ég. Sem væri reyndi mjög ómannúðlegt og ódrengilegt gagnvart ísbirninum.
Verð að finna uppá einhverju öðru fyrir helgina, mig vantar líka hvort sem er ísbjörn í verkið. Sverrir færði mér engann frá Svalbarða.
Bendi á þetta, fólki til aflestrar
Hegel vildi að kerfið hans gengi eins og smurt hjól.
Hjólin eiga alltaf að halda áfram að snúast.
Hjólin eiga að snúast
Það er kannski ekki furða að torskilið “hjólið” hans Hegel skyldi ekki snúast mikið og hratt.
Hjólið var þríhyrningur
Uncategorized
Það var á þriðjudagskvöldið fyrir viku sem að líkaminn hálfkrassaði og gaf forsmekkinn af því sem koma skildi. Eitt stykki suddaleg hálsbólga sem ég er ennþá með. Eyddi bara einum og hálfum degi í bælinu. Það er lúxus að hafa tíma til að ligga í veikindum og hann stendur mér ekki til boða.
Röddin yfirgaf mig endanlega á föstudaginn og hefur ekki látið heyra í sér síðan. Henni hefur fundist hún eitthvað misskilin. Ég geri nú dauðaleit að henni og vona að hún skili sér fyrir helgina. Því þá brestur á með landsfundi UVG og það verða líklegast 4 norðulandabúar í stofunni minni.
Ég lét samt raddleysið ekki stoppa mig í því að fara í Laufskálarétt síðustu helgi. Ég, Ásta, mamma og pabbi riðum öll í dalinn á þéttaholda gæðingum í frábæru verði. Nóg af hrossum, nóg af fólki, nóg af veigum og nóg af hrossaréttarkássunni þegar heim var komið. Heimferðin var að vísu ívið skrautlegri en reiðin í dalnum. Má þá helst nefna spíska-skort hjá Ástu sem var bættur upp með njóla og svo trjágrein. Mér leist samt tæplega á blikuna þegar ég horfði á eftir henni þeysast útí víðirunnan. En þakka fyrir að húni hafi ekki gripið til þess örþrifaráðs að notast við ístæðið eins og ónefndur sómamaður gerði eitt sinn.
Hrafnsungarödd mín vakti líka kátínu meðal margra…. mér fannst það frekar súrt.
En helgin var frábær!!
…burt séð frá hrygluhljóðunum í mér.
Sverrir kemur heim á morgun. Það er fínt. Þá verður dáið dýr á hverjum degi og svaðilfarasögur frá morgni til kvölds.
Uncategorized
